ΑΠΟ μέρα σε μέρα, από κυβέρνηση σε κυβέρνηση και οι τιμές σκαρφάλωσαν στα ύψη. Χαμήλωσαν οι μισθοί, «ψήλωσαν» τα ράφια και τα κέρδη έξω. Σε σάκους ευρωπαϊκούς, με ανεργία ελληνική. Με την αλληλεγγύη τους οι φίρμες, με το καρτέλ τους οι άρπαγες ομοειδών επιχειρήσεων, με τα (υπερ)κέρδη τους οι βιομήχανοι στην Ελλάδα των χαμηλών μισθών και των υψηλών τιμών.
ΔΕΝ άργησε να’ ρθει η ώρα που όλα πάνε να στερέψουν. Τα καροτσάκια γίναν’ μισογεμάτα καλαθάκια και τέλος η ουρά στο ταμείο. Η μηχανή ρέταρε, οι στροφές λιγόστεψαν και το λαδάκι λιγοστό, πολύ το κρύο και ο θόρυβός της έφτασε στ’ αυτιά των αφεντικών. Βάρεσαν συναγερμό και «την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενοι», συνεδρίασαν. Κράτος, βιομήχανοι και μεταπράτες συναποφάσισαν και μας ενημερώνουν. «Μειώσεις τιμών σε 600 είδη»(;!).
Τ’ ακούσαμε και αναθαρρήσαμε, ωστόσο, ετοιμάσαμε…
