« Ο δόκτωρ Σέπαρντ, παρακαλώ; Εδώ Πάρκερ, ο μπάτλερ του Φέρνλυ. Μπορείτε να έρθετε αμέσως; Δολοφόνησαν τον κύριο Άκροϋντ…»
Καλοκαίρι, θάλασσα, ήλιος, παραλία… Μια πολυθρόνα αναπαυτική στην αμμουδιά, μια τσάντα με εφημερίδες, περιοδικά, πετσέτες και αντηλιακό , το μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι στο ένα χέρι, η φραπεδιά στο άλλο… Ατμόσφαιρα ειδυλλιακή… Τεντώνει χέρια και πόδια ο μεσήλικας κύριος απολαμβάνοντας τη φρεσκάδα της θαλάσσιας αύρας… Το παρουσιαστικό του; Σκέτος «Σουρής»! «Μπόι δυο πήχες, όψη κακή, μαλλιά και τρίχες εδώ κι εκεί!»
Λάδι η θάλασσα, κάτασπροι γλάροι πετούν στον ουρανό, γοργόνες και μάγκες σουλατσάρουν στην αμμουδιά…
«Ψυχή μου, τι λιακάδα, τι ουρανός, τι φύσις…» αρχίζει να απαγγέλλει ο «σύγχρονος ρωμιός», όταν ένα κίτρινο μπαλάκι έρχεται εξ ουρανού και προσγειώνεται στο κεφάλι του!
-Αμάν, δολοφονία! Βοήθεια!
-Μας συγχωρείτε, κύριε! Παίζαμε ρακέτες και από απροσεξία το μπαλάκι μας ξέφυγε…
-Κι εδώ ήρθατε να παίξετε; Με τόσο κόσμο; Άντε να χαθείτε, δολοφόνοι της ησυχίας μας!
Μωρέ, τι ‘ναι τούτοι; Σκότωμα θέλουν, σκότωμα! Κι αυτή η γυναίκα μου που είναι; Ακόμα με τα παιδιά ασχολείται; Αφού της είπα να μην καθυστερήσει, να έρθει να μου βάλει αντηλιακό, προτού γίνω τηγανίτα!...διαβάστε τη συνέχεια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου