Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Ώρα των μεγάλων αποφάσεων

Η έκθεση της Κομισιόν ήταν καταπέλτης για την Ελλάδα. Αν και δήλωνε εντυπωσιασμένη από την πρόοδο της οικονομίας, ταυτόχρονα άνοιγε το δρόμο και για νέα μέτρα. Χαράτσια, άνοιγμα ασφαλιστικού, μειώσεις μισθών και συντάξεων, απ’ όλα έχει ο μπαξές των Βρυξελλών....

Λίγες ημέρες μετά, η έκθεση του ΔΝΤ ήταν ουσιαστικά μία από τα ίδια. Μας ζητά κι άλλες θυσίες παραβλέποντας το γεγονός ότι η κατάσταση στην κοινωνία και τη Βουλή είναι οριακή και κανείς δεν ξέρει τι θα έρθει πρώτο, η έκρηξη στους δρόμους ή η καταψήφιση κάποιων νομοσχεδίων και η κατάρρευση της κυβέρνησης.
Το περιοδικό Economist, που εκπροσωπεί την οικονομική ελίτ και τις απόψεις των δανειστών μας, λέει ότι η Ελλάδα θα έχει ύφεση και το 2014, ότι η ανεργία και η πολιτική αστάθεια οδηγούν την Ελλάδα εκτός ευρώ.
Στη Γερμανία καθημερινά όλο και κάποιος αξιωματούχος κάνει δήλωση που απορρίπτει το νέο κούρεμα και ζητά από την Ελλάδα να τηρήσει πιστά το δημοσιονομικό πρόγραμμα, αυτό που αποδεδειγμένα είναι αποτυχημένο.
Και η κυβέρνηση βρίσκεται εγκλωβισμένη μεταξύ της αδιάλλακτης τρόικας και των πολιτών που δεν αντέχουν άλλο. Επίσης, πιέζεται σφόδρα από βουλευτές που είτε με ειλικρίνεια είτε με αλλότριους σκοπούς, ασκούν καθημερινά σκληρή κριτική και απειλούν με καταψήφιση νόμων.
Το σύστημα μοιάζει με την χύτρα που είναι έτοιμη να εκραγεί διότι μαζεύτηκε πολύ ατμός ο οποίος θέλει να βγει. Η Χρυσή Αυγή τα βάζει με τα ιερά και όσια της χώρας, προσβάλλει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, καταπατά τους δημοκρατικούς θεσμούς, υποβαθμίζει το Κοινοβούλιο και προσπαθεί επικοινωνιακά να προκαλέσει πολιτικό χάος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ περιμένει να πέσει η κυβέρνηση σαν ώριμο φρούτο, αν και δείχνει εμφανή σημάδια ανικανότητας να κυβερνήσει, αν του τύχει τέτοιο λαχείο.
Μέσα σ’ όλο αυτό το χάος, ο Αντώνης Σαμαράς και δύο – τρεις υπουργοί και άλλα στελέχη, προσπαθούν να ισορροπήσουν σε τεντωμένο σκοινί. Από τη μια να μην πέσουν στην άβυσσο των εκλογών και της ενδεχόμενης χρεοκοπίας κι από την άλλη να βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο, χωρίς άλλα μέτρα. Όμως, η τρόικα πιέζει, οι ξένοι δεν αντιλαμβάνονται που οδηγούν την Ελλάδα και πιστεύουν ότι τους λέμε ψέματα όταν τους τονίζουμε ότι τα πάντα κρέμονται σε μια κλωστή και θα χάσουν κι εκείνοι από μια ενδεχόμενη κατάρρευση.
Όμως, από παντού τα μηνύματα προς την κυβέρνηση είναι ξεκάθαρα. Δε γίνεται να περάσουν από τη Βουλή άλλα μέτρα τύπου «μειώσεις συντάξεων» ή «πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας». Το ατύχημα θα γίνει και θα είναι ακαριαίο. Και τότε τα σενάρια θα είναι πολλά. Ήδη χθες, μιλώντας στον real fm ο Κ. Σκανδαλίδης είπε ότι δεν υπάρχουν αδιέξοδα κι ότι μπορούν να αλλάξουν και τον ίδιο τον πρωθυπουργό αν δεν μπορεί. Απαίτησε μάλιστα από τον κ. Σαμαρά να φέρει την επικαιροποιημένη πρόταση διακυβέρνησης που έχει υποσχεθεί και αυτό να το κάνει σύντομα.
Δεν έχει σημασία αν το λέει ο Σκανδαλίδης, ένας παλαιοκομματικός Πασόκος που θα πρέπει να κάνει πρώτα αυτοκριτική. Σημασία έχει ότι όλο και περισσότεροι εξυφαίνουν φθινοπωρινά σενάρια. Άλλος μιλά για εκλογές, άλλος για αντικατάσταση του πρωθυπουργού, άλλος για νέου τύπου συμμαχίες για την συγκρότηση νέας κυβέρνησης. Και κάπως έτσι θα πάμε τους επόμενους μήνες, εκτός αν συμβεί κάποιο γεγονός που θα αντιστρέψει την κακή κατάσταση.
Το ζήτημα είναι ότι είναι η ώρα για μεγάλες αποφάσεις για την κυβέρνηση και προσωπικά για τον Αντ. Σαμαρά που έχει αποδείξει ότι δε φοβάται τα δύσκολα. Είναι ώρα να μετρηθούν οι δυνάμεις της Ελλάδας, κι αν χρειαστεί να υπάρξουν ακόμη και ακραίες αποφάσεις, οι οποίες όμως θα υπηρετούν την πατρίδα.
Οι δανειστές δε βάζουν μυαλό, αυτό είναι το σίγουρο. Θέλουν να βάλουν φωτιά στην Ευρώπη, θέλουν να καταστρέψουν χώρες όπως η Ελλάδα. Αν όμως είναι να βγούμε από το ευρώ καλύτερα να το κάνουμε μόνοι μας. Αν είναι να καταστραφούμε τουλάχιστον ας πέσουμε με αξιοπρέπεια.
Η Ελλάδα έκανε περισσότερα κι απ’ ότι της ζήτησαν. Θυσίασε πιο πολλά από κάθε άλλη χώρα, αλλά παρ’ όλα αυτά οι ξένοι απαιτούν νέες θυσίες. Ας τους δώσουμε να καταλάβουν ότι νέες αιματηρές θυσίες σημαίνει διάλυση της χώρας, κοινωνική αναταραχή και ακυβερνησία. Αν τα θέλουν όλα αυτά τότε ας επιμείνουν. Ο Σαμαράς δεν είναι καρφωμένος στην καρέκλα. Μπορεί να τους παραδώσει τα κλειδιά κι αυτοί να τα δώσουν στον Τσίπρα. Και τότε θα δουν πώς χάνονται τα δάνειά τους, αλλά και πώς διαλύεται η Ελλάδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: