Σε συνέντευξή του στον ρ/σ City τη Δευτέρα 1-9-2008 ο υπουργός Οικονομίας αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο ζήτημα που έχει προκύψει "με τα μπλοκάκια της γενιάς των 700 ευρώ", με τους μισθωτούς δηλ. που υποχρεώνονται από το εργοδότη τους και δηλώνονται ελεύθεροι επαγγελματίες. Την Τρίτη από το βήμα της Βουλής ο κ. υπουργός διαβεβαίωσε ότι οι οικονομικές υπηρεσίες θα δέχονται την εξαίρεση των συγκεκριμένων ελεύθερων επαγγελματιών εφόσον προσκομίζουν βεβαιώσεις του ενός εργοδότη όπου εργάζονται, ο οποίος ουσιαστικά θα ομολογεί την παρανομία του και θα παραδέχεται ότι πίσω από μία σύμβαση έργου κρύβεται μισθωτική σχέση.
Οι δηλώσεις αυτές, που θα βεβαιώνουν ότι ο ελεύθερος επαγγλεματίας κάνει τις ίδιες δουλειές με τους συναδέλφους μισθωτούς, προκαλούν την κοινή λογική και εμφανίζουν τον υπουργό οικονομίας να αντιλαμβάνεται την ελληνική κοινωνία ως κοινωνία αγγέλων. Δυστυχώς για όλους μας αυτό που έχουμε είναι ένα κράτος πρόθυμο να θεσμοποιήσει την παρανομία αποποιούμενο την πιο βασική του υποχρέωση, τον έλεγχο τήρησης της νομιμότητας.
Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν πρέπει να μας ξαφνιάζει στο μέτρο που το ίδιο το κράτος τα τελευταία χρόνια είναι αυτό που πρώτο παραβιάζει την εργατική νομοθεσία. Έχουν γεμίσει οι δημόσιες υπηρεσίες από νέους ανθρώπους που εργάζονται ως συμβασιούχοι με συμβάσεις έργου χωρίς δικαιώματα αδειών, δώρων, υπερωριών ή μάλλον ωραρίου και οι οποίοι αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως ψηφοθηρικά εξαρτήματα. Είναι, λοιπόν, φυσικό ο κ. υπουργός να γνωρίζει καλά το φαινόμενο "με τα μπλοκάκια των 700 ευρώ", αλλά εξακολουθεί να προκαλεί εντύπωση αυτή η εξοικείωση με την παραβίαση της νομιμότητας. Πιθανόν να πρόκειται για εν θερμώ κινήσεις και γκάφες ενός υπουργού που δηλώνει ότι μπορεί να είναι "εύκολος στόχος αλλά αντέχει".
Απ' ότι φαίνεται στην Ελλάδα η τήρηση της νομιμότητας επαφίεται μονάχα στον πατριωτισμό των Ελλήνων και συμπληρωματικά στην ευαισθησία των εταιρειών με τις βασικές υποχρεώσεις των εργοδοτών να έχουν μετατραπεί σε ευγενικές χορηγίες καλόκαρδων επιχειρηματιών.
Ο υπουργός Οικονομίας παρατηρεί, διαπιστώνει και θλίβεται. Φοβερίζει σε αυστηρό ύφος τους εργοδότες τονίζοντας τους ότι "η εργατική νομοθεσία είναι πολύ αυστηρή" και συμβουλεύει σαν καλός πατέρας τους νέους με τα μπλοκάκια να διεκδικήσουν επιτέλους τα δικαιώματά τους. Είναι σχεδόν ρομαντικό.
Ίσως πάλι να είναι απλώς αστείο. Γιατί ο κ. Αλογοσκούφης δεν είναι ούτε συντάκτης εφημερίδας ούτε σχολιαστής ειδήσεων για να διαπιστώνει απλώς, να νουθετεί και να μοιράζει από το απόθεμα της ψυχής του συμπαράσταση. Καλώς ή κακώς η μοίρα τον έφερε αρμόδιο υπουργό.
Από την άλλη, ο κ. υπουργός δεν αναφέρθηκε καθόλου στους νέους επιχειρηματίες που πλήττονται από τα μέτρα που ανακοίνωσε. Τους νέους δηλ. που θέλουν να δουλεύουν ως ελεύθεροι επαγγελματίες, έχουν βάλει μπροστά επιχειρηματικά σχέδια και βλέπουν ότι παρά το ρίσκο και τη δουλειά καταλήγουν να βουλώνουν με τα μικρά τους έσοδα τις μαύρες τρύπες της κακοδιαχείρισης.
Όταν τα πράγματα πάνε καλά μπορείς να είσαι αμέριμνος και χαλαρός. Όταν όμως τα πράγματα δυσκολεύουν επιλέγεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις. Κάνεις πολιτικές επιλογές. Και η Κυβέρνηση επέλεξε. Έδειξε ότι βολεύεται με νέους χωρίς δικαιώματα και εξαρτημένους από την ιερή αγελάδα του δημοσίου και απέδειξε ότι το τελευταίο που την ενδιαφέρει είναι η αξιοπρέπεια των νέων ανθρώπων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου