Τρίτη, 19 Μαρτίου 2013

Ετυμολογία Ελληνικών ονομάτων !!

 Εξαιρετικά ενδιαφέρον σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα...
Ακούμε και ξέρουμε πολλά ονόματα,ξέρουμε όμως ποια είναι η σημασία τους και τι πραγματικά σημαίνουν ;


Yστερα απο μια μικρή έρευνα βασιζόμενη κυρίως σε Ετυμολογικά λεξικά κατεληξα στην παρακάτω ετυμολογία ορισμένων Ελληνικων ονομάτων.


A

Αγαθόκλεια => αγαθή + κλέος, η έχουσα καλή φήμη.
Αγαθοκλής => αγαθός + κλέος, ο έχων καλή φήμη.
Αγαθονίκη: => αγαθή + νίκη, η νικήτρια ένδοξης νίκης.
Αγησίλαος => άγω + λαός
Aγλαία => αγλαός =φωτεινός,λαμπερός
Αθηναγόρας => Αθήναι + αγορά, ο σοφός αγορητής.
Αθηνόδωρος => Αθηνά + δώρο, δώρο της Αθηνάς, ο σοφός.
Αλέξανδρος => αλέξω: απομακρύνω + ανήρ,ο ανδρείος
Άλκηστις => αλκή= αποκρούω + εστία
Αλκιβιάδης => αλκή + βία
Αλκμήνη => αλκή + μήνη:σελήνη
Ανάργυρος => α(στερητ.) +αργύρια
Αναστάσιος => ανα + ίστημι:στέκομαι
Ανδρέας => ανδρείος => ανηρ
Ανδροκλής => ανήρ + κλέος
Ανδρομάχη => ανηρ + μάχω
Ανδρόμεδα => ανηρ + μέδω = άρχω
Αριάδνη: => άρι:πολύ + αγνή
Αριστόβουλος => άριστος + βουλή, ο άριστος σύμβουλος.
Αριστογένης => άριστος + γένος, ο ευγενής.
Αριστοκλής => άριστος + κλέος, ο έχων άριστη δόξα.
Αριστομένης => άριστος + μένος, ο ανδρειότατος
Ασία => άση = κόρος = πλούσια χώρα ή απο άτος = μεγάλη έκταση
Αττική => αττα = ατταική =παλαιότατη
Αχαιός => α(επιτ.) +γαία => γηγενής
Αφροδίτη => αφρός + αναδύω

B

Βαρβάρα => βάρβαρος
Βασίλειος => βασιλεύς

Γ

Γλυκερία => γλυκύς
Γεώργιος => εκ του γεωργώ =γη + έργο

Δ

Δέσποινα => δεσπόζω
Δημήτριος => Δη (δωρικό τύπο του Γη) + μήτηρ
Δημοσθένης => δήμος + σθένος, η δύναμη του λαού
Διογένης => Ζευς + γένος, ο Θεογέννητος
Διομήδης => Διός + μέδων:άρχων, ο άρχων με θεία δύναμη.
Διόσκουρος => Διος + κούρος
Διώνη => εκ του Διός, η θεϊκή.

Ε

Ελένη => ελένη, που σημαίνει «λαμπάδα» ή από τη ρίζα ελε- που σημαίνει κυριεύω, κατακτώ
Ειρήνη => είρω (λέγω ) + νους
Εκτωρ => εκ του εχω
Επαμεινώνδας=> επί + άμεινον, ο προοδευτικός
Ερατώ => ερώ: αγαπώ
Εριφύλη => έρι:πολύ + φύλον
Ετεοκλής => ετεός:αληθής + κλέος, ο έχων αληθινή δόξα.
Ευάγγελος => ευ +αγγέλω
Ευαγόρας => ευ + αγορεύω, ο καλός ομιλητής.
Ευανθία => ευ + άνθος
Ευγενία => ευ +γένος
Ευδοκία => ευ +δοκώ=έχω άποψη
Ευδοξία => ευ + δόξα, η έχουσα καλή φήμη
Ευνομία => ευ + νέμω:διανέμω
Ευρυβιάδης => ευρύς + βία
Ευρυσθένης => ευρύς + σθένος
Ευρώπη => ευρύς + ωψ
Ευρώτας => ευ + ροος
Ευτέρπη => ευ + τέρπω, η πολύ ευχάριστη
Ευτύχιος => ευ + τύχη
Ευφημία => ευ + φημί



H

Hρακλής => Ηρα +κλέος

Θ

Θάλλεια => εκ του θάλλω(ειμαι πλήρης)
Θέμις => τίθημι = θεσμός
Θεμιστοκλής => θέμις(δικαιοσύνη) + κλέος
Θεοδώρα => Θεού + δώρο
Θεόφιλος => Θεού + φίλος
Θεσσαλία => θέσις + αλς(θάλασσα)
Θησέας =>θήσω,εκ του τίθημι
Θουκυδίδης => Θεού + κύδος:δόξα, ο δοξάζων τον θεό.
Θράκη => θράσσω =καταστρέφω
Θρασύβουλος => θρασύς + βουλεύομαι

Ι

Ιαπετος => ιάπτω = πέμπω
Ιάσων => ίασις: θεραπεία
Ιοκάστη => ίον + κάζω:στολίζω
Ιππολύτη => ίππος + λύω
Ιφιγένεια => ίφι:ισχυρά + γίγνομαι

Κ

Καλλιόπη => κάλλος + ωψ:οφθαλμός
Καλλιρρόη => καλώς + ρέω
Κασσιόπη => καινυμι(υπερέχω) + οψ
Κλέαρχος => κλέος + άρχω, ο ένδοξος άρχων
Κλεόβουλος => κλέος + βουλή, ο επινοητικότατος.
Κλεομένης => κλέος + μένος, ο ένδοξος για τη γενναιότητά του.
Κλεονίκη => κλέος + νίκη, η ένδοξη νικήτρια.
Κλεοπάτρα => κλέος + πάτρη, η δόξα της πατρίδος.

Λ

Λάκων => λα (επιτ.) + ακέων = ολιγομίλητος
Λαέρτης => λαός + αίρω =εκλέγω
Λέανδρος => λαός + ανήρ, ο ανδρείος του λαού.
Λεωνίδας => λαός + οιδα + γνωρίζω
Λητώ => λανθάνω
Λυσιστράτη => λύω + στρατός


Μ

Μακεδών => μακεδνός = υψηλός,μακρός
Μενέλαος => μένος + λαός
Μιλτιάδης => μίλτος: ερυθρά βαφή

 Ν

Ναυσικά => ναυς + καίνυμαι:υμνούμαι
Νεοκλής => νέος + κλέος
Νέστωρ => εκ του νεομαι = επιστρέφω
Νεφέλη => νέφω: χύνω ύδωρ
Νικηφόρος => νίκη + φέρω
Νικόλαος => νίκη + λαός

Ξ

Ξενοφών => ξένος + φωνέω

ο

Οδυσσέας => οδύσσομαι: διώκομαι
Οιδίπους => υδής + πους = ο έχων πρησμένα πόδια
Όλυμπος => εκ του λάμπω
Ορέστης => όρος + ίσταμαι

Π

Πανδώρα => παν + δώρο
Παρασκευή => παρα + σκευάζω
Πασιφάη =>πας + φάος (φως)
Πάτροκλος => πατρίς + κλέος
Παυσανίας => εκ του παύω
Πελασγός => 1) πέλας = κοντινός + γη
2) εκ του πέλαγος
Περικλής => περί + κλέος, ο ένδοξος
Περσέας => εκ του πέρθω = εκπορθω,καταστρέφω
Πηνελόπη => πήνη:υφάδι + λέπω:εκτυλίσσω
Πολυδεύκης => πολύ + δεύκος:γλεύκος, ο πολύ γλυκός
Πολύδωρος => πολλά + δώρα
Πολυξένη => πολύ + ξενί
Ποσειδών => πόσις(ποταμός) + είδω =είμαι αρμόδιος
Προμηθέας => 1) προ + μύθος
2) προ + μήθος = μέριμνα = ο προνοητικός
Πυθαγόρας => πυνθάνομαι + αγορεύω


Ρ

Ρέα => εκ του ράος =έτοιμος

Σ

Σαλαμίνα => αλς(σαλ) + μίνυς = μικρός=βρίσκεται κοντά στην ξηρά
Σλάβος => σάλος + βάω (βαίνω)
Σοφοκλής => σοφός + κλέος, ο έχων δόξα σοφού
Σπάρτη => σπείρω
Στέργιος => στέργω = δείχνω στοργή
Στυλιανός => στύλος
Σωκράτης => σώζω + κράτος

Τ

Τερψιχόρη => τέρπω + χορός
Τηλέμαχος => τηλέ: μακριά + μάχομαι
Τιμόθεος => τιμή + Θεός



Φ

Φειδιππίδης => φείδομαι + ιππος
Φίλιππος => φίλος + ίππος
Φρίξος => φρίττω
Φοίβος => φάος = φωτεινός

Χ

Χαρίλαος => χάρη + λαός
Χριστόφορος => Χριστός + φέρω

Ω

Ωρωπός => η ώρ-ο (η φροντίδα) + το ουσιασ. οπός (= γαλακτώδης χυμός που παίρνει Κανείς Κεντώντας το φυτό)
= αυτός που έχει τη φροντίδα της συγκομιδής του χυμοι. φυτών.

Αμαλία: ετυμολογία από την τευτονική (σημ. γερμανική): εργατική, δραστήρια.
Αντώνιος: εκ του άντωση= άνωση, ο ορμητικά αντίθετος
Αργυρώ: από το επίθετο αργύριος (σχετικός με τα χρήματα), η πολύτιμη
Αρετή: από το αρχ. ουσιαστικό αρετή., η τέλεια, υπέροχη.
Αρχιμήδης : αρχή + μήδος(λόγος,σκέψη),ο άρχων του λόγου
Ασπασία: θηλυκό του αρχ. επιθέτου ασπάσιος (χαρούμενη, ευτυχισμένη)


Ευάγγελος: ευ + αγγέλω, αυτός που φέρνει ευχάριστα νέα.
Ευρύκλεια (ευρύς+κλέος) η πολυένδοξη.

Ήβη (ήβη:ακμή) η πάντοτε θαλερή, νέα
Ηλέκτρα (ηλέκτωρ:ο ακτινοβολών ήλιος) η ακτινοβολούσα από χάρη
Ηρώ (Ήρα) η προσωποποίηση της Θεάς Ήρας



Κίμων (χίμων:χειμών) ο θυελλώδης.
Κλειώ (κλέος) Η ένδοξη, Μούσα.
Κρίτων (κρίνω) ο ευφυής.

Λαομηδεία : λαός + μήδος (λόγος),ο λόγος του λαού

Μελπομένη (μέλπω) η ευφραίνουσα με το άσμα της.
Μυρτώ (μύρτον) η ευχάριστη ως μυρτιά.

Ξανθίππη η ξανθή ιππεύτρια.

Πολύμνια (πολύς+ύμνος) η θεία τραγουδίστρια, Μούσα.

Πύρρος (εκ του πυρρός) ο ξανθοκόκκινος

Σόλων (πιθανώς από το ρ. σέλλω:σείω) ο διασείσας το παλαιό, ριζοσπάστης

Τιμολέων (τιμή+λέων) ο ισχυρός ως λέων

Φαίδων (φως) ο λαμπρός καθ όλα
Φαίδρα (φαιδρός < φως) η φωτεινή, η λάμπουσα από χάρη.
Φερενίκη (φέρω+νίκη) η νικηφόρος
Φιλομήλα (φιλώ+μέλος) η φιλόμουσος, η φίλη της αρμονίας.

Χρυσηϊς (χρυσός) η πολύτιμη, η χρυσαφένεια.


Ανδροκλής (ανήρ+κλέος) ο ένδοξος.
Αγαμέμνων: αγαν + μέμνων (μένω), o επίμονος

Αδάμ: άνθρωπος
Αδαμάντιος-ία: διαμαντένιος
Αίγλη: γοητεία,φως ηλίου, δόξα ' εκ του αϊσσω + λίαν.


Αντιγόνη: αντί + γίγνομαι (γεννιέμαι),απόγονος
Απόστολος-ία: απο +στελλω,ο αγγελιοφόρος
Ασπασία: θηλυκό του αρχ. επιθέτου ασπάσιος ,η χαρούμενη
Αγνή: η ηθικά καθαρή, η παρθένα η ανόθευτη,η σεμνή

Αθανάσιος-ία:α- στερητικό + θάνατος,ο αθάνατος
Αγαθάγγελος: αγαθός + αγγελος,αυτό που φέρνει καλές ειδήσεις
Αρσένιος: αρσενικός
Αγαθή: αθώα
Ακύλας: αετός
Αρχέλαος: αρχηγός του λαού
Αγάπιος: ανιδιοτελής
Αλέξιος-ία: αλεξω,ο προστάτης
Αρτέμων: αναρτητής
Ακάκιος: α +κακός άκακος
Αναστάσιος: ανα +ιστημι,αυτός που σηκώνεται
Αχίλλειος- Αχιλλέας: άχος (θλιψη) + ιλλεύς (περιπλανώμαι, τριγυρνώ), δηλαδή αυτός που τριγυρνά θλιμμένος
Ακυλίνη: αετίνα,αετός

Αιμιλιανός: αντίζηλος

Άνθιμος: άνθος
Αριστείδης:αριστος+είδος, άριστος στη μορφή


Αικατερίνη: καθαρή,πιθανόν <. Εκατερίνη < κύρ. όν. Εκατερός + ινη < εκάτερος «καθένας από τους δύο»

Αμβρόσιος:(αθάνατος, α + βροτός),ο άφθαρτος
Άννα: η έχουσα εύνοια, χάρη

 Απολλώνιος: απο το ρήμα Απολλυμι,που σημαίνει καταστρέφω ,αλλα και χάνω

Αρσινοή :Αρση(κατάργηση) + νους

Αθηνά: άθος=άνθος ή το ρήμα θάω=θηλάζω, ώστε η λέξη Αθήνα σημαίνει "Ανθούσα" ή "Εύφορη".

Αναξαγόρας: αναξ(βασιλιάς) + αφορεύω,ο άρχοντας του λόγου

Αλμπέρτος = ξενικό όνομα αγγλικής προέλευσης που σημαίνει ο φημισμένος ευγενής

Αναξιμένης: αναξ +μένος,ο κύριος της οργής

Αντιγόνη = από την πρόθεση αντί + γίγνομαι (γεννιέμαι). αυτή που είναι ισάξια με τον γεννήτορα πατέρα της

Άρης: στα αιολικά είναι «Αρεύς» και ετυμολογικά σημαίνει «θύελλα που συντρίβει»! Ατίθασος, ασυμβίβαστος και αυτόνομος ή από το «αίρειν» ή «αναιρείν», είτε από την λέξη «αρά» (βλάβη, πλήγμα)

Αρίσταρχος: αριστος + άρχω,ο άριστος άρχοντας

Αριστοτέλης: άριστος+ τέλος, ο έχων άριστους σκοπούς

Αριστοφάνης: άριστος + φαίνω, ο έχων άριστη όψη

Δεν υπάρχουν σχόλια: