Η εξομολόγηση ενός αξιωματικού που υπηρέτησε στο Αφγανιστάν για πάνω από 2 χρόνια.

Μια συγκλονιστική συνέντευξη από το eglimatikotita.blogspot που πρέπει να την διαβάσετε όλοι...
Τι λέει για τους Αφγανούς που ζουν στην Ελλάδα...


ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Πριν δείτε τις φωτογραφίες και αργότερα το βίντεο που θα αναρτήσω,θα ήθελα να κάνω μια εισαγωγή σχετικά με το Αφγανιστάν.,όπως μου το διηγήθηκε ένας αξιωματικός που υπηρέτησε εκεί για πάνω από 2 χρόνια.
Θα τα γράψω όπως ακριβώς μου τα είπε.
Θα ήθελα ακόμα να επισημάνω ότι ο συγκεκριμένος αξιωματικός ( μου ζήτησε να κρατήσω μυστική την εθνικότητα του και το όνομα του) αν και έχει δει πολλούς συναδέλφους του στρατιώτες νεκρούς,από τις σφαίρες και τις επιθέσεις από καμικάζι ζωσμένους με c4 εκρηκτικά,ποτέ δεν μου μίλησε απαξιωτικά και προσβλητικά για τους Αφγανούς.
Ίσα ίσα που όπως κατάλαβα τρέφει μια περίεργη συμπάθεια για τους Αφγανούς.

Αφγανιστάν

Μιλάμε για ένα κράτος που οι Ταλιμπάν και ο ιερός νόμος το σταμάτησαν χρονολογικά και τεχνολογικά κάπου μεταξύ του μεσαίωνα και του 18 αιώνα.
Οι άνθρωποι είναι πάμφτωχοι και πολύ χαμηλού μορφωτικού επιπέδου.
Οι γυναίκες ακόμα και τώρα πολύ δύσκολα κυκλοφορούν στην πόλη ή στα χωριά.
Είναι πάντα στο σπίτι ή στις δουλείες των συζύγων τους για να κάνουν χαμαλοδουλειές Αν βγουν έξω από το σπίτι χωρίς λόγο θα έχουν μεγάλα προβλήματα από τους συζύγους τους,που έχουν και άλλες 2-3 γυναίκες.
Είναι πιό εύκολο για ένα Αφγανό να βρει και να παντρευτεί γυναίκα,παρά να αγοράσει μια κατσίκα.
Εκεί η γυναίκα θεωρείται αντικείμενο,και δεν έχει καμία αξία για την ανδροκρατούμενη κοινωνία των Αφγανών που οι περισσότεροι διατηρούν ακόμα μια περίεργη σχέση μεταξύ αγάπης και μίσους για τους αντάρτες Ταλιμπάν.

Σε αυτή την κατάσταση βρίσκετε το 78% με 85% του πληθυσμού της Καμπούλ.
Υπάρχουν όμως και χειρότερα,μόλις βγεις από την Καμπούλ και πας προς τα περίχωρα και τις μικρότερες κοινότητες του Αφγανιστάν,οι άνθρωποι ζουν στις πιο άθλιες συνθήκες που θα μπορούσε να ζήσει ανθρώπινο ον.
Σε σπίτι φτιαγμένα από λάσπη άμμου χωρίς τσιμέντο.Για σκεπές έχουν τσίγκους κρατημένους με πέτρες για να μην τους παίρνει ο αέρας.Με τις πρώτες δυνατές βροχές τα αμμόσπιτα λιώνουν και τα ξαναφτιάχνουν πάλι με τον ίδιο τρόπο.
Είναι χαζό,αλλά οικονομικό..(εδώ γελάει) ...διαβάστε τη συνέχεια

Όμηρος των Ταλιμπάν

Από το Geopolitics


Του Eric Schmitt
New York Times

Η απελευθέρωση του Βρετανού δημοσιογράφου των New York Times Στίβεν Φάρελ, πριν από δύο εβδομάδες, ο οποίος κρατήθηκε για τέσσερις ημέρες όμηρος των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, οδήγησε στον θάνατο ενός Βρετανού στρατιώτη και του Αφγανού διερμηνέα του κ. Φάρελ.

Μιλώντας για την ολιγοήμερη κράτησή του στα χέρια των Ταλιμπάν, ο Βρετανός ρεπόρτερ χαρακτήρισε τη συμπεριφορά των δεσμωτών του καλή, καθώς του προσέφεραν καλές ποσότητες φαγητού και νερού, τον εφοδίασαν με κουβέρτες και δεν τον κακομεταχειρίσθηκαν. Αντίθετα, οι Ταλιμπάν απείλησαν επανειλημμένα τον Αφγανό διερμηνέα, υπενθυμίζοντάς του την υπόθεση Ιταλού δημοσιογράφου, που είχε απαχθεί το 2007 στην επαρχία Χελμάντ μαζί με τον διερμηνέα του. Ο Ιταλός είχε απελευθερωθεί, ενώ ο διερμηνέας αποκεφαλίσθηκε από τους Ταλιμπάν. «Δεν πίστεψα ότι θα με σκοτώσουν, αλλά ήμουν σίγουρος ότι θα σκοτώσουν τον διερμηνέα μου», είπε ο κ. Φάρελ.

Οι απαγωγείς μιλούσαν χωρίς φόβο στα κινητά τους. «Μας άλλαξαν πολλές φορές κρησφύγετο. Πάντα με το ίδιο ημιφορτηγό. Κάποιες φορές, το ημιφορτηγό είχε συνοδεία μοτοσικλετιστών Ταλιμπάν, με αντιαρματικές ρουκέτες να περισσεύουν από τα σακίδιά τους και όλα αυτά στον κεντρικό αυτοκινητόδρομο Κουντούζ - Καμπούλ. Μια ημέρα, ο οδηγός μας μάς οδήγησε σε απόσταση μερικών δεκάδων μέτρων από φυλάκιο του ΝΑΤΟ. Σε καμία στιγμή της κράτησής μας δεν είδαμε στρατιώτη του ΝΑΤΟ, Αφγανό αστυνομικό ή κάποιον κρατικό λειτουργό που να εμποδίσει την ελεύθερη κίνηση των Ταλιμπάν στην αφγανική επαρχία», λέει ο κ. Φάρελ.

«Την τρίτη ημέρα, οι δεσμώτες μας βρήκαν επιτέλους σπίτι με ηλεκτρικό. Εκεί, μας έδεσαν, προτού βάλουν στην πρίζα κασετόφωνο με ομιλία του Οσάμα μπιν Λάντεν και κηρύγματα ισλαμιστών ιερέων. Οι οκτώ δεσμοφύλακές μας ήταν ιδιαίτερα απρόβλεπτοι. Κάποια στιγμή, ένας από αυτούς οργίσθηκε μαζί μου επειδή ούρησα όρθιος. Αυτό θεωρήθηκε μεγάλη προσβολή για τις οικογένειες του χωριού. Λίγο αργότερα, ηρέμησε και μου ζήτησε να του μάθω να μετράει μέχρι το δέκα στα αγγλικά», θυμήθηκε ο Βρετανός πρώην όμηρος.

Την τέταρτη νύχτα της ομηρίας των δύο ανδρών, επίγειες και εναέριες δυνάμεις του ΝΑΤΟ απελευθέρωσαν τους ομήρους. Στην ανταλλαγή πυρών, ο Αφγανός διερμηνέας Σουλτάν Μουνάντι σκοτώθηκε προσπαθώντας να πλησιάσει τους ΝΑΤΟϊκούς στρατιώτες.