ΛΙΓΟΥΣ κλέφτες είχαμε, μας προέκυψε και ο… βενζινάς. Ως γνήσιος (και αυτός) ρωμιός. Με τα χρωματοσώματα (της κλεψιάς) ευθέως κληρονομούμενα από προγόνους διακεκριμένους στο είδος. Κι αν ήταν ηρωισμός η κλεψιά στα χρόνια της τουρκοκρατίας, σήμερα είναι «μαγκιά» και (παρ)άνομος προσπορισμός, αλλά στα χαρτιά και μόνο. Το(ν) φρόντισε ο νομοθέτης.
ΚΑΙ τι (δι)έπραξε ο νομοθέτης του παρελθόντος; Τα ζύγιασε καλά. Ο λαός και η ψήφος του ή το δίκαιο και η αυστηρότητα; Όλοι για τον έναν! Κι αν κλέψει ο αμαρτωλός, η κοινωνία θα απορροφήσει...
