Ο τόπος: Northeast Philadelphia, Αμερική (την Αμερική επί προεδρίας του μαύρου – έχει τη σημασία του- Μπαράκ Ομπάμα.Ο χρόνος: Αρχές Ιουλίου του Σωτήριου 2009.
Το περιστατικό: Οι υπεύθυνοι μιας κατασκήνωσης που φιλοξενούσε καμιά εξηνταριά Αφροαμερικανάκια, είχαν κλείσει, λόγω ζέστης, συμφωνία με ένα ιδιωτικό κολυμβητήριο κάπου εκεί κοντά, να πηγαίνουν τα παιδάκια και να κάνουν μπάνιο, προκαταβάλλοντας μάλιστα και το ποσόν των 1900 δολαρίων.
Φευ, όμως, όταν εμφανίστηκαν τα Αφροαμερικανάκια στην πισίνα, τα … ασπράκια έσπευσαν να βγουν από το νερό άκρως ενοχλημένα, ενώ κάποιες ασπρουλιάρες μαμάδες άρχισαν τι γκρίνιες, του τύπου, «Τι μας τα κουβαλήσατε εδώ τα μαυροτσούκαλα; Θα μας ληστέψουν, θα μας βιάσουν, θα μας χτυπήσουν, χώρια που θα θολώσει και το νερό από τη μαυρίλα τους».
Και τότε, μια και δυο η διεύθυνση του ιδιωτικού κολυμβητηρίου έσπευσε να βγάλει ανακοίνωση, με την οποία απαγόρευε την είσοδο στους «έγχρωμους», γενικώς (πηγή: www.racismreview.com).
Η ιστορική εμπειρία δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για ψευδαισθήσεις: ο κάθε άνθρωπος είναι εν δυνάμει ρατσιστής, κι αυτό ασχέτως φυλής, χρώματος και θρησκείας. Κι ό,τι κακό κι αρνητικό υπάρχει στην ανθρώπινη φύση, (δηλαδή βαθιά εντός μας), το πολύ-πολύ που μπορούμε να κάνουμε είναι να το αναγνωρίζουμε, χωρίς παρωπίδες και ωραιοποιήσεις, και να πασχίζουμε να το ελέγχουμε στο βαθμό που μας είναι δυνατόν, αν θέλουμε να μην γινόμαστε σκληροί και άδικοι με τους συνανθρώπους μας, έτσι απλώς και μόνο επειδή δεν μας γουστάρει το χρώμα του πετσιού τους –απλά πράγματα.
Φαίνεται όμως πως ο ρατσισμός αποτελεί για τους Αμερικανούς κομμάτι αναπόσπαστο της πολιτιστικής τους κληρονομιάς και παράδοσης...διαβάστε τη συνέχεια εδώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου