Δημοκρατική Αναγέννηση: Είναι δικαιολογημένη η αντίδραση της Εκκλησίας

Είναι δικαιολογημένη η αντίδραση της Εκκλησίας στο φορολογικό νομοσχέδιο γιατί ενώ είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και αυτών την ακίνητη περιουσία την φορολογεί με 1% διαχωρίζει την Εκκλησία και την εντάσσει ως μη όφειλε στα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου για να την φορολογήσει τελικά με συντελεστή 3%.
Η Εκκλησία δεν είναι κερδοσκοπική εταιρεία και με τα όποια έσοδά της που προέρχονται από τις εισφορές των μελών της επιτελεί σοβαρό κοινωνικό έργο, το σημαντικότερο μετά από εκείνο που με τους θεσμούς της και τους πόρους της κάνει η Πολιτεία.
Είναι δικαιολογημένη η αντίδραση της Εκκλησίας και για το λόγο ότι στη συνάντηση Πρωθυπουργού ? Αρχιεπισκόπου άλλα συμφωνήθηκαν και άλλα γίνονται.
Είναι δικαιολογημένη η αντίδραση της Εκκλησίας και για το λόγο ότι ορισμένοι κύκλοι εξουσίας εκφραστές της μετανεωτερικής παγκοσμιοκρατίας προετοιμάζονται χωρίς να το κρύβουν για πρωτοβουλίες και ενέργειες απορρύθμισης των σημερινών σχέσεων συναλληλίας Κράτους -Εκκλησίας.
Υπενθυμίζουμε στον κ. Παπανδρέου την σοφή ρήση του αείμνηστου πάπου του Γεωργίου Παπανδρέου: «H Εκκλησία είναι σαν το κάρβουνο. Μην την πειράξεις, γιατί αν είναι σβησμένο, θα σε μουντζουρώσει, αν είναι αναμμένο θα σε κάψει».

Δημοκρατικη Αναγέννηση: Αντί για ημερίδες για τους μετανάστες, κίνητρα για την ελληνική οικογένεια

Είναι επείγον οι αρμόδιοι να ασχοληθούν με την εκπόνηση μιας σοβαρής μεταναστευτικής πολιτικής για να πάψει η χώρα να είναι ξέφραγο αμπέλι τύπου «μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μην δώστε». Όμως οι μετανάστες δεν θα διασώσουν το ελληνικό έθνος. Αυτό πρέπει αφ εαυτού του να σωθεί.

Οι δείκτες υπογεννητικότητας είναι συντριπτικοί για τη χώρα μας. Αντί να πλησιάζουμε στο κρίσιμο 2,1 κατά γυναίκα, που είναι ο δείκτης ανανέωσης των γενεών, βρισκόμαστε στο απαράδεκτο 0,9. Με αυτόν τον ρυθμό οι Έλληνες κάτοικοι θα είναι μόλις 3 εκατομμύρια, σε αντίθεση με τους αλλοεθνείς που θα είναι υπέρτεροι κατά πολύ.

Τι θα απογίνει τότε όμως το ελληνικό έθνος;

Χρειάζονται μέτρα γενναία αυτήν την ώρα της μεγάλης ιστορικής ευθύνης απέναντι στην πορεία του έθνους μας. Μέτρα υπέρ των τρίτεκνων - πολύτεκνων οικογενειών, αλλά και σοβαρά κίνητρα για το δεύτερο παιδί, που θα ξεφεύγουν από τη μιζέρια των επιλογών τύπου ελεημοσύνης.

Αλλιώς, η ιστορία θα μας καταγράψει ως τις γενιές εκείνες, που παρέλαβαν μέσα από εκατόμβες θυσιών μια χώρα όρθια και περήφανη και τη μετέτρεψαν σε ένα απέραντο καραβάν σεράι, σε μια χώρα χωρίς ταυτότητα, σε μια χώρα ιστορικό απολίθωμα.