Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καπιταλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καπιταλισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 25 Απριλίου 2011

Δεν υπάρχει ελιξίριο ζωής για τον καπιταλισμό: Η κατάρρευσή του είναι τελεσίδικη

Όλος ο πολιτικός κόσμος κλείνει, σκοπίμως και δολίως, τα μάτια μπροστά στην τραγωδία της εποχής μας: Στη φρενοβλαβή βαρβαρότητα ενός συστήματος που καταρρέει και κάτω από τους σπασμούς αυτής της αποσυνθετικής κατάρρευσης καταστρέφει και ισοπεδώνει τα πάντα.

Βεβαίως είναι γνωστός ο στρουθοκαμηλισμός του πολιτικού κόσμου. Προϊόν του συστήματος και αναπόσπαστο, υπαλληλικό κομμάτι της αποσυνθετικής κατάρρευσής του δεν μπορεί να διακρίνει πέρα από τη μύτη του και ασκείται σε ταχυδακτυλουργίες και σε ηλιθιότητες, ιστορικά πρωτοφανείς.

Φυσικά, τα επιτελεία του καπιταλιστικού καθεστώτος είναι σε θέση να βλέπουν και να γνωρίζουν. Αυτά δεν θέλουν, απλώς, να παραδεχτούν την τελεσίδικη κατάρρευση του συστήματός τους και εναγωνίως προσπαθούν να βρούνε γιατρικά για τη διάσωσή του και...

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου 2010

Το φρενοκομείο της καπιταλιστικής κατάρρευσης

 Γράφει ο Θύμιος Παπανικολάου

Το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα μέσα στην κατάρρευσή του βγάζει στον αφρό όλη την κτηνωδία του, την απανθρωπιά του και την παραφροσύνη του.
Ζούμε πλέον όλη τη θηριώδη βαρβαρότητα του νεοταξικού φρενοκομείου.
Ας σκιτσάρουμε καταρχήν την οικονομική εικόνα αυτού του φρενοκομείου:

Εικόνα πρώτη

α). Άγρια λεηλασία του ελληνικού λαού, μέσω Μνημονίου, ύψους 30 δισ. Ευρώ.
β). Αφαίμαξη του βρετανικού λαού, η μεγαλύτερη μεταπολεμικά, ύψους 80 δίσ. ευρώ.
γ). Νέο πρόγραμμα λιτότητας για τον Ιρλανδικό λαό, ύψους 15 δισ. ευρώ.
δ). Οι λαοί όλων των χωρών της ευρωζώνης (από Γαλλία και Γερμανία μέχρι Πορτογαλία, Ισπανία και Ιταλία) υφίστανται μια πρωτοφανή και άγρια λιτότητα και ταυτόχρονα εξαρθρώνονται και....

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

Ο καπιταλισμός στην ελληνική κρίση

 Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δεν υπάρχει συζήτηση μεταξύ αριστερών - και όχι μόνον - αυτό τον καιρό με θέμα την ελληνική κρίση, που να μην καταλήγει στο ότι αιτία του φαινομένου είναι ο καπιταλισμός. Eίναι γνωστό άλλωστε από παλαιότερα στην Ελλάδα, πως ότι κι αν συμβεί, ότι και να πάθουμε ή οι γκόμενες θα φταίνε, ή ο καπιταλισμός. Ασφαλώς, αν το εξετάσεις από την πλευρά της ψυχανάλυσης ή της πολιτικής οικονομίας, έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα.
Αν όμως αποφασίσεις να ψυχαναλύσεις την πολιτική οικονομία, τότε μάλλον καταλήγεις στο ότι όλα όσα λέγονται και σχολιάζονται από την πλευρά της καθ’ ημάς ευρύτερης αριστεράς, δεν έχουν άμεση σχέση με την πολιτική διάσταση του καπιταλισμού στον συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, αλλά μάλλον με το γκομενιλίκι τόσο αυτών που έχουν ως αφετηρία την εξυπηρέτηση του κεφαλαίου, όσο και κείνων που υπερασπίζονται τον παράγοντα «εργασία» στην βάση των παραγωγικών σχέσεων. Το γκομενιλίκι σε αυτήν την προσέγγιση ισοδυναμεί με την εξουσιαστική εμπλοκή ή τις εξουσιαστικές αναφορές αυτών που συμμετέχουν στην συζήτηση.

Στο γκομενιλίκι, με άλλα λόγια, επιδίδονται κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα για να αντλήσουν....

Τετάρτη 21 Απριλίου 2010

Στο κρεματόριο του καπιταλισμού...

Ο καπιταλισμός είναι κανιβαλισμός. Καθεστώς ανθρωποφαγίας!
Απόδειξη; Tα εκατομμύρια των ανθρώπων, που θυσιάζονται στο βωμό του. Όταν με πολύ λιγότερα από αυτά, που διαθέτονται για την εξόντωσή τους, θα επιτυγχανόταν η ευημερία τους και η προκοπή τους.
Στο όνομα του κανιβαλισμού αυτού γίνονται ή υποθάλπονται οι πόλεμοι, με τους οποίους θησαυρίζουν οι βιομηχανίες και οι έμποροι του θανάτου. Και όχι μόνο. Αλλά και υπονομεύονται και διαβρώνονται οι ηθικές και πνευματικές αντιστάσεις των λαών. Έτσι ώστε να αποπροσωποποιούνται και να πολτοποιούνται.
Στο όνομα του καπιταλιστικού κανιβαλισμού έχει μεθοδευτεί και κηρυχτεί και ο εναντίον μας οικονομικός πόλεμος. Γιατί, όπως φαίνεται, εμάς «δεν τους έπαιρνε» να χρησιμοποιήσουν εναντίον μας ένοπλη βία. Μια και ανήκουμε στο δολοφονικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ.
Παρότι δεν παραλείπουν να επιστρατεύουν και εναντίον μας τη «σύμμαχό» μας Τουρκία. Για να μας βρίσκουν «πάτημα» και να μας πουλούν τα, κατά κανόνα, άχρηστα και ξεπερασμένα όπλα τους. Ιδιαίτερα όμως εύχρηστα στο να μας ξεζουμίζουν…

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010

Ταριχεύουν την ιμπεριαλιστική ληστεία και αναθεματίζουν κάποιες πυώδεις «φουσκάλες» της.

Του Θύμιου Παπανικολάου

Καμία Ελλάδα δεν κινδυνεύει με χρεοκοπία. Αυτό που βρίσκεται σε κρίση κατάρρευσης είναι το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα.

Μέσα σε αυτή την παγκόσμια κρίση γίνεται πολύ ορατό το μακάβριο αξίωμα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας: «Ο θάνατός σου η ζωή μου»!!!

Επιχειρούν κάποιοι να εμφανίσουν τα δεινά της Ελλάδας σαν μια «συνωμοσία» κάποιων διεστραμμένων τοκογλύφων.

Δαιμονοποιούν μια λειτουργία των καπιταλιστικών οργάνων και μηχανισμών, την αποκόβουν από το καπιταλιστικό σώμα, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο, την προβάλλουν σαν μια σατανική, διαστροφική απειλή και αφήνουν στο απυρόβλητο το καπιταλιστικό σώμα και τα όργανά του.

Δαιμονοποιούμε μια λειτουργία του οργάνου και δεν μιλάμε για το όργανο ούτε για το σώμα του οργάνου. Η πλέον δοκιμασμένη συνταγή παραπλάνηση και εξαπάτησης.

Φταίνε λοιπόν οι «κακοί» τοκογλύφοι που πουλάνε και αγοράζουν την Ελλάδα: Ένα καθεστωτικό τέχνασμα απάτης πολύ χρήσιμο για να προωθηθεί η πραγματική χρεοκοπία του ελληνικού λαού.

Μια, λοιπόν, και μας έχουν κηρύξει τον πόλεμο οι αόρατοι «δαίμονες» αποτελεί επιτακτική ανάγκη να υπακούσουμε στις αποφάσεις των ευρωπαϊκών «οργάνων» και του ΕΚΟΦΙΝ: Αποφάσεις ολοκληρωτικής εξόντωσης του ελληνικού λαού για να για να βγει από την «χρεοκοπία» η ελληνική οικονομία (ο ελληνικός καπιταλισμός για να είμαστε ακριβείς στις διατυπώσεις μας) και να κερδοσκοπήσουν οι ισχυροί της Ευρώπης (όχι οι αόρατοι «κερδοσκόποι») πάνω στην ολοσχερή εξαθλίωση του ελληνικού λαού.

Όλα αυτά τα σενάρια περί σκοτεινών και αόρατων «κερδοσκόπων» είναι παραμύθια σύγχυσης και εξαπάτησης. Επικαλύπτουν και αποκρύβουν ότι:

α). Το κέρδος είναι η «κινητήρια» δύναμη του καπιταλισμού. Καπιταλισμός χωρίς κέρδος δεν νοείται.

β). Καπιταλιστική παραγωγή και κερδοσκοπία πάνε μαζί. Η σύνθεση γίνεται στο εμπόρευμα «χρήμα». Γι’ αυτό και τα χρηματιστηριακά πολυεθνικά καρτέλ και οι τράπεζες γίνονται τα κυρίαρχα όργανα στον καπιταλισμό και το κύριο χαρακτηριστικό του ιμπεριαλισμού.

γ). Μέσω της νομισματικής πολιτικής που καθορίζει το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη ξεζουμίζονται οι αδύνατοι καπιταλισμοί και γίνονται η «αρένα» ποικίλων κερδοσκοπικών παιχνιδιών από τις πολυεθνικές του χρήματος και τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη.

Σε εποχές κρίσεων αυτό παίρνει μεγάλες διαστάσεις.

Οι ίδιοι, συνεπώς οι ιμπεριαλιστικοί μηχανισμοί της Ε.Ε. και τα ίδια τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη που ηγούνται αυτών των μηχανισμών (Γερμανία, Γαλλία) ΕΙΝΑΙ που οδήγησαν την Ελλάδα σε παραγωγικό μαρασμό και σε παρασιτικό εργαλείο κερδοσκοπιών.

Και είναι αυτοί οι ίδιοι που σήμερα επιτίθενται «κερδοσκοπικά» στη χώρα μας, γιατί αυτός είναι ο αδυσώπητος νόμος της καπιταλιστικής ζούγκλας και βαρβαρότητας: Ο θάνατος των λαών και των καπιταλιστικών δορυφόρων, καθώς και της «περιφέρειας» για να ζήσουν και να αναπτυχθούν οι ισχυροί και τα μητροπολιτικά ιμπεριαλιστικά κέντρα.

Συνοψίζοντας: Το να δαιμονοποιούμε τις κερδοσκοπικές λειτουργίες των οργάνων ενός συστήματος που έχει ως βάση την κερδοσκοπική αναισχυντία και να εμφανίζουμε αυτά τα «λειτουργικά» συμπτώματα ως «ανωμαλία» και «διαστροφή» εξαπατούμε ανενδοίαστα και στηρίζουμε αυτό το σύστημα.

Oι απολογητές αυτής της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας μένουν σε αυτές τις καρκινώδεις «φουσκάλες», τα «φυσιολογικά» συμπτώματα ενός συστήματος που στηρίζεται στην εκμετάλλευση και στο κέρδος, ακριβώς για να μη μιλήσουν για την παθολογία του καπιταλισμού και την αθεράπευτη, αλλά «φυσιολογική» λειτουργία του.

Τα ΜΜΕ και τα παπαγαλάκια τους (και οι σοβαροί δήθεν «αναλυτές» με «αριστερές» προβιές) αυτό το έργο επιτελούν: Εξωραΐζουν την ασθένεια και δαιμονοποιούν τα συμπτώματα.

Επί της ουσίας στηρίζουν τα μέτρα εναντίον των λαών και των εθνών. Στηρίζουν τους ληστές της Ε.Ε. και τους εσωτερικούς εντολοδόχους τους για ακόμα πιο επώδυνες και καταστροφικές απαιτήσεις εναντίον των λαών.

Όλοι αυτοί οι δήθεν σοβαροί «αναλυτές» των μεγάλων δημοσιογραφικών συγκροτημάτων (οι μήτρες της προπαγάνδας του χρήματος και της κερδοσκοπίας) λειτουργούν σαν της σουπιές: Ρίχνουν το μελάνι τους στα δαιμονοποιημένα «συμπτώματα» για να προστατεύσουν την καπιταλιστική ληστεία, να αποκρύψουν το «αιώνιο πλάσμα» της Ε.Ε. που οδηγεί τους λαούς στην καταστροφή και εξαθλίωση και να «εγχύσουν» στην καπιταλιστική βαρβαρότητα «εξαγνιστικές ουσίες»: Το κτύπημα των «κακών» κερδοσκόπων!!!

Ταριχεύουν την καπιταλιστική κρίση και βαρβαρότητα και αναθεματίζουν κάποιες πυώδεις «φουσκάλες» του!!!

Άξιος ο μισθός τους…

Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2009

Τα κράτη ιδιωτικοποιούνται, αλλά οι κοινωνίες ΟΧΙ




Από το www.resaltomag.gr

Ο καπιταλισμός έχει πλέον εξαντλήσει τα περιθώριά του. Δεν υπάρχουν οι «εφεδρείες» της αποικιοκρατικής επέκτασης και της εξαγωγής κεφαλαίων. Όλος ο πλανήτης έχει ενσωματωθεί στο παγκόσμιο σύστημα.

Καμία, συνεπώς, «δίοδος», για ένα νέο κύκλο ανάπτυξης, δεν υπάρχει. Βρισκόμαστε μπροστά σε συνθήκες γενικής οικονομικής κατάρρευσης, με καταστροφικά αποτελέσματα εφιαλτικής έκτασης: Τέτοια που όχι μόνο θα υπονομεύσουν καταλυτικά την εθνική υπόσταση των κοινωνιών και κρατών, αλλά θα οδηγήσουν ακόμα και στην ιδιωτικοποίηση των κρατών.

Πάντα οι κρίσεις μέσα στον καπιταλισμό οδηγούσαν στο «κλάδεμα των νεκρών κλαδιών»: δηλαδή εξαφάνιζαν τις λιγότερο αποδοτικές επιχειρήσεις είτε μεγάλες είτε μικρές.

Σήμερα αυτό το «κλάδεμα» επεκτείνεται και σε επίπεδο κρατών. Σήμερα οι υπερεθνικοί κολοσσοί έχουν υπονομεύσει καταλυτικά τα θεμέλια των εθνικών κρατών. Η δικτατορία της παγκόσμιας αγοράς έχει προωθήσει και επιβάλει τις υπερεθνικές ιδιωτικοποιήσεις στις δομές και λειτουργίες των εθνικών κρατών, ροκανίζοντας, ισοπεδώνοντας και καταλύοντας έτσι βαθμηδόν την κοινωνική συνοχή των εθνών κρατών, τις ιστορικές τους παραδόσεις και κατακτήσεις: Οικονομικές, πολιτικές, πολιτισμικές κ.λπ.

Έχουμε αναλύσει διεξοδικά ότι η λυσσαλέα επίθεση που γίνεται εναντίον της ιστορίας, της εθνικής υπόστασης και των συνεκτικών ιστών της Πίστης των λαών (ιδιαίτερα εναντίον του ισχυρού συνεκτικού ιστού της Ορθοδοξίας) δεν αποτελεί ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ κάποιων αρρωστημένων εγκεφάλων αλλά τη συνέπεια της σιδερένιας ΛΟΓΙΚΗΣ των υπερεθνικών κέντρων εξουσίας. Τα συμφέροντα αυτών των υπερεθνικών κολοσσών είναι που ασφυκτιούν μέσα στα «εθνικά όρια» και προωθούν την κατεδάφιση κάθε «εθνικού» εμποδίου και την υποταγή στην παγκόσμια αγορά των πάντων: Δηλαδή στην ιδιωτικοποίηση των πάντων…

Οι υπερεθνικές ελίτ εξουσίας πάνω στη λογική των συμφερόντων τους «σχεδιάζουν», «συνωμοτούν», κατασκευάζουν και επιδοτούν τους ποικίλους και πολύχρωμους στρατούς τους.

Σήμερα για τους υπερεθνικούς κολοσσούς και τα πλανητικά χρηματιστηριακά καρτέλ, τα εθνικά κράτη και κάθε «εθνικός θεσμός» (κοινοβούλια, κόμματα, συνδικάτα, Εκκλησία, κ.λπ), δεν αποτελούν απλώς βλαβερή πολυτέλεια, αλλά και ισχυρό «οπισθοδρομικό» εμπόδιο της δικής τους «προόδου». Αποτελούν ανασχετικά «όρια» της απρόσκοπτης διαιώνισης της κερδοσκοπικής ληστείας τους.

Η σημερινή κρίση επιταχύνει τις ολοκληρωτικές υπονομεύσεις και επιβολές του διεθνούς ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου εναντίον των εθνών κρατών. Μια και το κεφάλαιο αυτό δεν έχει επιλογές νέων αγορών τις οποίες έχει ήδη υπό την κατοχή του (μια ποιοτικά διαφορετική κατάσταση από αυτήν της εποχής των εθνικών ιμπεριαλισμών) στρέφεται αποκλειστικά, ως τη μοναδική επιλογή για να ξεπεράσει την κρίση, εναντίον των εθνικών κοινωνιών, των κρατών και των λαών.

Επιχειρεί να ιδιωτικοποιήσει και τα κράτη, να κατασκευάσει «ιδιωτικά κράτη».

Τα κράτη αυτά, τα οποία μέχρι σήμερα αποτελούσαν τα όργανα της κυριαρχίας του δεν τα χρειάζεται πλέον, αποτελούν δυσβάσταχτο βάρος: ΟΧΙ μόνο διότι μέσα σε αυτά τα πλαίσια έχουν υφανθεί συνεκτικοί κοινωνικοί, πολιτικοί και πολιτισμικοί ιστοί, όχι μόνο διότι εντός των εθνικών πλαισίων έχουν κωδικοποιηθεί και θεσμοθετηθεί λαϊκές κατακτήσεις και μνήμες αγώνων, αλλά και επειδή τα κράτη έχουν διογκωθεί σε μινώταυρους παρασιτισμού, σε πολυέξοδη πολυτέλεια…

Σημείωση: Μέσα στην πάλη αιώνων των λαών και κάτω από τις ανάγκες των κυρίαρχων οικονομικών ελίτ να αντιμετωπίσουν αυτούς τους αγώνες, αναπτύχθηκαν και διογκώθηκαν οι κρατικοί και πολιτικοί μηχανισμοί καταστολής, αλλά εξαπάτησης των Κινημάτων. Έτσι οι θεσμοί του καθεστώτος (κράτος, κόμματα, εκπαίδευση, συνδικάτα κ.λπ) διογκώθηκαν και εκκόλαψαν έναν υπερτροφικό παρασιτισμό…
Σήμερα αυτός ο παρασιτισμός που οι ίδιες οι δυνάμεις του συστήματος δημιούργησαν για να χειραγωγήσουν, να εξαγοράσουν και να υποτάξουν τους λαούς, χρησιμοποιείται σαν άλλοθι από την νεοφιλελεύθερη ιδεολογία της παγκόσμιας αγοράς (την πλανητική Νέα Τάξη) για την κατάλυση, τον τεμαχισμό και την ολοκληρωτική ιδιωτικοποίηση των κρατών…

Όπως, λοιπόν οι προγενέστερες κρίσεις μέσα στον καπιταλισμό οδηγούσαν στο «κλάδεμα των νεκρών κλαδιών», δηλαδή εξαφάνιζαν τις λιγότερο αποδοτικές επιχειρήσεις είτε μεγάλες είτε μικρές, η σημερινή θα οδηγήσει στο «κλάδεμα» των ασθενέστερων κρατών.

Τα ασθενέστερα κράτη θα υποθηκευτούν στους υπερεθνικούς κολοσσούς.

Δεν θα αποτελούν απλώς προτεκτοράτα άλλων ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών, αλλά θα περάσουν κάτω από την άμεση κυριαρχία των πολυεθνικών: Αυτή είναι η κυρίαρχη τάση της νεοταξικής εποχής.

Η Ελλάδα, για τους λόγους που έχουμε αναλύσει πολλές φορές και κουραστικά, βρίσκεται από τις πρώτες στο «μάτι του κυκλώνα».

Εδώ, αφού έχουν προωθήσει και προωθούν οι πολιτικοί υπάλληλοι του κεφαλαίου υστερικά τις ιδιωτικοποιήσεις παντού, τώρα έρχεται η ιδιωτικοποίηση του ίδιου του κράτους με την υποθήκευσή του, μέσω των δανεισμών, σε υπερεθνικούς κολοσσούς.

Τα ίδια τα κόμματα και οι ποικίλοι ιδεολογικοί και πολιτικοί μηχανισμοί του καθεστώτος είναι υποθηκευμένα και δουλικά υποταγμένα στους υπερεθνικούς «νταβάδες» και στα εσωτερικά τους παραρτήματα…

Η σημερινή κυβέρνηση απλώς αποτελεί την αιχμή αυτής της εφιαλτικής επιχείρησης: είναι ο ασύστολος εκτελεστής συμβολαίων των μεγάλων υπερατλαντικών ιδιωτικών καρτέλ του χρήματος…

Οι κοινωνίες και οι λαοί, όμως δεν ιδιωτικοποιούνται. Στο τέλος θα εξεγερθούν και θα νικήσουν…

Ωστόσο, πριν το χάραμα θα περάσουμε το πιο πηκτό σκοτάδι της ιστορίας…

Αναλύσεις για την οικονομική κρίση διαβάστε εδώ