Χωρίς κορδόνια*

Από το http://xwris-kordonia.blogspot.com/

Θα μπορούσα στις πρώτες αυτές γραμμές που καταφέρνω να γράψω, να αναφερθώ σε πολλά από όσα έλαβαν χώρα τις ημέρες αυτές που πέρασαν. Στις «αδικίες», στις ξεκάθαρα πολιτικές αποφάσεις και στην προσωπική μου στοχοποίηση. Γι’ αυτά όμως έχουμε χρόνο. Ούτε και θα αναφερθώ στα όσα συνέβησαν το πρωί του περασμένου Σαββάτου στην Πλατεία της οδού Πανόρμου ούτε και στην στάση των διαφόρων μεγαλοστελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που παρήλαυναν από την ΓΑ.Δ.Α., διευθύνοντας κατ’ ουσίαν τις κινήσεις των αστυνομικών. Θα πω απλά ότι έχει περάσει ήδη μία εβδομάδα και ακόμη δεν έχω πάει σε ιατροδικαστή για το δολοφονικό κτύπημα που δέχτηκα στο κεφάλι. Δεν γνωρίζω αν αυτό γίνεται για να προστατευθούν οι «αντιρατσιστές».

Η Ελευθερία δεν χαρίζεται

Αντί όλων αυτών θα αναφερθώ στην έννοια της Ελευθερίας, όπως την βιώνω την τελευταία εβδομάδα. Έγκλειστος αυτήν την στιγμή στη φυλακή και αφού πέρασα τέσσερις ημέρες στα κρατητήρια της Γ.Α.Δ.Α., η Ελευθερία είναι το κύριο θέμα που κλωθογυρίζει στο μυαλό μου. Και αρχίζω σιγά - σιγά να συνειδητοποιώ ότι χρειάστηκε να πληρώσω αυτό το τίμημα για να επιβεβαιώσω την πραγματική έννοια της Ελευθερίας.

Βρίσκομαι εδώ μέσα περιτριγυρισμένος από τοίχους, λουκέτα, κάμερες και ανθρώπους, οι οποίοι ως σκοπό έχουν το να περιορίζουν την κίνησή μου. Παρ’ όλα αυτά όμως, αισθάνομαι πραγματικά ελεύθερος. Γιατί Ελευθερία δεν είναι το «Laissez faire - laissez passer» του οικονομικού φιλελευθερισμού. Ελευθερία είναι το να μένεις σταθερός στις δικές σου αρχές, στα δικά σου πιστεύω, στα δικά σου ιδανικά, ακόμη κι αν κάποιες φορές πρέπει να το πληρώσεις. Η Ελευθερία δεν μπορεί να σου χαρισθεί μακροπρόθεσμα. Πρέπει να την κατακτήσεις.
Δεν γνωρίζω πόσο θα κρατήσει αυτή η δοκιμασία. Δεν γνωρίζω για πόσο καιρό θα συνεχίσω να στερούμαι την παρουσία της οικογένειάς μου και των προσφιλών μου προσώπων. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι απέτυχαν και θα συνεχίσουν να αποτυγχάνουν στο να με μετατρέψουν σε ένα ανελεύθερο άτομο. Πιστεύω όσα πίστευα και όπως πριν θα συνεχίσω να τα λέω δυνατά.

Δημήτρης Παπαγεωργίου

*Μία μικρή επεξήγηση: Το χωρίς κορδόνια που είναι ο τίτλος τόσο αυτού του κειμένου όσο και του μπλογκ που θα προσπαθήσω να ενημερώνω, προέρχεται από την στιγμή στην οποία όταν εισέρχεσαι στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ, εκτός από όλα τα υπόλοιπα προσωπικά σου αντικείμενα, σου αφαιρούν και τα κορδόνια των παπουτσιών σου, δήθεν για να μην μπορείς να αυτοκτονήσεις. Αποτυγχάνουν όμως να σου στερήσουν το πνεύμα σου.

Το παρακράτος του Χρυσοχοϊδη κατασκευάζει ενόχους και μπαμπούλες

Από το Ρεσάλτο

Ανατροπές χωρίς ιστορικό προηγούμενο.

Παλιότερα μόνο αριστερή μυρωδιά να ανέδιδες διωκόσουν αγρίως. Το παλιό παρακράτος της ιστορικής «δεξιάς» κατασκεύαζε ενόχους με την κατηγορία του αριστερού. Ο «μπαμπούλας» που είχε εφευρεθεί τότε, για πάσα χρήση και εναντίον του κάθε ενοχλητικού, ήταν ο «κομμουνισμός».

Σήμερα το παρακράτος έχει άλλο χρώμα: Της σοσιαλδημοκρατίας και της καθεστωτικής «αριστεράς».

Η ίδια κοινωνική φύση του παλιού παρακράτους είναι: Η καπιταλιστική κοινωνική φύση, στην πλανητική νεοταξική της διάσταση. Απλώς η συσκευασία και τα χρώματα έχουν αλλάξει, για την εξαπάτηση και την αποτελεσματικότητα των παρακρατικών λειτουργιών.
Σήμερα οι νεοταξικές ανάγκες εξυπηρετούνται καλύτερα με την κατασκευή ενός διαφορετικού μπαμπούλα, ιστορικά μισητού και επαχθέστατου: η «ακροδεξιά» και ο «φασισμός».

Τραγική ιστορική ειρωνεία: Ζούμε ιστορικά τον πιο φρικώδη «ακροδεξιό» ολοκληρωτισμό, το «φασισμό» της Νέας Τάξης και ανυψώνονται σε πολιτικά σκιάχτρα οι παλιές ετικέτες του φασισμού, οι παρωχημένοι «κληρονόμοι» της ιστορικής δεξιάς και ακροδεξιάς: Μια ιστορική ταχυδακτυλουργία του ολοκληρωτικού, πλανητικού φασισμού της Εποχής μας.

Σήμερα, λοιπόν, κατασκευάζουν και συντηρούν, τα «ακροδεξιά» «σκιάχτρα» για να στιγματίσουν ολόκληρη την κοινωνία σαν «ακροδεξιά». Σήμερα η «εισαγγελική κατηγορία» του καθεστώτος είναι οι έννοιες: «Ακροδεξιά», «ρατσισμός», «εθνικισμός».

Κάθε κοινωνική διαμαρτυρία κατά του καθεστώτος και του νεοταξικού οδοστρωτήρα βαπτίζεται «ακροδεξιά απόκλιση» και πάνω σε αυτή τη βάση κατασκευάζουν τους νέους ενόχους και τους νέους ψευδομάρτυρες.

Συλλαμβάνουν και κάποιον που κινείται σε «εθνικιστικούς» χώρους, ο οποίος με τον τρόπο του ή με τις αγκυλώσεις του αγωνίζεται εναντίον της εθνικής ισοπέδωσης, ΚΑΙ το γλυκό δένει…

Αυτό συνέβη και το Σάββατο, 23 Ιανουαρίου.

Στο μετρό της Πανόρμου στους Αμπελόκηπους ομάδα ακροαριστερών διοργάνωσε προκλητική εκδήλωση κατά την οποία προκαλείτο βάναυσα το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων πολιτών με συνθήματα όπως: «Έλληνες είστε και φαίνεστε».

Η αστυνομία θεατής!

Η πρόκληση αυτή των επιδοτούμενων δήθεν «ακροαριστερών, όπως ήταν φυσικό δημιούργησε παρενέργειες αντίδρασης από τους κατοίκους της περιοχής.

Πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε κατά των επιδοτούμενων εθνομηδενιστών, οι οποίοι «εκπαιδευμένοι» ανάλογα έβγαλαν τα στειλιάρια και τα ρόπαλα και επετέθησαν κατά των συγκεντρωθέντων και τραυμάτισαν αρκετούς και κάποιους σοβαρά…

Στα επεισόδια αυτά συνελήφθη και ο αρχισυντάκτης του «Ελεύθερου Κόσμου» και εκδότης του περιοδικού PATRIA, Δημήτρης Παπαγεωργίου.

Αμέσως ο Παπαγεωργίου κατασκευάστηκε ως ένοχος.

Τα υλικά της κατασκευής:

α). Η στοχοποίησή του από το παρακρατικό indenedia: Το Γραφείο Τύπου των παρακρατικών τρομοκρατών και ο καθοδηγητής των κουκουλοφόρων…

β). Οι κατασκευασμένες «μαρτυρίες» των επιδοτούμενων «αντιρατσιστών»: Αμέσως αυτοί αναγνώρισαν τον Παπαγεωργίου, παρά το γεγονός ότι φορούσε (όπως ισχυρίζονται) «κουκούλα»: Με την κατηγορία της κουκούλας «κατασκευάζεται» ένοχος!!!

γ). Τέλος η «εθνικιστική» του καταγωγή και ιδεολογία…

Γίνεται σαφές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια κατασκευασμένη πολιτική δίωξη, με κατασκευασμένους μάρτυρες: Η γνωστή παρακρατική συνταγή.

Μια σκηνοθεσία που ανυψώνει έναν δημοσιογράφο με «εθνικιστικές» ιδέες σε «σκιάχτρο» «ακροδεξιάς απειλής» για να νομιμοποιήσει τα τρομοκρατικά έκτροπα των επιδοτούμενων «αντιρατσιστών» που δρουν ανενόχλητοι σε όλα τα σημεία της Αθήνας και ταυτόχρονα να στιγματίσει αφοριστικά, σαν «ακροδεξιά τρομοκρατία», τις λαϊκές διαμαρτυρίες.

Εδώ, όμως τίθενται κάποια αμείλικτα ερωτήματα:

α) Για τα εγκληματικά και μύρια επεισόδια των δήθεν αναρχικών και των επιδοτούμενων «αντιρατσιστών, που επί χρόνια λεηλατούν, τρομοκρατούν και καίνε την Αθήνα (και το ΡΕΣΑΛΤΟ), ΠΟΤΕ κανείς δεν έχει συλληφθεί.

Εδώ αμέσως βρέθηκε και κατασκευάστηκε ο ένοχος…

β). Όταν στο γκέτο των Εξαρχείων συνελήφθη, κατά λάθος, ο Δημήτρης Παπαχρήστου, λόγω της αυταρχικής, «αριστερής» αυθάδειας και πρακτικής εναντίον των αστυνομικών, το παρακράτος του Χρυσοχοϊδη ζήτησε συγγνώμη από την «αριστερή», στραταρχική αυθάδεια και πράξη ΚΑΙ …τιμώρησε την αστυνομία…

Εδώ κατασκευάστηκαν «μάρτυρες» εναντίον της αστυνομίας και υπέρ του «αριστερού» τραμπουκισμού…

γ). Τέλος, όταν πάλι κατά λάθος (παρακρατική ασυνεννοησία), συνελήφθησαν αυτοί οι «υπερ-επαναστάτες» του «στεκιού» στο Κερατσίνι, με τα τόσα και τόσα ενοχοποιητικά υλικά «κουκουλοφόρικης τρομοκρατίας», πάλι το πράσινο παρακράτος αποκατέστησε την Τάξη: Τους απέλυσε σαν «ήρωες» με πλήθος κατασκευασμένων μαρτυριών υπέρ των «ηρώων». Βλέπετε εδώ ήταν και οι γόνοι του Νιώτη!!!

Ούτε μία βεβαίως μαρτυρία εναντίον των «ηρώων».

Στον «ακροδεξιό» Παπαγεωργίου, αν και δημοσιογράφος, βρέθηκαν, εν ριπή οφθαλμού, άπειροι μάρτυρες «κατηγορίας»!!!

Και γι’ αυτά τα αποτρόπαια και μεθοδευμένα «στησίματα» κατηγοριών και μαρτύρων ουδείς «ευαίσθητος» περί «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» και «ατομικών ελευθεριών» δεν συγκινείται…

Αυτά τα δικαιώματα λειτουργούν σήμερα μόνο υπέρ των μπράβων της εξουσίας, των παρακρατικών μηχανισμών και των πολύχρονων γενιτσάρων τους…

Δεν μπορεί να μείνει κανείς απαθής μπρστά σε τέτοια νεοφασιστικά κρούσματα.


Μπροστά στις πολιτικές διώξεις του νέου τύπου…