Το «όχι» του Παπαχρήστου

Του Θανάση Ι. Νικολαΐδη

«ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΈΝΗ η χώρα που χρειάζεται ήρωες» (Brecht). Κι αν βρήκαμε τον ήρωα, μη τον πετροβολούμε. Είναι, σήμερα, βουλευτής Πρέβεζας ο Βαγγέλης Παπαχρήστος. Χτες ήταν ένας μικρός ήρωας, όταν στα 18 του φυλακίστηκε, πέρασε από στρατοδικείο της Χούντας, φυλακίστηκε και βασανίστηκε. Οι κεραίες των χουντικών έπιασαν τη δράση του, ζύγιασαν τα τσακάλια τον φάκελο απ’ τον πατέρα του ως αγωνιστή της αριστεράς και (δι)έπραξαν τα «δέοντα».
Ο λαός τον αντάμειψε και το (βρώμικο) ’89 τον βρήκε βουλευτή του ΚΚΕ. Δεν άντεξε την κολιγιά και τα παράτησε. Έπιασε τη συμπαιγνία και μετεπήδησε για το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα. Ένας συνεπής αριστερός στους κόλπους του Κινήματος, ανάκατος με συντρόφια που φόραγαν την ίδια «κονκάρδα» κι ανάμεσά τους μεγάλα…

Φεύγουν οι αγωνιστές σοσιαλιστές και μένουν οι Πορφυρογέννητοι και γλείφτες!

Για μια ακόμη φορά θέλησαν να αποδείξουν πόσο ψεύτες είναι!

Πριν στεγνώσουν οι δηλώσεις του κυρίου Πεταλωτή ότι η ψήφος στη βουλή είναι κατά συνείδηση και δεν υπάρχει θέμα διαγραφών.

Ο Βαγγέλης Παπαχρήστος, βουλευτής Νομού Πρέβεζας, στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου και προερχόμενος από μια παιδεία σοσιαλιστική και με αγώνες μιας ζωής, είχε την τιμή να διαγραφεί από ένα κόμμα που διοικούν νεοφιλελεύθεροι πορφυρογέννητοι δεξιοί, που έχουν καταλάβει την «κομματική εξουσία» στο ΠΑΣΟΚ.

Πρόκειται για μια μεγάλη τιμή που επιφύλαξαν...