Περιμένουμε «επιστροφές», «κεφάλια», χειροπέδες

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΔΕΗ και όχι μόνο. ΔΕΚΟ και με τα όλα τους. Μισθοί, διευθυντάδες, ελλείμματα… Κανένας δεν τους έβγαλε «κόκκινη κάρτα». Κόμματα, κομματάρχες, οπαδοί «δεν ήξεραν, δεν είδαν». Αρχηγοί, βουλευτές μεγαλοστελέχη, συνδικαλιστές «δεν άκουσαν» για ρεμούλα και μακροχέρηδες, δεν το υποψιάστηκαν πως το ταμείο άδειαζε με εκροές για μέσα και για έξω και σήμερα τρέχουν, αφορίζουν, ξεσπαθώνουν και…

Ο εχθρός εντός των τειχών.

Η πολύπλευρη πολιτική, κοινωνική και οικονομική κρίση που τώρα ουσιαστικά αρχίζουμε να μπαίνουμε, αλλά και οι θανατηφόρες δόσεις του φαρμάκου που επιβάλλονται από επάνω προς τα κάτω, έχουν αρχίσει να δημιουργούν μια λαϊκή κινητικότητα από τα κάτω, η οποία προς το παρόν είναι ασύνδετη και ανοργάνωτη, μιας και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες πρόδωσαν τους εργαζόμενους και έχουν γυρίσει επιδεικτικά την πλάτη στο λαό, ακυρώνοντας στην πράξη το μόνο συγκολλητικό λαϊκό στοιχείο που....

Το φάσμα της κοινωνικής ανάφλεξης

Tου Σταύρου Λυγερού

Το τίμημα για τη διάσωση από τη χρεοκοπία είναι ιδιαιτέρως οδυνηρό. Οι διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού ότι δεν θα απαιτούνταν πρόσθετα μέτρα αποδείχθηκαν ρητορική χωρίς αντίκρισμα. Στο σημείο όπου είχαν φθάσει τα πράγματα, όμως, η κυβέρνηση ήταν όμηρος. Η μόνη δυνατότητά της να επηρεάσει τις αποφάσεις των κηδεμόνων ήταν να τους πείσει με κάποια επιχειρήματα.
Τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά εάν ο Γιώργος Παπανδρέου είχε διαχειρισθεί αλλιώς τη δημοσιονομική βόμβα που κληρονόμησε. Αντί να προσπαθήσει να την απενεργοποιήσει, προκάλεσε την έκρηξή της και αύξησε το κόστος. Αυτά, όμως, είναι παρελθόν και έχουν σημασία μόνο για την κατανομή των πολιτικών ευθυνών στην πρώην και στη νυν κυβέρνηση.
Η κοινή γνώμη ρίχνει το ανάθεμα στους πολιτικούς, κατηγορώντας τους για ανικανότητα, διαφθορά και εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων. Οι κατάρες και η απαίτηση να...

Ο φασισμός της «συλλογικής ευθύνης»

Από το http://anemogastri.blogspot.com
Το τελευταίο διάστημα, με κύριο δίαυλο την τηλεόραση, έχει αρχίσει μια φοβερή προσπάθεια συλλογικής ενοχοποίησης της ελληνικής κοινωνίας για το δημοσιονομικό χάλι της χώρας και το υπέρογκο κρατικό χρέος. 

Καθημερινά σχεδόν, απελπισμένοι απολογητές της στρατηγικής κυβερνητικής επιλογής για υπαγωγή στο ΔΝΤ κρώζουν απωθητικά καταλογίζοντας ευθύνη ανεξαιρέτως σε κάθε Έλληνα πολίτη. Το απεχθές δόγμα της «συλλογικής ευθύνης», το οποίο εμμέσως πλην σαφέστατα επιχειρεί να απαλλάξει το πολιτικό προσωπικό και το πολιτικό σύστημα από κάθε δική του ευθύνη για το άθλιο κατάντημα της χώρας, θυμίζει έντονα τη δικαιολογητική βάση στην οποία στηρίχθηκε η ολοσχερής καταστροφή της Γερμανίας αμέσως μετά...

Απίστευτη απογοήτευση του κόσμου.

Γράφει ο Πέτρος Χασάπης 

Η δημοσιονομική κρίση που διέρχεται η Ελλάδα, αλλά και η αίσθηση της αδικίας και αναποτελεσματικότητας των μέτρων που εξήγγειλε η κυβέρνηση, επηρεάζουν και επιδρούν καταλυτικά στις αποτυπώσεις των ευρημάτων της συνδρομητικής έρευνας Forum της Metron Analysis η οποία διεξήχθη από 18 Φεβρουαρίου μέχρι 9 Μαρτίου 2010 (η εξαγγελία των νέων μέτρων έγινε στις 3 Μαρτίου).

Το μείγμα των επιλογών της κυβέρνησης δεν είναι αποδεκτό από την κοινωνία. Παρά την απόλυτη αναγκαιότητα λήψης δύσκολων και σκληρών μέτρων, το συγκεκριμένο μείγμα δεν οδηγεί...

Η ώριμη Κοινωνία και οι πολιτικοί

Από το http://cobra-argos.blogspot.com

Aναστάτωση και αντιδράσεις έχουν προκαλέσει στην Ελληνική Κοινωνία τα νέα φορολογικά εισπρακτικά μέτρα της Κυβέρνησης.
Λογική εξέλιξη αφού για μια ακόμη φορά ο λαός καλείται να πληρώσει ανεπάρκειες και κακές πολιτικές.

Ένας λαός που έχει όλη τη καλή διάθεση να προσφέρει,είναι έτοιμος και ώριμος όσο κάθε άλλη φορά να βοηθήσει ώστε η Ελλάδα έστω και με μεγάλη καθυστέρηση να βρει το δρόμο της.

Τα σαίνια της πολιτικής όμως πάντα και με μυστήριο τρόπο προκαλούν το δημόσιο αίσθημα και στραπατσάρουν τη διάθεση της Κοινωνίας.

Δε μπορεί να ζητάς πάγωμα μισθών και παράλληλα να έχεις υπαλλήλους με 16 μισθούς στη βουλή.
Δε γίνεται να βάζεις το λαό να πληρώνει 5 ευρώ το πακέτο τα τσιγάρα για να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα.
Είναι αδύνατο ο λαός να ανεχτεί να πληρώσει 850 ευρώ για ένα οικογενειακό αυτοκίνητο δεκαετίας,τιμωρώντας τον στη ουσία επειδή δεν έχει λεφτά να πάρει καινούργιο.
Προκαλεί θυμό στο λαό,αυτός να ταλαιπωρείται καθημερινά και οι "εκλεκτοί" του να ζουν ζωή χαρισάμενη.
Προκαλεί αηδία στη κοινωνία η φορολογική αφαίμαξη της μικρομεσαίας επιχείρησης όταν οι "γίγαντες"πληρώνουν ψίχουλα.
Πέραν της ανικανότητας πάντως φαίνεται καθαρά και η έλλειψη στοιχειώδους ευφυίας από τις τελευταίες κυβερνήσεις αφού αποτελεί νόμο στην πολιτική ιστορία της γής ότι ....

λαός που κακοπερνάει επαναστατεί.

Το καλό αφεντικό θα πεινάσει πρώτο.Οι υπάλληλοι του δε πρέπει ποτέ.
Πρώτα θα πληρωθούν οι υπάλληλοι και μετά αυτός.

Δώστε κύριοι πρώτοι εσείς το παράδειγμα και να είστε σίγουροι ότι ο λαός θα σας ακολουθήσει με γρήγορο βήμα.Δώστε το μήνυμα ότι πραγματικά αγωνίζεστε για το καλό του τόπου και ο λαός θα είναι μαζί σας.
Σε κάθε άλλη περίπτωση μη περιμένετε λαική συναίνεση.Θα υπάρξουν αντιδράσεις.Και θα είναι έντονες.

Να ξυπνήσει η κοινωνία των πολιτών

Του Αλεξη Παπαχελα

Μια μεγάλη, κρίσιμη μάζα πολιτών υποφέρει συνθλιβόμενη ανάμεσα σε δύο πόλους. Από τη μια βρίσκεται ένα μπλοκ ισχυρών συμφερόντων που έχουν κάνει την ανομία κανόνα. Πρόκειται για επιχειρηματίες, εμπόρους, ανθρώπους της νύχτας, οι οποίοι γράφουν προκλητικά στα... παλιά τους τα παπούτσια τον φορολογικό κώδικα, τους νόμους, την αστυνομία και κάθε άλλο θεσμό. Ανάμεσά τους οι ιδιοκτήτες ιατρικών κέντρων που βγάζουν 2-3 αποδείξεις την ημέρα για σουβενίρ και χρεώνουν το ΙΚΑ για επέμβαση ανοικτής καρδιάς όταν ο ασθενής έχει... στομαχικά. Στην ίδια κατηγορία οι μεγαλοσχήμονες που επιδεικνύουν προκλητικά τον πλούτο τους με αυθαίρετα κτίσματα σε περίοπτα σημεία, την ώρα που ο απλός πολίτης ταλαιπωρείται επί μήνες ή χρόνια για να κατασκευάσει μια πέργκολα. Η ομάδα αυτών των ισχυρών έχει καταφέρει μέσω πολιτικών, μέσων ενημέρωσης κ.ά. τεχνικών να εξαγοράσει τη σχετική της ασυλία από το χέρι του νόμου.

Από την άλλη βρίσκεται μια διαφορετική κατηγορία, που πιστεύει ότι μπορεί να επιβάλει τις απόψεις της και τα αιτήματά της με τον «δημόσιο τσαμπουκά». Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι εργαζόμενοι στην Ολυμπιακή, που κόστισαν περίπου 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ στον Ελληνα φορολογούμενο γιατί κατάφεραν να εκβιάσουν την ελληνική πολιτική τάξη. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και με τους εργαζόμενους στον ΟΛΠ με την εθελουσία τους, οι οποίοι επέβαλαν το «δίκιο τους» με την ισχύ της αυθαιρεσίας, κλείνοντας για εβδομάδες το κεντρικό λιμάνι της χώρας.

Τι ενώνει αυτές τις δύο ομάδες; Πρώτα απ’ όλα, η προφανής αδιαφορία τους για το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Δεν τους ενδιαφέρει διόλου αν οι απεχθείς όροι που επιβάλλουν στην υπόλοιπη κοινωνία την βυθίζουν στο τέλμα του χρέους και της στασιμότητος. Δεύτερον, το θράσος, που έχει αναχθεί σε βασικό προτέρημα για τον επιτυχημένο νεοέλληνα.

Η μεγάλη, όμως, μάζα των ιδιωτικών υπαλλήλων, εμπόρων, επιχειρηματιών, άξιων δημοσίων υπαλλήλων που δεν τα παίρνουν και δουλεύουν, των ανέργων που θέλουν να δουλέψουν και άλλων ασφυκτιά και δεν ξέρει πώς να αντιδράσει. Δεν θέλει πια να πληρώνει φόρους ούτε επειδή ο «μαφιόζος» της υγείας φοροδιαφεύγει και διακινεί μαύρο χρήμα ούτε όμως και για να κάθεται ο 40άρης απολυμένος συνταξιούχος της Ολυμπιακής ή του ΟΛΠ. Και τα δύο τα βρίσκει προκλητικά, εξοργιστικά και άδικα. Ο πολίτης, όμως, που υποφέρει ανάμεσα στις συντεχνίες και τα ισχυρά συμφέροντα της ανομίας δεν μπορεί ούτε να κλείσει το λιμάνι ούτε να σπονσοράρει κάποιον πολιτικό. Η μόνη διέξοδος που του απομένει ίσως είναι να «σηκωθεί από τον καναπέ» και να γίνει ενεργός πολίτης, ευρωπαϊκού όμως τύπου. Η μόνη μας ελπίδα είναι αυτή, να ξυπνήσει επιτέλους η κοινωνία των αγανακτισμένων δημιουργικών πολιτών.

Kυβερνητική προχειρότητα

Γράφει ο Γιάννης Παπαΐωάννου

Την Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2009 Εμφανιστήκαν στην Δημοσιότητα δειγματοληπτικοί έλεγχοι με φορολογικές δηλώσεις γιατρών από το κολωνάκι.

Στο Βήμα διαβάσαμε Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, από τα 150 άτομα που έχουν ιατρείο στο Κολωνάκι, 30 δηλώνουν καθαρά ετήσια εισοδήματα κάτω από 10.000 ευρώ, άλλοι 30 δηλώνουν καθαρά ετήσια εισοδήματα από 10.000 ως 20.000 ευρώ, ενώ άλλοι 30 περίπου καθαρά ετήσια εισοδήματα από 20.000 ως 30.000 ευρώ.

Σήμερα διαβάζουμε στο Έθνος:

Φορολογούμενοι με μεγάλες ακίνητες περιουσίες και πισίνες περιλαμβάνονται μεταξύ των δικαιούχων του επιδόματος κοινωνικής αλληλεγγύης την ίδια ώρα που αποκλείονται μακροχρόνια άνεργοι που καθυστέρησαν μια μέρα να σφραγίσουν την κάρτα ανεργίας στον ΟΑΕΔ και χαμηλοσυνταξιούχοι που υπερβαίνουν το εισοδηματικό κριτήριο για λίγα ευρώ.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, κατά την επεξεργασία των φορολογικών δηλώσεων προκειμένου να εντοπιστούν οι δικαιούχοι του επιδόματος, ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση ενός εκάστου, εντόπισε περιπτώσεις φορολογουμένων που διαμένουν σε μεγάλες κατοικίες πάνω από 300 τ.μ ή που διαθέτουν ακόμα και πισίνα.

Ωστόσο, στα κριτήρια που έχει θέσει ο νόμος δεν έχουν προβλεφθεί εξαιρέσεις για τέτοιες περιπτώσεις παρά μόνο το δηλωθέν εισόδημα και ο αριθμός των παιδιών.

Ετσι και στις περιπτώσεις αυτές το επίδομα θα καταβληθεί κανονικά εφόσον ο δικαιούχος πληροί τα εισοδηματικά κριτήρια.



Δηλαδή: Αυτοί οι κολωνακιώτες γιατροί -που εμφανιστηκαν τότε ως φοροφυγάδες- θα πάρουν επίδομα σήμερα ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ. Το ίδιο και τραγουδιστές, βιοτέχνες βιομήχανοι, έμποροι οφφσοραδες και άλλα “φτωχαδάκια, ενώ όλη αυτή η ιστορία θυμίζει πολύ έντονα το τριχιλιαρο του Καραμανλή πλην του ότι είναι δημοσιονομικά ουδέτερο.

Στόχος 2,5 δισ. από ιδιωτικοποιήσεις

Την πρόθεση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων που θα αποφέρει στο ελληνικό Δημόσιο 2,5 δισ. ευρώ μέσα στο 2010, αποκάλυψε χθες ο υπουργός Οικονομικών.

«Τα 2,5 δισ. είναι ένα ρεαλιστικό νούμερο εάν κινηθούμε γρήγορα, με την προϋπόθεση ότι οι αγορές θα είναι δεκτικές», είπε ο κ. Παπακωνσταντίνου μιλώντας με θεσμικούς επενδυτές. Oπως μετέδωσε το πρακτορείο Reuters, o υπουργός αρνήθηκε να προσδιορίσει τις κρατικές επιχειρήσεις που θα ιδιωτικοποιηθούν και πρόσθεσε ότι δεν μπορεί να γίνει πιο συγκεκριμένος πριν το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων λάβει την έγκριση της κυβέρνησης

«Συνεργασία με το ΔΝΤ»

Ο υπουργός Οικονομικών πρόσθεσε ότι η Ελλάδα δεν σχεδιάζει να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, παρά μόνο να συνεργαστεί μαζί του σε ορισμένα διαρθρωτικά θέματα, όπως η αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος και του νέου προϋπολογισμού. Επανέλαβε δε την εκτίμησή του ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα μπορεί να μειωθεί στο 8,7% του ΑΕΠ το 2010 έναντι αρχικής εκτίμησης για 9,1% του ΑΕΠ.
Ως προς την πρόσφατη υποβάθμιση της χώρας από τον οικο Standard and Poor 's, το υπ. Οικονομικών σε ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι «λαμβάνει σοβαρά υπόψη κάθε διεθνή αξιολόγηση, αλλά έχουμε τη δική μας στρατηγική και εμμένουμε σε αυτή».

Νέα

Δυσάρεστος, αλλά χρήσιμος

Tου Αθανασιου Ελλις

H κατάσταση της οικονομίας απεδείχθη ακόμη χειρότερη από αυτήν που όλοι νομίζαμε. Το πρόβλημα είναι διαχρονικό και η παθογένεια διακομματική, αλλά οι ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης, και προσωπικά του Κώστα Καραμανλή, είναι μεγάλες. Παραταύτα, κατά την προεκλογική περίοδο αυτός που έλεγε την αλήθεια ήταν ο τέως πρωθυπουργός. Προειδοποιούσε ότι έρχονται δύο δύσκολα χρόνια και μιλούσε ευθέως για πάγωμα μισθών και άλλα σκληρά μέτρα. Σε κάποια στιγμή, μάλιστα, που συνεργάτης του τον ρώτησε μήπως, για επικοινωνιακούς λόγους, θα ήταν προτιμότερο ο ίδιος και τα στελέχη της Ν.Δ. να χρησιμοποιούν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου τον όρο «σταθεροποίηση» μισθών αντί για «πάγωμα», ο κ. Καραμανλής αρνήθηκε. «Πάγωμα θα λέμε, γιατί πάγωμα προτείνουμε. Θα πούμε την αλήθεια». Οταν στις αρχές Σεπτεμβρίου ο κ. Καραμανλής αποφάσισε την προκήρυξη πρόωρων εκλογών ζητώντας νωπή λαϊκή εντολή, πολλοί τον επέκριναν. Μεταξύ αυτών και ο γράφων. Ομως, η πραγματικότητα που βιώνουμε μόλις δέκα εβδομάδες αργότερα, μάλλον δικαιώνει την επιλογή του. Η χώρα έχει σήμερα κυβέρνηση που δεν αμφισβητείται, η οποία προήλθε από σαρωτική νίκη και διαθέτει άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, γεγονός που της δίνει περιθώρια χειρισμού μιας δύσκολης οικονομικής κατάστασης.

Αν δεν είχαν γίνει εκλογές, η Ν.Δ. θα ήταν αναγκασμένη να διαχειρισθεί το εκρηκτικό μείγμα των οικονομικών μέτρων και της αναδιάρθρωσης του ασφαλιστικού στηριζόμενη στην ισχνή πλειοψηφία της μιας ψήφου του κ. Παυλίδη, ενώ οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, κινούμενες σε αντιπολιτευτική συγχορδία με το ΠΑΣΟΚ, θα ασκούσαν λυσσαλέα αντιπολίτευση. Επιπροσθέτως, ο κ. Παπανδρέου, προσβλέποντας στην ανάληψη της εξουσίας, θα ήταν αρνητικός σε κάθε έκκληση συναίνεσης. Αλλωστε, μόλις τον περασμένο Μάρτιο είχε απορρίψει σχετικό αίτημα του κ. Καραμανλή, όταν ο τότε πρωθυπουργός είχε ζητήσει από τους πολιτικούς αρχηγούς συνεννόηση σε έξι αυτονόητες παραδοχές που περιελάμβαναν την αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης στο πλαίσιο των αποφάσεων της Ε.Ε., περιορισμό του χρέους και του ελλείμματος, άσκηση κοινωνικής πολιτικής εντός των δημοσιονομικών ορίων, ειδικές δράσεις για κλάδους και ομάδες πληθυσμού που πλήττονται από την κρίση και αυτοσυγκράτηση όλων ως προς τις διεκδικήσεις τους.

Τώρα η Ν.Δ. επιδεικνύει μεγαλύτερη ωριμότητα, ρεαλισμό και στη σημερινή συγκυρία, ας επιτραπεί η έκφραση, πατριωτισμό, δηλώνοντας έτοιμη να στηρίξει επώδυνα μέτρα τα οποία κρίνονται αναγκαία.

Ο κ. Παπανδρέου δημιούργησε τις συνθήκες που τελικά οδήγησαν τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Πέτυχε τον στόχο του και εξελέγη πρωθυπουργός. Τώρα καλείται να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων. Είναι ένας παντοδύναμος ηγέτης ο οποίος καλείται να εφαρμόσει άμεσα επώδυνα μέτρα, χωρίς να φοβηθεί το κόστος. Προεκλογικά δεν έλεγε την αλήθεια όταν δήλωνε ότι το πρόβλημα δεν είναι τα χρήματα γιατί «χρήματα υπάρχουν». Σήμερα πρέπει να φανεί ειλικρινής. Θα γίνει ίσως δυσάρεστος, αλλά θα αποδειχθεί χρήσιμος.

Η συνταγή της ενδεχόμενης επιτυχίας στηρίζεται στον ρεαλισμό όσων έχουν αίσθηση της πραγματικότητας, όχι στον λαϊκισμό όσων παραμένουν όμηροι άλλων εποχών και καταστάσεων. Στην εσωκομματική διελκυστίνδα ο κ. Παπανδρέου πρέπει να στηρίξει τον σοβαρό υπουργό Οικονομικών που διαθέτει, ο οποίος μπροστά σε δύσπιστους Ευρωπαίους εταίρους και αγορές που δεν συγχωρούν, αναδεικνύεται σε επικοινωνιακό αλλά και ουσιαστικό «ισχυρό χαρτί» της κυβέρνησης. Δυστυχώς, οι μέχρι τώρα εξαγγελίες του πρωθυπουργού υπολείπονται των προκλήσεων και των κινδύνων που αντιμετωπίζει η χώρα. Απαιτείται μεγαλύτερη τόλμη.

Ελλείμματα, διαδικασίες και... πόλεμος

Του Γιώργου Φακίτσα

Γεια σας,
τελικά η Ελλάδα είναι η χώρα των ελλειμμάτων. Έλλειμμα δημοσιονομικό, παραγωγικό, πολιτικό, αξιοπιστίας, αποφάσεων, ιδεών, διαφάνειας... Μάλλον όμως πάνω από όλα έχουμε έλλειμμα σοβαρότητας και ευθύνης.

Νομίζω ότι η ανοιχτή διακυβέρνηση, που καινοτόμα εισήγαγε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και δείχνει την βούλησή της σχετικά με την διαφάνεια και την συμμετοχική δημοκρατία, είναι κάπως άκαιρη, τουλάχιστον για θέματα που κάθε απόφαση πρέπει να ληφθεί άμεσα.

Στην οικονομία, όλοι γνωρίζουμε την κατάσταση που βρισκόμαστε. Όχι με στοιχεία, αλλά από τις δηλώσεις των παραγόντων. Η άποψή μου είναι ότι θα έπρεπε η κυβέρνηση να παρουσιάσει όλα τα στοιχεία για την Ελληνική οικονομία. Γνωρίζουν λεπτομέρειες όλοι οι Ευρωπαίοι για την οικονομία μας και όχι οι Έλληνες. Μετά την παρουσίαση των στοιχείων, θα έπρεπε να καλέσει τα κόμματα του κοινοβουλίου, να παρουσιάσει τις προτάσεις της και να ακούσει τις δικές τους. Αφού γίνει και αυτό, η κυβέρνηση θα "εκμεταλλευόταν" την πρόσφατη εντολή που έλαβε και το 10% της διαφοράς, για να ενεργοποιήσει την απόφασή της για την έξοδο από την κρίση. Με γρήγορες κινήσεις, άμεσες αποφάσεις και κατεπείγουσα εφαρμογή τους.

Στον τομέα του ασφαλιστικού, ο διάλογος με τα συνδικάτα είναι απαραίτητος, όμως νομίζω ότι θα έπρεπε να εκπροσωπούνται και πάλι τα κόμματα του κοινοβουλίου. Βέβαια, τα κόμματα αντιπροσωπεύονται έμμεσα, όμως η φυσική και επίσημη παρουσία τους στον διάλογο θα ήταν διαφορετική. Αν οι συνδικαλιστές έβλεπαν απέναντί τους αποφασισμένους πολιτικούς για την λύση του ασφαλιστικού (υπάρχουν άραγε?), θα έπαιρναν διαφορετική θέση και ο καθένας θα κρατούσε πιο υπεύθυνη στάση...[...]

Μη μου την οικονομία τάραττε!

Από το www.epikairo.gr

Λιμπερασιόν: "Υπάρχει σενάριο αποχώρησης της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ τον Μάρτιο του 2010"!

epikairo: Δυστυχώς, η οικονομία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ψυχολογία. Αυτό κάνει την οικονομία επιρρεπή σε μαζικά μέσα και φορείς που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και κατά συνέπεια επηρρεάζουν την ψυχολογία της μάζας. Ένα μπαράζ αρνητικών δημοσιευμάτων του παγκόσμιου τύπου για την ελληνική οικονομία, με χαρακτηριστικότερο αυτό της Γαλλικής εφημερίδας "Λιμπερασιόν", αποτελεί εχθρό της οικονομικής σταθερότητας, την οποία η Ελλάδα εσπευσμένα εγκαλείται να φέρει εις πέρας.

Τον τύπο ενισχύουν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης που έχουν αναχθεί σε πηγές δημιουργίας "κλίματος" αντί της επένδυσής τους στην έρευνα και της κοινοποίησης συγκροτημένων και τεκμηριωμένων πορισμάτων δια των ενδελεχούς επεξεργασίας πληροφοριών των απαραίτητων παραμέτρων ενός οικονομικού status. Εν προκειμένω, οι οίκοι εξελίσσονται σε μάντεις κακών για την Ελλάδα καθώς επιδίδονται στο να αναμασούν δαφνόφυλλα και να εκσφενδονίζουν σενάρια τρόμου κλεμμένα από μυθομανείς ευρωπαίους οικονομικούς συντάκτες, οι οποίοι δε ζητούν ούτε τα ρέστα για την πνευματική κλοπή!!!

Χθες, τα σενάρια οικονομικής κατάρρευσης της χώρας μας πήραν τη μορφή χιονοστιβάδας,...

κάτι που πέρα από μας, διαταράσσει το μέλλον της ευρωζώνης και του ευρώ! Σε αυτό το γεγονός, τεράστιες είναι οι ευθύνες των ιθυνόντων της Ε.Ε. Τύπου Αλμούνια που με πομπή και στόμφο επισήμαιναν τον κίνδυνο της χρεωκοπίας της χώρας μας και τώρα τρέχουν να μαζέψουν τ' ασυμμάζευτα!

Κάνοντας την αυτοκριτική μας, αναλαμβάνουμε όλη την ευθύνη για τη δημοσιοοικονομική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας και προσπαθούμε να φέρουμε την οικονομία σε τάξη, επενδύοντας σε ένα οργανωμένο οικονομικό σχεδιάγραμμα το οποίο παράλληλα κοινοποιούμε προς έλεγχο στους εταίρους μας...οι οποίοι με παραδειγματική αμέλεια (ήπιος ο χαρακτηρισμός) συνεχίζουν λανθασμένα να προσθέτουν σύννεφα στον ήδη συνεφιασμένο ελληνικό ουρανό.

Υ.Γ.: Ήταν στραβό το κλίμα, το έφαγε και ο γάϊδαρος... όσο για τα γαϊδούρια...έχουν και όνομα! Για να μην θεωρείται ότι τρώμε κουτόχορτο…και μάλιστα ευρωπαϊκό!

Τα δύο μέτωπα στην κυβέρνηση και το στημένο παιχνίδι με τους κατέχοντες

Από το www.Antinews.gr

Βουβός εμφύλιος πόλεμος έχει ξεσπάσει στο εσωτερικό της κυβέρνησης με αφορμή την κατάσταση της οικονομίας και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να γίνει ακόμη πιο φανερή η διαφοροποίηση ακόμη και κορυφαίων στελεχών στις επιλογές και την στρατηγική του πρωθυπουργού και του Γ. Παπακωνσταντίνου. Οι πληροφορίες που έχουμε κάνουν λόγο για δύο μέτωπα:

1. Το πρώτο υπό τον Γ. Παπανδρέου, έχει βάλει στόχο να… εξολοθρεύσει τους κουτόφραγκους. Η τακτική τους είναι να κάνει ο υπουργός Οικονομικών το γύρο της Ευρώπης, να προσπαθήσει να πείσει τους κοινοτικούς εταίρους ότι δεν χρεοκοπούμε καθώς κι ότι αξίζουμε να είμαστε στην Ευρωζώνη. Από την άλλη, με στοχευμένες κινήσεις του Γ. Παπανδρέου, συνεντεύξεις και άρθρα σε εφημερίδες του εξωτερικού, ακόμη και απειλές αν χρειαστεί, θα προσπαθήσει η κυβέρνηση να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα χωρίς να είναι αναγκασμένη να καταφύγει σε επώδυνα μέτρα. Τέλος, με σειρά τηλεφώνων και προσωπικών επαφών με ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους ο κ. Παπανδρέου θα προσπαθήσει να πείσει ότι η Ελλάδα έχει δυναμική, δεν της αξίζει τέτοια μεταχείριση και άλλα τέτοια που τα ακούνε οι γραφειοκράτες της Κομισιόν και γελάνε.

2. Από την άλλη, εντός του ΠΑΣΟΚ έχει διαμορφωθεί ένα ρεύμα βουλευτών που πιστεύουν ότι η τακτική της αδράνειας δεν βγάζει πουθενά. Πιέζουν για λήψη άμεσων μέτρων, σκληρών για τους πολίτες. Λιγότερο κοινωνιστές ζητούν επιτακτικά να ακολουθήσει το μοντέλο της Ιρλανδίας με πάγωμα μισθών παντού, περικοπές, απολύσεις και άλλα βρετανικά. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και ορισμένοι μεγαλονταβατζήδες που επιθυμούν να πάει η κυβέρνηση σε επώδυνα μέτρα ώστε να τα εκμεταλλευτούν και οι ίδιοι και να αρχίσουν να απολύουν κόσμο και να πιέζουν τους μισθούς. Δεν είναι τυχαίο το μένος που βγάζουν ακόμη και συμπολιτευόμενες εφημερίδες για την αναβλητικότητα της κυβέρνησης. Το ΕΘΝΟΣ χθες ανακάλυψε ότι μας ράβουν ιρλανδικό κοστούμι ενώ στο Mega ο «γκαστόνε» όπως χαρακτηρίζεται πλέον, Γ. Πρετεντέρης, εμφανίστηκε έξαλλος με το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν παίρνει μέτρα.

Ολα, όπως φαίνεται, θα γίνουν πιο απλά τη Δευτέρα και την Τρίτη, όταν ο κ. Παπανδρέου δε θα μπορέσει να αποφύγει τις δεσμεύσεις και θα πρέπει να μιλήσει πιο καθαρά. Το ερώτημα που τίθεται είναι ένα:

Εκείνοι που πιέζουν για λήψη επώδυνων μέτρων, πολιτικοί και επιχειρηματίες, δεν σκέφτονται τι θα κάνει ο κόσμος όταν δει να μειώνεται ο μισθός του και να μην τα βγάζει πέρα; Μήπως πρέπει να σκεφτούν όλοι εκείνοι που εισηγούνται κοστούμι Ιρλανδίας ότι οι Ελληνες πολίτες δεν αντέχουν άλλο και δεν είναι δύσκολο να βγουν στους δρόμους;

Κατά τα άλλα, έχουμε ακούσει τις τελευταίες ημέρες όλα τα πιθανά και απίθανα σενάρια για τα οικονομικά μέτρα που πρέπει να ανακοινωθούν, και όλα συγκλίνουν στο ότι ο κόσμος θα πληρώσει και πάλι. Δεν έχουμε ακούσει από κανέναν ότι πρέπει να πληρώσουν και οι έχοντες, να καταπολεμηθεί η σπατάλη και η φοροδιαφυγή. Να γίνει πραγματική αναδιανομή κι όχι μαιϊμού πασοκική.

Αλλά τι να περιμένεις όταν το παιχνίδι είναι στημένο;

Πάμε! Η Αργεντινή μας δείχνει τον δρόμο...

Του Γιάννη Παπαϊωάννου

Η δεξιά Ευρώπη μας επιβάλει σκληρή δεξιά πολιτική. Δεν έχουμε πλέον καμία επιλογή.
Έφτιαξαν ένα σύστημα αγορών, εξουσίας, Ευρώ, τραπεζών στο οποίο ο πολίτης είναι αιχμάλωτος
Για να αντιληφθούμε τα μεγέθη πρέπει να ειπωθεί ότι ακόμη και ο πρόεδρος της σοσιαλιστικής Διεθνούς και πρωθυπουργός της Χώρας είναι αιχμάλωτος ενός Τρισέ ενός Αλμούνια ενός Γιούνκερ και κάτι άλλων υπάλληλων, χρηματιστών, Δημοσιογράφων και τζογαδόρων.
Αυτοί είναι θεσμικά Πανίσχυροι! Χτυπούν αυτοί το ντέφι και η Ελλάδα, μα και όλος ο κόσμος χορεύει σαν την αρκούδα.
Έτσι σύντροφοι πληρώσαμε διαδοχικά την κρίση των τροφίμων που έφερε ακρίβεια πέρυσι την άνοιξη.
Ακολούθησε η μίνι πετρελαϊκή κρίση που έφτασε το πετρέλαιο στα 150 δολάρια το βαρέλι και την πληρώσαμε και αυτή.
Την τραπεζική κρίση με τα 28 δις ευρώ μας. Αντίστοιχα έγινε σε όλο τον κόσμο.
και τελικά την δημοσιονομικής κρίση με ότι αυτή χρειαστεί να πληρώσουμε.
Χάσαμε τις δουλειές μας το 20% των Ελλήνων είναι άνεργοι. Αντίστοιχα είναι και στην Ευρώπη.
Μας πνιγούν τα χρέη και μας κάνανε εκπομπές στην τηλεόραση.
Μας παίρνουν τα σπίτια.
Δηλαδή έλεος.
Σύντροφοι. Το θέμα είναι βαθιά ιδεολογικό. Ο λαός πρέπει να επέμβει.
Με μοναδικό Αίτημα την ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ.
Προτείνω να βγούμε στους δρόμους και:
Να κάνουμε ντου στα Διυλιστήρια να μοιράσουμε πετρέλαιο στο κοσμάκη με κάθε μέσο βυτιοφόρα και μάνικες όλα στην υπηρεσία του λαού.
Ντου στα SM και στις αποθήκες των μαυραγοριτών να μοιράσουμε τα τρόφιμα και αγαθά στον Λαό
Ντου στις τράπεζες να μοιραστούμε τον συσσωρευμένο πλούτο. Ότι βρούμε.
Στα χρηματιστήρια κάτι θα βρούμε και εκεί.
Στο ενδιάμεσο να τους δέρνουμε όλους. Τραπεζίτες golden boys off shoraδες, χρηματιστές, πολιτικούς αλλά και όσα κλεφτρόνια βρεθούν ανάμεσα μας. Να δέρνουμε και αυτούς που θα πειράξουν μια τρίχα από τον μεροκαματιάρη και τον μικρό επιχειρηματία τον γείτονα μας.
Να δείρουμε ότι άλλο βρούμε… Ξέρουν αυτοί…
Να καλέσουμε τους Ευρωπαίους να συμπαραταχτούν με τον αγώνα μας και να πράξουν τα ίδια.
Και μετά Βλέπουμε. Ίσως μετά θα πάμε σπίτι μας ήρεμα ήσυχα ξέροντας ότι απλά έχουμε αλλάξει τον κόσμο.
Σεβόμενοι την Δημοκρατία γιατί είναι ότι καλύτερο έχουμε.
Τα υπόλοιπα ας τα κάνουν οι πολιτικοί. Αυτή είναι η δουλειά τους. Θα τους έχουμε απελευθερώσει. Εμείς το μόνο αίτημα που θα έχουμε μετά από αυτά θα είναι:
Να κατοχυρώσουμε συνταγματικά στης χάρτα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στο Σύνταγμα “το δικαίωμα επέμβασης του λαού μαζικά στα πολιτικά δρώμενα ανά πάσα στιγμή με στόχο την “ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ” και αυτό να αφορά κράτη, επιχειρήσεις και τα πρόσωπα που είναι υπερπλούσιοι”.
Σύντροφοι ο πλούτος ισοδυναμεί με εξουσία
Ο υπερπλούτος ισοδυναμεί με Υπερεξουσία. Αυτή η Εξουσία τελικά στέφεται (είτε μέσο της αγοράς, είτε μέσω της εργασίας, είτε μέσω της διαφθοράς και της εξαγοράς συνειδήσεων) εις βάρος του Λαού.
Σεβόμενοι τον πλουτισμό και την ατομική πρόοδο αλλά όχι τον Υπερπλουτισμό.
Να δράσουμε.
Ίσως μετά θα πάμε σπίτι μας ήρεμα ήσυχα ξέροντας ότι απλά έχουμε αλλάξει τον κόσμο, καθώς από εκεί και πέρα όλοι θα ξέρουν, και θα ξέρουμε και εμείς τι μπορούμε να κάνουμε.
Και ο Γιούνκερ και ο Τρισέ και όλοι αυτοί.
Θα έχουμε επιταχύνει την Ιστορία και θα έχουμε αλλάξει τον κόσμο για πάντα.
Όπως έχουμε χρέος ως πολίτες.

===============

Αλλά αυτά είναι μόνο η άποψη μου την οποία την Δημοσιεύω για να στήσω κουβέντα με τους φίλους μου.