Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

Μάνος Λοίζος - Πόσο μας λείπει (17 Σεπτεμβρίου 1982)

Ο Μάνος Λοίζος δεν χωράει σε αναλύσεις και μεγαλόσχημες παρουσιάσεις.Μονο στα τραγούδια ίσως, αυτά τα βαθιά σαν ωκεανούς, αυτά τα έναστρα σαν σύμπαντα μακρινά κι όμως τόσο πλάι μας...
Ένα ωραίο στιγμιότυπο μόνο που μου ήρθε στο μυαλό.
Έπαιζαν ταβλι λέει μαζί με το Νίκο Καρούζο, αυτο τον άλλο τεράστιο και τρομερό ποιητή
("Τραγουδώ τους πεσμένους προπάτορες. Είμαι των άστρων ο σκύλος. Με τα μάτια κοιτάζω ψηλά, με τα χέρια γιορτάζω τη λάσπη").Κι επάνω στο καλαμπουρι και τις ζαριές ο Καρούζος όση ώρα έπαιζαν, έβαζε ν΄ ακούει το "Αχ χελιδόνι μου".Και μόλις τελείωνε σηκωνόταν κι έβαζε τη βελόνα από την αρχή.Να ΄ναι παρεα ακόμα οι δυό τους άραγε, να παιζουν τάβλι με τ΄αστέρια....

Γιώργος Σαρρής

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Διευκρινίζουμε ότι:

Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για ηλίθιους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας. Τους απευθύνουμε αγωνιστικούς χαιρετισμούς κι αέρα στα πανιά τους.

Υβριστικά σχόλια θα σβήνονται αυτόματα.