Το μυστικό σχέδιο της ηγεσίας του ΚΚΕ...

...για την αιφνιδιαστική κατάληψη των Αθηνών πριν την απελευθέρωση (Αύγουστος 1944)

Ο Γιάννης Ιωαννίδης γεννήθηκε το 1900 στην Βουλγαρία. Υπήρξε μέλος του ΚΚΕ ήδη από τον Ιανουάριο του 1920. Πολύ σύντομα αναρριχήθηκε στις κορυφαίες θέσεις του ΚΚΕ, ως μέλος του πολιτικού γραφείου (έλαβε μέρος σε όλα τα κομματικά σώματα του ΚΚΕ από το 1931 έως το 1951) και αντιπρόσωπος του ΚΚΕ στην Ρωσία κατά τον μεσοπόλεμο, ενώ επί Μεταξά φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία σε συνθήκες σκληρής απομόνωσης. Τον Ιούλιο του 1942 ο Ιωαννίδης θα καταφέρει να δραπετεύσει και αποτέλεσε μαζί με τον Γιώργη Σιάντο και τον Έκτορα Μακρίδη την ηγεσία του ΚΚΕ στα χρόνια της Κατοχής και αυτό λόγο της απουσίας του γραμματέα του Κόμματος Νίκου Ζαχαριάδη που βρισκόταν αιχμάλωτος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου. Σύμφωνα με τον φιλοΕΑΜικό ιστορικό Χάγκεν Φλάισερ ο Ιωαννίδης εξελίχθηκε σε....

Πού κρύφτηκαν οι «επαναστάτες» των «Δεκεμβριανών»;

Θυμάστε το Δεκέμβρη του 2008. Τότε που οι κουκουλοφόροι ανενόχλητοι έκαιγαν την Αθήνα επί τρεις μέρες.
Εξέγερση της νεολαίας την χαρακτήρισαν αυτή την καραμπινάτη προβοκάτσια οι καθεστωτικοί μηχανισμοί, οι συριζαίοι, οι «αριστεριστές», οι ποικίλοι ανένταχτοι διανοούμενοι και φυσικά οι επαγγελματίες αντιρατσιστές!!!
Οι ύμνοι και τα παραληρήματα της «αριστεράς πολυτελείας» ήταν τέτοιοι που κατέγραφαν τα «Δεκεμβριανά» σαν τη μεγαλύτερη «εξέγερση» της νεώτερης ελληνικής ιστορίας.
 Διαβάστε ενδεικτικά μόνο κάποια κείμενα εδώ:
 Να θυμίσουμε επίσης ότι τα όργανα της καθεστωτικής προπαγάνδας δεν υμνολογούσαν, απλώς, την «αντικαθεστωτική εξέγερση» (από αυτά τα όργανα διδάχτηκε και ο ΓΑΠ που μας δολοφονεί σήμερα …αντικαθεστωτικά!!!), αλλά και ανέλαβαν την καθοδήγηση των «Δεκεμβριανών», προτρέποντας μάλιστα τους μαθητές να κάνουν …ρεσάλτο στα αστυνομικά τμήματα…
Πρώτη φορά στην ιστορία η Αθήνα είχε καταληφθεί, ανενόχλητη, στους «εξεγερμένους» επί μέρες και το μόνο που απέμενε σαν κατακάθι ήταν στάχτες και αποκαΐδια.
Ούτε μια ιδέα, ούτε μια πολιτική συγκρότηση, ούτε μια αγωνιστική μαγιά, ούτε μια αγωνιστική κληρονομιά, ούτε μια οργάνωση ζωής.
Μόνο στάχτες και φωτιές…