Ο πράσινος μικρός «Βοναπάρτης» μαζί με τον Alexis Παπαχελά

Διαβάσαμε σε μερικά ιστολόγια τα εξής:
«Αλέκος Παπαδόπουλος: Επέρχεται κατάρρευση!...

"Η κυβέρνηση δεν έχει εγκαταλείψει τον ανατολίτικο λαϊκισμό" ...
Καταπέλτης. Σου κόβε την ανάσα. "Ποια κυβέρνηση θα σώσει; Θα καταστρέψει τα μεσαία και κατώτερα στρώματα για τα... οποία λέει ότι πάει να τα σώσει με το μνημόνιο".
Παρακολουθούσε άναυδος ο Παπαχελάς το χειμαρρώδη λόγο του. "Χρεωκοπήσαμε. Επέρχεται κατάρρευση. Είναι αστείο αυτό που λένε κάποιοι ότι είναι μπόρα και θα περάσει. Αμ δε θα περάσει!".
Και συνέχισε με τον ίδιο καταιγιστικό ρυθμό. "Η κυβέρνηση δεν έχει εγκαταλείψει τον....

Μπόρα είναι και δεν θα περάσει...

Ρε Γιώργο τι λέει εδώ ο Αλέκος;

Αποκαλυπτική η συνέντευξη του Αλέκου Παπαδόπουλου στον ΣΚΑΙ στους Νέους φακέλους και στον Alexis...δείτε το video

Αλέκος Παπαδόπουλος: Μίλησε και ο «χιτλεράκος»!!!

Βγήκε από το λαγούμι του και ο άλλος «χιτλεράκος» του νεοφιλελευθερισμού για να «καπαρώσει» μια θέση στο «οικουμενικό μέτωπο» των «νταβάδων» που προωθείται για να μπει ο ελληνικός λαός στο γύψο και να «ιδιωτικοποιηθεί» η Ελλάδα: Την «ιδιωτικοποίηση», βεβαίως τη βαπτίζουν «εθνική σωτηρία»!!!
Μιλάμε για τον Αλέκο Παπαδόπουλο, τον μοχθηρό αυτό «εκσυγχρονιστή», που την αχαλίνωτη νεοφιλελεύθερη αυθάδειά του, μόνο η ομηρική του αυτοϊκανοποίηση την ξεπερνά.
Αυτός, λοιπόν, ο «χιτλεράκος» της κερδοσκοπικής ασυδοσίας των πολυεθνικών ζητάει κυβερνητικό σχήμα τεχνοκρατών και πολιτικών, διορισμένο από τη Βουλή με θητεία χωρίς όριο!!!
Τα ανδρείκελα των διεθνών και ντόπιων μαφιών του χρήματος, μέσα στον πανικό που τους προκαλεί η λαϊκή οργή, δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα: Ουρλιάζουν για οικουμενικά κυβερνητικά σχήματα, εδώ και τώρα, για να ηττηθεί, με κάθε μέσον ο ελληνικός λαός και να μπει στο γύψο η ελληνική κοινωνία.
Αυτό το διαλαλεί, εδώ και πολύ καιρό, ο «λαγός» των «νταβάδων», ο Καρατζαφέρης: Αυτό το όνειδος της παρακμιακής καθεστωτικής ρουφιανιάς!!!
Η Ντόρα συγκρότησε το νέο κόμμα γι αυτό το σκοπό. Αν είναι δυνατόν σε ένα καθεστώς ακραίου αμοραλισμού και δωσιλογισμού να απουσιάζει η απαίσια γκριμάτσα του: το σήμα κατατεθέν του μητσοτακισμού.
Αν είναι δυνατόν, επίσης, από ένα τέτοιο «εθνοκαθαρτήριο» καθεστώς να απουσιάζει και η «αριστερή» τσόντα, η δοκιμασμένη στο «εθνοκαθαρτήριο» σχήμα του 1989: τα νεοταξικά εξαπτέρυγα του ΣΥΝ, Κουβέλης και CIA…

Οι προτάσεις του Αλέκου Παπαδόπουλου για την οικονομία

Τη λήψη μέτρων - σοκ πρότεινε στην κυβέρνηση ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Αλέκος Παπαδόπουλος, μιλώντας σε εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Εκσυγχρονισμού του Κοινωνικού Κράτους.
Χαρακτήρισε εθνική απόφαση τη λήψη επώδυνων και ολοκληρωμένων μέτρων για την οικονομική ανάπτυξη και διοικητική εξυγίανση της χώρας, η οποία -όπως είπε- επιβάλλεται από το αίσθημα της εθνικής αξιοπρέπειας.

Ολόκληρη η ομιλία του Αλ.Παπαδόπουλου:

Εάλω το ψεύδος. Από την Παρασκευή η χώρα βρίσκεται υπό Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο. Δεν επιθυμώ να μιλήσω τώρα για τα συναισθήματα που προκαλούνται στο Έθνος απ’ αυτή την εξέλιξη.

Είναι όμως εύλογο όλοι να ρωτούν πλέον, τι πρέπει να κάνουμε για να ξεφύγουμε από την βαθειά οικονομική κρίση, που ενέσκηψε στη χώρα. Απαντώ:
Να εφαρμόσουμε το τρίπτυχο: Εθνική Αυτογνωσία - Εθνική Απόφαση - Εθνική Αξιοπρέπεια.
Πρέπει να καταλάβουμε και να εξηγήσουμε την πορεία της μεταπολίτευσης και το πώς οδηγήθηκε η χώρα μας στη σημερινή περιπέτεια.

Η μεταπολίτευση υπήρξε ένα ιδιαίτερα σημαντικό ιστορικό γεγονός για τη χώρα...

Παρακαμπτήριοι δρόμοι

Tου Αλεκου Παπαδοπουλου*

Η οικονομική κρίση θέτει τον ελληνικό λαό ενώπιον καίριων διλημμάτων: Ή θα ζήσει την τελευταία πράξη του δράματος ή την αρχή μιας νέας εποχής. Ή η κυβέρνηση θα προωθήσει άμεσα τώρα τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς τους αταβισμούς του παρελθόντος, ή θα επικαθίσει ο παγετώνας μιας παρατεταμένης και χαίνουσας μεταβατικής περιόδου.

Η αισιοδοξία για το μέλλον της χώρας περνά μόνο μέσα από αποφασιστικές επιλογές και δράσεις με πρωτοτυπία και φαντασία και κυρίως από πολιτικές αποφάσεις με βουλησιαρχία, που μας οδηγούν στο παραπέρα δίλημμα: Ή μένει η χώρα μετέωρη ή αλλάζει, ανατρέποντας τις παραδοσιακές οικονομικές της λειτουργίες και εισάγει στη θέση τους νέες μορφές οργάνωσης και σύγχρονους θεσμούς, κυρίως στον ασθενή χώρο της δημόσιας διοίκησης. Οσοι τυχόν επικαλούνται τις αυτονόητες αυτές πραγματικότητες οφείλουν, πρώτον, να τις νιώθουν και να μην τις υποδύονται για λόγους εντυπώσεων και, δεύτερον, να τις υλοποιούν πρακτικά και άμεσα.

Για την έξοδο από την κρίση έχω εδώ και καιρό καταλήξει σε δύο βασικά συμπεράσματα...