H κυβερνώσα Αριστερά και ο κώλος της μαιμούς

Θα περιμέναμε από την Αριστερά και δη την κυβερνώσα τουλάχιστο ένα κάποιο σεβασμό στην αισθητική. Κι αν αυτό αποτελεί ψιλά γράμματα για τον επαναστάτη της Φεράρι Γρηγόρη Ψαριανό, τουλάχιστο ο νεαρός εκπρόσωπος τύπου της ΔΗΜΑΡ Ανδρέας Παπαδόπουλος όφειλε να είναι πιο προσεκτικός και να διατηρεί για τον εαυτό του πιο....

«Αριστερά»: Διυλίζει τον κώνωπα και καταπίνει την κάμηλον

Κάθε εξουσία είναι οργανικά δεμένη με την κακογουστιά: Κολυμπάει μέσα στην κακογουστιά, όπως το ψάρι μέσα στο νερό.
Η δημαγωγία και ο λαϊκισμός είναι οι δύο ακρογωνιαίοι λίθοι του πολιτικού κιτς.
Το πολιτικό κιτς, όμως, ανυψώνεται σε φρενοβλάβεια με τα χολιγουντιανά σώου, με τις τελετουργικές θεατρικές παραστάσεις των κομμάτων και των πολιτικών.....

Το ιδεολόγημα που καταργεί τη «Δεξιά» και την «Αριστερά»

Κάποτε ο Λάσκαρης, ως υπουργός Εργασίας της Κλασσικής δεξιάς, είχε καταργήσει την «πάλη των τάξεων»!
Ο Λάσκαρης, ως εκφραστής του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου κατέγραψε ένα ιδεολόγημα του κεφαλαίου, ιδεολόγημα προπομπός των ιδεολογημάτων του πλανητικού κεφαλαίου, δηλαδή της σημερινής νεοταξικής «ιδεολογίας»: «Ιδεολογία» που δεν καταργεί, απλώς την «ταξική πάλη», αλλά όλη την ιστορία της ανθρωπότητας, που καταργεί τις ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ, την ΠΟΛΙΤΙΚΗ, τα πάντα
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια της νεοταξικής «ιδεολογίας η οποία καταργεί τα πάντα (για να μείνει μόνο η δική της «ιδεολογία» και «πολιτική»), είναι και η κατάργηση της «Αριστεράς» και της «Δεξιάς», ως έννοιες ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά προσδιορισμένες.
Δεν είναι τυχαίο ότι έρχονται σήμερα, τα ιδεολογικά και πολιτικά τέκνα του Λάσκαρη να μας πουν ότι δεν υπάρχει «Αριστερά» και «Δεξιά»!!! ....

Δεξιά κι Αριστερά...

Η Ελληνική πολιτική συγκυρία σήμερα, μας αναγκάζει να επανεξετάσουμε εκ του μηδενός κάποιες χρόνια παγιωμένες πολιτικές έννοιες οι οποίες ταλανίζουν την κοινωνία μας, ως φαντάσματα του παρελθόντος…

Η Δεξιά και η Αριστερά καθώς και όλες οι λοιπές πολιτικές αποχρώσεις των σχηματισμών αυτών, σήμερα  έχουν καταστεί μέσα από την εξέλιξη των πραγμάτων έννοιες ανεδαφικές και ουσιαστικά αδιέξοδες, με δεδομένη την απώλεια στήριξης τους από τα σημερινά παγκόσμια οικονομικά μοντέλα, τα οποία δεν αφήνουν καθόλου περιθώρια για αυταπάτες.

Η στρατηγική των κομμάτων, εδώ και πάρα από πολύ καιρό, έχει πάψει να στηρίζεται σε ιδέες –παρ’ όλο ότι εξακολουθούν να  τις χρησιμοποιούν στην ρητορική τους ως δικαιολογία της...

Οι εφεδρείες των «αριστερών» άλλοθι

 Γράφει ο Θύμιος Παπανικολάου

Έχουμε γράψει πολλές φορές για τα «αριστερά» άλλοθι των καθεστωτικών βιομηχανιών προπαγάνδας: ΜΜΕ
Αποτελούν όχι μόνο τα «άλλοθι» προοδευτικότητας και αριστεροφροσύνης των καθεστωτικών, προπαγανδιστικών ροπαλοφόρων του κόσμου του κεφαλαίου, αλλά και τις «χρυσές» εφεδρείες του.
Η «Ελευθεροτυπία» αποτελεί την πιο χαρακτηριστική περίπτωση εκτροφείου τέτοιων πολύχρωμων «αριστερών» άλλοθι.
Ο Στάθης της «Ε» είναι μια τέτοια «χρυσή εφεδρεία» «αριστερού» άλλοθι. Πολυτάλαντη περίπτωση…

Εργατοπατέρες και «αριστερά»: «Λιπαντικά» του καθεστώτος

Γράφει ο Θύμιος Παπανικολάου

Μέσα στο σίφωνα των γεγονότων περνάνε κάποια «σημεία» σημαντικά, εντελώς απαρατήρητα. Σημαντικά, γιατί αποτυπώνουν ολοκάθαρα όλη την προδοτική συμπαιγνία των εργατοπατέρων και των «αριστερών» ηγεσιών.
Ένα τέτοιο σοβαρό και άκρως αποκαλυπτικό «σημείο» είναι ότι οι εργατοπατέρες και οι «αριστερές» γραφειοκρατίες που κραυγάζουν «ότι έχουμε πόλεμο», κήρυξαν τον «απεργιακό πόλεμο του δρόμου», ΟΧΙ την ημέρα που ψηφιζόταν στη Βουλή το «πολυνομοσχέδιο», αλλά μία μέρα μετά…

ΚΚΕ και λοιπές «αριστερές» ποικιλίες: Γρανάζια στον τροχό της παγκοσμιοποίησης

Του Θύμιου Παπανικολάου

Ο ρεφορμισμός στο εργατικό κίνημα είναι η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ της ενσωμάτωσης στον καπιταλισμό. Τρανό ιστορικό παράδειγμα η σοσιαλδημοκρατία η οποία αποτελεί σήμερα την αιχμή της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης και το μοχθηρό, παρασιτικό πρόσωπο της Νέας Τάξης.
Η ίδια ρεφορμιστική λογική διαπερνούσε και τα σταλινογενή κομμουνιστικά κόμματα, τα οποία και αυτά σήμερα βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή του πλανητικού ολοκληρωτισμού.
Σήμερα αυτά τα κόμματα δεν είναι ούτε καν ρεφορμιστικά, είναι σκέτα «αριστερά εργαλεία» της Νέας Τάξης.
Σε μια εποχή πλανητικού ολοκληρωτισμού και ιδιαίτερα κρίσης και σήψης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑ περιθώριο μεταρρυθμίσεων.
Η εποχή μας, η νεοταξική εποχή μας, είναι ΕΠΟΧΗ ΑΝΤΙΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ. Το κεφάλαιο και το υπηρετικό πολιτικό προσωπικό του, επιτίθενται μετά μανίας εναντίον κάθε κοινωνικής, πολιτικής και πολιτισμικής κατάκτησης των εργαζομένων και των κοινωνιών, παίρνουν πίσω κάθε ιστορική κατάκτηση, καταργούν βίαια όσα οι λαοί κατάκτησαν με αγώνες και αίμα.
Οι υλικές προϋποθέσεις του ρεφορμισμού δεν υπάρχουν πια. Αυτό, μοιραία οδήγησε τα.....

Εκλογικοί δονκιχωτισμοί περί «ενότητας της αριστεράς»

Μια ζωή τρεφόμαστε με το παραμύθι της «ενότητας της αριστεράς».

Το παραμύθι πάντα είναι εκλογικού χαρακτήρα και γι’ αυτό «διαβάζεται» πολύ σε κάθε προεκλογική περίοδο.
Όταν αυτό το εκλογικό παραμύθι έγινε πραγματικότητα μετεξελίχτηκε σε τραγωδία. Ενώθηκε η «αριστερά» για να ενωθεί με το Μητσοτάκη στη συγκυβέρνηση Τζανετάκη με σκοπό …την «κάθαρση»: «Κάθαρση» που διόγκωσε την ΑΚΑΘΑΡΣΙΑ και τη λαμογιά!!!
Αυτή την περίοδο οι δονκιχωτισμοί περί «ενότητας» αγγίζουν την παράκρουση.
Το τραγικό: Την ώρα που υπάρχει διάσπαση στο Συνασπισμό, αρχίζουν και κτυπούν πιο δυνατά τα όργανα περί «ενότητας»!!!
Αντιλαμβάνεται και ο πιο ηλίθιος ότι αυτοί οι οξύτατοι ήχοι περί «ενότητας» είναι μια μεταξύ μας ιστορία και κυρίως μια αγωνία των Συριζαίων (και των πέριξ) για να μην εξαφανιστεί από τον εκλογικό χάρτη.
Συγκροτήθηκε και το «Αριστερό Βήμα Διαλόγου» από διανοούμενους που «αγωνιούν» και κολυμπούν στα ύδατα των Συριζαίων, κατά κανόνα, και των «αριστερίστικων» υποπροϊόντων της παρακμής.
Ένα «Βήμα Διαλόγου» δίχως να αγγίζει τα μεγάλα προβλήματα της εποχής μας και τα εγκλήματα της λεγόμενης «αριστεράς». Φυσικά μένουν στο απυρόβλητο τα καυτά ζητήματα της νεοταξικής, πολυεδρικής ισοπέδωσης, τα πελώρια εθνικά ζητήματα, το πρόβλημα των προβλημάτων (λαθρομετανάστευση) και γενικά όλα τα καυτά ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ που διέλυσαν την εργατική τάξη και την ελληνική κοινωνία και αυτή η «αριστερά» ΣΥΝΕΒΑΛΕ αποφασιστικά.
ΔΙΧΩΣ βαθιά και σκληρή ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ δεν οικοδομείται Αριστερά…

Το «αριστερό» μοιρολόι ή Ο θρήνος των νεκρών

Διαβάσαμε ένα κείμενο του Παναγιώτη Λαφαζάνη που δείχνει ότι αυτή η «αριστερά» μοιρολογεί στον τάφο της: κλαψούρισμα διαπιστώσεων, ηθικολογικές εκκλήσεις περί ενότητας της αριστεράς, ευχολόγια, νωθρό γουργουρητό ενός ξύλινου λόγου και το σπουδαιότερο: ολοκληρωτικό πνίξιμο των ευθυνών της αριστεράς και δραματική απουσία πολιτικών και οργανωτικών ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΩΝ προτάσεων.
Πριν προχωρήσουμε σε κάποιες συνοπτικές παρατηρήσεις του νεκρικού θρήνου, θα παραθέσουμε το κείμενο το οποίο βρήκαμε εδώ:

Το Ιουλιανό Πραξικόπημα

Του Παναγιώτη Λαφαζάνη

Το Ιουλιανό συνεχές και αδιάλειπτο πραξικόπημα της κυβέρνησης δεν άφησε τίποτα όρθιο πίσω του. Το Σύνταγμα έγινε κουρελόχαρτο και παραβιάστηκαν όλα, σχεδόν, τα άρθρα του που αφορούν εγγυήσεις σε κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα αλλά και εγγυήσεις σε.....

Το ΚΚΕ, η άρνηση του χρέους και ο ΣΥΡΙΖΑ

Εν μέσω της κρίσης χρέους που ταλανίζει τη χώρα και την οδηγεί ταχέως στη (με κάποιο μοντέλο ελεγχόμενη) χρεοκοπία, με όλες τις βαρύτατες συνέπειες για την ελληνική κοινωνία, η πρόταση περί άρνησης του χρέους και της παύσης πληρωμής του, η οποία έως σήμερα έχει αντιμετωπίσει αρκετές απόπειρες διαστρέβλωσης και απαξίωσής της, αποκτά επιπλέον βαρύτητα ύστερα από την υιοθέτησή της από το ΚΚΕ! 

Ιδού η δήλωση της Αλέκας Παπαρήγα, όπως διανεμήθηκε την Τετάρτη: ....

Δεν υπάρχει καμία σωτηρία για αυτήν την «αριστερά».Σοσιαλισμός και αυτή η «αριστερά» που υπάρχει είναι ασυμβίβαστα…

«Η νίκη του σοσιαλισμού είναι δεμένη στους ορειχάλκινους νόμους της ιστορίας, στις χίλιες βαθμίδες μια προγενέστερης εξέλιξης γεμάτης βάσανα και πολλές φορές πολύ οργής. Αλλά αυτή δεν μπορεί ποτέ να πραγματοποιηθεί εάν, από όλη αυτή τη μάζα των συσσωρευμένων από την ιστορία υλικών συνθηκών, δεν αναπηδήσει ο σπινθήρας που είναι η συνειδητή θέληση των μεγάλων μαζών».

Ρόζα Λουξεμπούργκ

Γράφει ο Θύμιος Παπανικολάου

Στους ορειχάλκινους νόμους της ιστορίας είναι δεμένη και η εξαφάνιση αυτής της «αριστεράς», ακριβώς γιατί σοσιαλισμός και καπιταλιστική «αριστερά» είναι έννοιες ασυμφιλίωτα εχθρικές.
Και ο «σπινθήρας της συνειδητής θέλησης» θα αναπηδήσει μόλις πεταχτεί στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Αλλά και αυτή η πράξη θα είναι προϊόν ΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ ΘΕΛΗΣΗΣ των λαϊκών μαζών…

Άρχισε η διάλυση της Αριστεράς.

Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Όπως το είχαμε προβλέψει (Η κρίση θα είναι και το τέλος της Αριστεράς.), άρχισε ήδη η διάλυση της Αριστεράς.
Στην ουσία άρχισαν να σπάνε οι πιο αδύναμοι κρίκοι του πολιτικού συστήματος.

Σήμερα λοιπόν ανεξαρτητοποιήθηκαν τέσσερις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (Φ. Κουβέλης, Γρ. Ψαριανός, Θ. Λεβέντης και Ν. Τσούκαλης), που αποτελούν την ανανεωτική πτέρυγα του παλιού ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, δηλαδή το πιο ισχυρό τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ.

Η εξέλιξη αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα να μείνει εκτός Βουλής στις επόμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ και γενικότερα όλο αυτό το τμήμα της Αριστεράς.

Το ΚΚΕ δεν θα πρέπει να εφησυχάζει, ούτε να επιχαίρει, καθόσον...

Οι υποκριτικοί θρήνοι των πολύχρωμων «αριστερών» πολυτελείας

Τ’ ομολογώ: καμιά
Ελπίδα δεν έχω.
Οι τυφλοί μιλάνε για διέξοδο. Εγώ
Βλέπω. Όταν εξαντληθούν τα λάθη
Αντικρύ μας θα κάθεται
Σαν τελευταίος σύντροφος το μηδέν.

Μπέρτολτ Μρεχτ

Του Θύμιου Παπανικολάου

Πολλοί δεν ήταν τυφλοί. Έβλεπαν εδώ και πολλά χρόνια. Έβλεπαν τη νέα αποικιοκρατική κατοχή, αλλά οι τυφλοί ήταν πλήθος και το χειρότερο: «Χρήσιμοι ηλίθιοι» που άκουγαν τους ποικίλους δήμιους και τα πολύχρωμα, επιδοτούμενα φερέφωνα των νέων τρομοκρατικών ιδεολογημάτων: Του «αντιεθνικισμού», του «αντιρατσισμού», της «πολυπολιτισμικότητας» κ.λπ…
ΣΗΜΕΡΑ, διαπιστώνουν ότι «αντικρύ μας κάθεται σαν τελευταίος σύντροφος το μηδέν»: Με την αυθάδη, στραταρχική στολή του ΔΝΤ…
Ο Μπρεχτ έγραψε ένα λάθος στίχο: Δεν ήταν τα «λάθη» που εξαντλήθηκαν». Ήταν οι προδοσίες που εξαντλήθηκαν…

Να φοβάσαι τους "γενίτσαρους" και γενίτσαροι στην αριστερά είναι οι σημερινοί κυβερνώντες!

Του Στάθη Σαραφόπουλου

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό και έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και, σχεδόν, φασιστική πολιτική.
Επειδή η ορθή αντιμετώπιση ανάλογων κινδύνων και στον τόπο μας έχει ανάγκη από τέτοιες επισημάνσεις και επειδή η πρόληψη είναι η αρίστη μέθοδος, κάνω έκκληση στους υπεύθυνους πολιτικούς, κρατικούς, δημοτικούς φορείς και στα κέντρα αποφάσεων να σπεύσουν να προλάβουν κάθε ενέργεια, κίνηση, συνωμοσία που σκοπεύει στην πατριωτική και εθνική έξαρση που μπορεί στα ξαφνικά να μας προκύψει.

Έτσι, καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν με θετικούς χαρακτηρισμούς τις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος».
Έτσι θα χρειαστεί να σβήσουν από τους «Πέρσες» του Αισχύλου οι στίχοι από τον παιάνα της Σαλαμίνας «Ίτε παίδες Ελλήνων, ελευθερούτε πατρίδα... κτλ.».
Η μελέτη τέτοιων φανατικών ιδεοληψιών είναι δυνατόν να οδηγήσει τους ανώριμους μαθητές σε τίποτε κουτουράδες, και να θολώσει το μυαλό τους και να αρρωστήσουν από την ασθένεια του πατριωτισμού.
Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολωμού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνον εις την Ελευθερίαν» στις έννοιες Πατρίδα και Έθνος.
Είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει πάραυτα ο Ζακύνθιος ποιητής να μην προσφωνείται Εθνικός.
Αν δεν γίνεται αλλιώς, να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του ελληνικού έθνους» του Παπαρρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί.
Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και, μάλιστα δημοσίως, το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελιστούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες», εκτός αν τον παμπόνηρο αυτόν γέροντα τον σώσει η κραυγή του Γύφτου του «Γιούχα και πάλι γιούχα των πατρίδων».

ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ σε βιβλία και άρθρα τους χαρακτηρίζουν φασίστες τον Ελύτη, τον Εγγονόπουλο και τον Εμπειρίκο γιατί μιλούν για πατρίδα και ελληνική γλώσσα και εθνικιστή τον Σεφέρη!
Επειδή όμως η λέξη έθνος, αυτή η βόμβα στα θεμέλια του Λαού, υπάρχει, δυστυχώς, στο πρώτο άρθρο του Συντάγματος θα πρέπει, νομίζω, να προβλεφθεί η εξάλειψή του κατά την προσεχή αναθεώρηση του θεμελιώδους Νόμου της Πολιτείας.
Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή και για να προληφθούν παγκόσμια δεινά ο «Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών»!

Ορισμένα απ' αυτά άλλαξαν... ακολουθούν και τα υπόλοιπα!

Να φοβάσαι τους "γενίτσαρους" και γενίτσαροι στην αριστερά είναι οι σημερινοί κυβερνώντες!

Σιγά - σιγά μη βιάζεστε... όλοι θα πάρετε!