Είναι τελικά πράξη δειλίας;

Από το www.politikiprotasi.blogspot.com

Διάβασα πολλά όλες αυτές τις μέρες γύρω από την προκήρυξη των πρόωρων εκλογών. Η συντριπτική πλειοψηφία των απόψεων συγκλίνει στην άποψη ότι η κίνηση του πρωθυπουργού να προκηρύξει πρόωρες εκλογές ήταν μια πράξη πολιτικής δειλίας. Οι περισσότεροι "αναλυτές" ισχυρίζονται ότι ο Καραμανλής πιεζόμενος από τις εξελίξεις προτίμησε το δρόμο της φυγής από το δρόμο του αγώνα.
Είναι όμως τα πράγματα έτσι;

Η politikiprotasi από την αρχή της λειτουργίας του blog απαλλαγμένη από κομματικές δεσμεύσεις και παρωπίδες, προσπαθεί να κάνει πάντα μια νηφάλια ανάλυση των πολιτικών εξελίξεων.
Σε αντίθεση λοιπόν με την κρατούσα άποψη, πιστεύω ότι η ενέργεια του Καραμανλή είναι μια ενέργεια πολιτικής ανδρείας.

Ο Καραμανλής γνώριζε ότι η κυβέρνησή του κινούνταν σε τεντωμένο σχοινί και η απώλεια της κοινωνικής πλειοψηφίας είχε χαθεί προ πολλού.
Γνώριζε επίσης ότι οι πλειονότητα των βουλευτών του ήταν αντίθετη με τις πρόωρες εκλογές.
Ξέρει ότι η διαφορά που τον χωρίζει από το ΠΑΣΟΚ είναι σημαντική.
Ξέρει ότι έχει το σύνολο των ΜΜΕ απέναντί του.

Σκεπτόμενος όλα αυτά έγραψα εδώ-> τους λόγους για τους οποίους πίστευα ότι δε θα πήγαινε σε πρόωρες εκλογές, αφού πίστευα ότι θα λειτουργήσει με την πεπατημένη όλων των προηγούμενων πρωθυπουργών που προκήρυξαν πρόωρες εκλογές και οι οποίοι δεν ήταν και λίγοι.

Τι θα μπορούσε λοιπόν να κάνει εύκολα;
Θα μπορούσε να κάνει έναν γενναίο ανασχηματισμό, να τάξει και να δώσει ότι μπορεί μέχρι το Μάρτιο και να γαντζωθεί στην πρωθυπουργία μέχρι το Μάρτιο, παλεύοντας την αναμέτρηση στα ίσια.
Μη μου πει κανείς ότι δεν μπορούσε να αγκιστρωθεί στην πρωθυπουργία με όποιο τρόπο μπορούσε μέχρι το Μάρτιο γιατί δε θα γίνει πιστευτός. Τα παραδείγματα του παρελθόντος είναι πολλά και γνωστά σε όλους.

Αντί αυτού τι έκανε;
Προκήρυξε πρόωρες εκλογές επικαλούμενος κάτι το οποίο όσο και αν διαφωνούν κάποιοι είναι αλήθεια. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει προεκλογική περίοδος 9 μηνών. Ο κάθε ένας οφείλει και πρέπει να πάρει τις ευθύνες του. Στην ουσία πρόκειται για μια δυναμική κίνηση που φέρνει τους πάντες αντιμέτωπους με την πραγματικότητα.

Εγώ λοιπόν όταν κάποιος πάει να παλέψει μια θεωρητικά χαμένη μάχη όταν έχει την εναλλακτική λύση του περίμενε δεν το θεωρώ δειλία. Είναι εύκολο να αναθεματίζουμε κάποιον αλλά όταν πρόκειται να το αιτιολογήσουμε τα πράγματα δυσκολεύουν.

Εάν λέω εάν ο Καραμανλής προχωρήσει σε ξεσκαρτάρισμα των ψηφοδελτίων και οι ψηφοφόροι αποφασίσουν βάση των προγραμμάτων που θα ακούσουν από τα κόμματα είμαι περίεργος να δω το τελικό αποτέλεσμα και την τελική διαφορά.

Γνωρίζω εκ των προτέρων τα σχόλια που θα ακολουθήσουν και τους χαρακτηρισμούς που θα γίνουν. Η politikiprotasi, έχει το βίτσιο να κρίνει με βάση τα προγράμματα αλλά και τα πεπραγμένα. Περιμένω λοιπόν να ακούσω προγράμματα και να δω πολιτικές τοποθετήσεις. Έχω βαρεθεί τόσα χρόνια τα λόγια και τους αφορισμούς.

Θέλω να δω ένα ΠΑΣΟΚ να δημιουργεί προοπτική και να δίνει ελπίδα. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει μόνο με ωραία λόγια. Περιμένω το ρεαλιστικό πρόγραμμα διακυβέρνησης που θα παρουσιάσει. Τώρα είναι η ευκαιρία του.