Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012
Οι κυβερνήσεις βρίσκουν πάντα τον εύκολο στόχο...ΕΜΑΣ
Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012
Η Ελλάδα της φτώχειας και της κρίσης γίνεται ντοκιμαντέρ....
η συνέχεια στο Στοχασμός Πολιτική...
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011
Αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο μυστικό της “ελληνικής κρίσης”
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της γερμανικής τηλεόρασης ARD, ωστόσο, το οποίο προβλήθηκε στις 27 Οκτωβρίου αλλά και σύμφωνα με ρεπορτάζ της Wall Street Journal το οποίο δημοσιεύτηκε το πρωί της 4ης Νοεμβρίου, προκειμένου οι τράπεζες να αποδεχτούν το κούρεμα των...
Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011
Αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο μυστικό της “ελληνικής κρίσης”
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
Απλές λύσεις για άμεση έξοδο από την κρίση
Αρκεί να ξυπνήσουν οι Έλληνες και να δουν τι συμβαίνει....
Παρασκευή 15 Απριλίου 2011
Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011
Χαρίστε τα (άδικα) χρέη του Λαού, ή…..
Το μήνυμα – πυροδότης προέρχονταν από Γαλλία… Από κει ξεκίνησε τουλάχιστον πριν λίγο καιρό. Γιατί στην πορεία διαδόθηκε και υιοθετήθηκε κι από άλλα κράτη. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, παρότρυνε: «…7 Δεκέμβρη 2010 σηκώστε όλοι τις καταθέσεις σας…» Το σκεπτικό είχε βάση όντως: «… Η επανάσταση σε μια «χρηματοοικονομική κοινωνία» δεν χρειάζεται να είναι ένοπλη και αιματηρή. Αρκεί να κόψεις την «αιματοδοσία» του συστήματος, που βασικό του στοιχείο είναι οι καταθέσεις των τραπεζών…» Καλό, δε λέω. Μόνον που, αναρωτιέμαι, πόσοι να έχουν μείνει άραγε που διατηρούν καταθέσεις στις τράπεζες; Και τι θα τα κάνει....
Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010
Η δυσλεξία της κρίσης
Η κρίση είναι όμορφο πράγμα. Σου προσφέρει μία μοναδική ευκαιρία να κατανοήσεις σχέσεις εξουσίας, κοινωνικούς και πολιτικούς ρόλους, αλλά και τον εαυτό σου ως οργανικό στοιχείο ενός συστήματος που τείνει να μεταβληθεί. Η πολύμορφη και πολυδιάστατη ελληνική κρίση συνδέεται πλέον άρρηκτα με την ευρωπαϊκή κρίση, η οποία συναρτάται απολύτως με την κρίση της σύγχρονης παγκοσμιοποίησης. Η τελευταία κλονίζει τον τρόπο αντίληψης του πολιτικού φαινομένου και την διάσταση του εθνικού συμφέροντος εντός του καπιταλισμού, ενώ...
Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010
Η Μητέρα της Κρίσης
Μία από τις διαφοροποιήσεις μας σε σχέση με τα άλλα ζώα της φύσης είναι η αυτοεπιβολή μέτρου σε προσωπικά συμφέροντα, κάτι που ίσως σχετίζεται με το βαρύ όρο ΄΄ηθική΄΄. Η ύπαρξη των ανωτέρω κανόνων μας οδηγεί στο μέτρο αυτό. Σε κάθε παρέκκλιση υπάρχει η ποινή και οι θεσμοί της επιβολής της, αλλά και εκείνοι που κρίνουν το μέγεθός της.Από τον εξοστρακισμό της Αθηναϊκής Δημοκρατίας στην Ιερά Εξέταση της καθολικής μεσαιωνικής Ευρώπης και από την ηλεκτρική καρέκλα των προοδευτικών ΗΠΑ στο λιθοβολισμό του...
Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010
Ξύπνα Έλληνα...
Τρίτη 10 Αυγούστου 2010
Ο Θάνατος του εμπορίου
Σε αυτές τις διαπιστώσεις καταλήγει έρευνα που διενήργησε η Εθνική Συνομοσπονδία Εμπορικών Επιχειρήσεων (ΕΣΕΕ), σχετικά με την πορεία της αγοράς και όπως δηλώνει ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ, κ. Β. Κορκίδης: «Το λιανεμπόριο περνάει ένα δυνατό «crash test» εδώ και ένα χρόνο, ενώ μετράει ήδη πολλές απώλειες. Η περαιτέρω καθίζηση της οικονομικής δραστηριότητας απειλεί την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και ασκεί σοβαρή πίεση στην απασχόληση. Με κάθε καταβολή δόσης του δανείου, η Τρόικα μας συστήνει και ένα «μίνι» Μνημόνιο, υποδεικνύει νέα μέτρα και επιβάλλει φόρους και εισπρακτικές μεθόδους, που όμως αυξάνουν ανησυχητικά τόσο την ανεργία όσο και τον φορολογικό πληθωρισμό. Η πίεση αυτή πρέπει να μειωθεί, αφού η αγορά συρρικνώνεται, τα «λουκέτα» αυξάνονται και οι περισσότεροι κλάδοι καταγράφουν ζημιές''.
Όπως έδειξε η έρευνα, η εικόνα του κέντρου της Αθήνας παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ....
Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010
Η τέχνη του παραλογισμού
Η κρίση στην Ελλάδα δεν μπορεί να περιγραφεί με νούμερα και στατιστικές. Είναι λάθος να περιγραφεί με γραφικά και πίνακες. Η κρίση (και η χρόνια θολωμένη κρίση μας) φαίνεται στα καθημερινά μικρά νούμερα. Όταν στηθείς στην ουρά δύο ώρες για δυό λίτρα βενζίνης , αντί να πεις πάω με το τραίνο ή το λεωφορείο. Όταν πληρώνεις έναν καφέ 4 ευρώ επειδή θεωρείς δικαιολογημένο πως τόσο πρέπει να κάνει αφού, ο μαγαζάτορας πληρώνει ενοίκιο στον ιδιοκτήτη ,το ποσό που χρειάζεται για να ζει χωρίς να δουλεύει. Αυτή η αυταπόδεικτη φυσικότητα του καθιερωμένου παραλογισμού.
Πού βρίσκεται όλος εκείνος ο παραλογισμός, πώς γεννιέται. Σίγουρα τον γεννά πρωτίστως το πολιτικό σύστημα. Αλλά πώς γίνεται και το σύστημα να μην αλλάζουμε και τον παραλογισμό να αναπαράγουμε; Τρομάζω στην ιδέα πως μπορεί ο Καραμανλής (ο κανονικός) να είχε δίκιο λέγοντας πως είμαστε ένα απέραντο φρενοκομείο. Φρόντιζε να ξεχνάει βέβαια πως το έχτισε με τα χεράκια του, (τη συνεργασία με το παλάτι, τις εκλογές της βίας και νοθείας, το παρακράτος,τα οικογενειακά δημόσια έργα), αλλά και εμάς να μας αρέσει τόσο πολύ να ζούμε σε φρενοκομείο; .....
Κυριακή 4 Ιουλίου 2010
Η λύση στην κρίση
Όλοι μοιάζει σήμερα να αναζητούν μια κάποια λύση ως προς την κρίση που ταλανίζει την χώρα. Σαχλαμάρες! Στη πραγματικότητα κανένας δεν αναζητεί …λύση. Απάντηση σε ερωτήματα που ο καθένας θέτει με κριτήριο το δικό του συμφέρον στην συγκυρία αναζητεί. Αυτό από μόνο του δεν είναι κακό. Είναι απολύτως φυσιολογικό. Δεν υπάρχουν αντικειμενικές λύσεις. Αντικειμενικότητα η πολιτική πρακτική αποκτά αποκλειστικά μέσω της κοινωνικοποιητικής διαδικασίας. Άρα το ερώτημα είναι αν η κρίση αντιμετωπίζεται σήμερα μέσω μιας δημοκρατικής κοινωνικοποιητικής διαδικασίας ή όχι. Η απάντηση είναι κοινός τόπος: προφανώς όχι, καθώς όχι μόνον ο λαός δεν μετέχει στις αποφάσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας, αλλά πολύ περισσότερο η χώρα κυβερνάται πλέον με κανόνα το Μνημόνιο και όχι το Σύνταγμα – όπως παραδέχονται και υπουργοί της κυβέρνησης.
Η κυβέρνηση πέτυχε να αντιστρέψει την φιλοσοφία του Συνταγματικού Δικαίου. Δεν νομοθετεί ξεκινώντας από αυτό, αλλά αγνοώντας το εντελώς σαν να μην υπάρχει, υποστηρίζοντας ότι αν οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της με βάση το Μνημόνιο – η ύπαρξη του οποίου και μόνον παραβιάζει τη συντακτική τάξη του ελληνικού κράτους – κριθούν αντισυνταγματικές από τα δικαστήρια στο μέλλον ….
Κυριακή 6 Ιουνίου 2010
Η κρίση δημιουργεί και ευκαιρίες
Αρχίζεις να βλέπεις ότι το ξύρισμα είναι βαθύ, και ότι κινδυνεύεις το ξυραφάκι θα πάρει κι εσένα. Οτι στο επόμενο πέρασμα της λεπίδας θα είσαι εσύ ή ότι απέμεινε πάνω στο ξυράφι.
Εγκαταλείπεις σιγά σιγά την ιδέα ότι η κρίση δημιουργεί και ευκαιρίες, ότι θα βγάλεις λεφτά απο την δυστυχία κάποιου άλλου, ότι θα κλείσει ο ανταγωνιστής σου και θα μείνεις μόνος σου, ότι θα πτωχεύσει ο γείτονας και θα του πάρεις κοψοχρονιά το αυτοκίνητο, ότι θα πάρεις το σπίτι αυτουνού που σου χρωστάει. Βλέπεις σιγά σιγά, ότι όσο σκουραίνουν τα πράγματα, δίπλα στον ζητιάνο που πάντα ήταν εκεί θα προστίθεται και θα ζητιανεύει ένας πρώην...
Πέμπτη 8 Απριλίου 2010
Ο ρόλος του κουρευτή σκύλων στην παγκόσμια κρίση
Αν ένα ζευγάρι εραστών, επιλέξει να κάνει έρωτα στο ακροκέραμο μιας σκεπής, το πιθανότερο είναι να τσακιστεί. Αυτό βεβαίως δεν θα μας κάνει να λέμε πως ο έρωτας είναι μια επικίνδυνη υπόθεση. Ούτε πως η αναπαραγωγική διαδικασία του ανθρώπινου είδους είναι σε κρίση.
Δεν νομίζω λοιπόν, πως αυτό που σήμερα με μεγάλη βεβαιότητα ονομάζουμε οικονομική κρίση, είναι μια κρίση της οικονομίας. Δηλαδή του συνόλου της παραγωγής , της κατανομής και της διάθεσης των αγαθών. Μάλλον είναι η επιλογή κάποιων για άγριο, επικίνδυνο σεξ στη σκεπή.
Η οικονομία δεν περνάει κρίση. Οι πεδιάδες των ΗΠΑ συνεχίζουν να παράγουν άφθονο καλαμπόκι,τα ορυχεία της Κίνας σιδηρομετάλλευμα και οι αγελάδες της Ολλανδίας παραμένουν παχιές. Επίσης το παγκόσμιο χρήμα δεν έχει ξαφνικά εξανεμιστεί, δεν το έριξαν κάποιοι τρελοί σε λέβητες για να το κάψουν. Άλλαξε χέρια μέσα από περίεργες κινήσεις. Αλλά τόσο το χρήμα, όσο και τα προϊόντα φτάνουν για να θρέψουν τον πληθυσμό της γης με μεγάλη ασφάλεια.
Κρίση περνά η “αγορά”. Και πρέπει να διαχωριστούν αυτά τα δύο. Επί δεκαετίες,
Σάββατο 6 Μαρτίου 2010
Η κρίση σαν μαμή
Η ελληνική κρίση αντανακλά την κατάρρευση ενός ολόκληρου μοντέλου ανάπτυξης, κύρια στοιχεία του οποίου είναι η κλεπτοκρατία, ο ανορθολογισμός, η σπατάλη, η αυθαιρεσία και η ατιμωρησία. Το γεγονός ότι αυτή η νοοτροπία έχει διαποτίσει συνολικά την κοινωνική πυραμίδα, την κατέστησε ανθεκτική, αλλά όχι λιγότερο αντικοινωνική. «Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι», αλλά και η κοινωνία δεν είναι αθώα. Ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και στους πολίτες λειτουργεί μία σχέση άρρητης συναλλαγής. Οι παραδοσιακές πελατειακές σχέσεις έχουν μεταλλαχθεί και διαμορφώσει κλίμα εκατέρωθεν ένοχης ανοχής. Το πολιτικό σύστημα εξαγοράζει την ανοχή της κοινωνίας στη δική του ανικανότητα και στις δικές του αμαρτίες. Πώς; Ανεχόμενο την εκτεταμένη διαφθορά των δημοσίων λειτουργών, τη φοροδιαφυγή και τις διάφορες μορφές λαϊκής αυθαιρεσίας.
Η κατάσταση αυτή έχει διαβρώσει τις αξίες και έχει ακυρώσει τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας. Για να επιβάλει τον σεβασμό και την εφαρμογή των νόμων, ένα πολιτικό σύστημα πρέπει το ίδιο να είναι αξιόπιστο. Αυτό δεν ισχύει. Το γεγονός ότι η κάθε είδους αυθαιρεσία όχι μόνο δεν τιμωρείται, αλλά και ενίοτε επιβραβεύεται, έχει διαμορφώσει νοοτροπία ευκολίας και υπεκφυγής από την κοινωνική ευθύνη. Αυτή η νοοτροπία εκ των πραγμάτων λειτουργεί διαλυτικά και ακυρώνει το Κράτος Δικαίου και τις δυνατότητες για υπέρβαση της κρίσης.
Oλα αυτά δεν σημαίνουν επ’ ουδενί ότι ευθύνονται όλοι. Υπάρχουν πολίτες που δεν συμμετείχαν στο επωφελές πάρτι της συναλλαγής. Λίγοι για λόγους αρχών και οι περισσότεροι, επειδή δεν είχαν δυνατότητα. Αλλά κι όσοι με κάποιον τρόπο συμμετείχαν δεν έχουν καθόλου τις ίδιες ευθύνες μ’ αυτούς που άσκησαν εξουσία. Εάν είναι λάθος να αθωώνονται συλλήβδην οι πολίτες, ακόμα μεγαλύτερο λάθος είναι οι ευθύνες να διαχέονται γενικά κι αφηρημένα.
Σε άλλες χώρες οι οποίες βρέθηκαν σε παρόμοια κατάσταση, οι κυρίαρχες πολιτικές ελίτ καταβαραθρώθηκαν. Ακόμα και στην Τουρκία, λόγω της οικονομικής κρίσης, το 2002 τα τρία από τα τέσσερα κόμματα εξουσίας βρέθηκαν εκτός Βουλής. Στο σημείο που έχουν φθάσει τα πράγματα, η Ελλάδα δεν χρειάζεται απλώς άλλη οικονομική πολιτική. Εχει ζωτική ανάγκη από άλλα πολιτικά εργαλεία, από άλλον τρόπο διακυβέρνησης.
Χειρότερο από τα επώδυνα μέτρα είναι αυτά να χρησιμοποιηθούν για να χρηματοδοτήσουν την υποστύλωση του καταρρέοντος κλεπτοκρατικού μοντέλου. Η κρίση μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει σαν μαμή για τη γέννηση ενός νέου υγιούς και παραγωγικού μοντέλου ανάπτυξης. Αυτό, όμως, δεν γίνεται από μόνο του. Προϋποθέτει κυβερνητική ομάδα με πολιτική βούληση και σχέδιο.
Το ευρύτερο σύστημα εξουσίας που οδήγησε τη χώρα στον γκρεμό, δεν έχει ούτε την ηθική ούτε την πολιτική αξιοπιστία να παίξει τέτοιο ρόλο. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο το πολιτικό προσωπικό. Είναι και η διαπλεκόμενη άρχουσα τάξη, η οποία ιδιοποιήθηκε και τη μερίδα του λέοντος από τον πλούτο, που σήμερα καταγράφεται ως γιγαντιαίο δημόσιο χρέος.
Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010
Ποιός θα πληρώσει την (όποια) κρίση;
Σε γενικές γραμμές βρίσκω τα συνθήματα αλλά και τις θέσεις του ΚΚΕ πολύ προβληματικές, (όπως και όλων των πολιτικών και μη χώρων που πλησιάζουν τα άκρα.) Πολλοί από τους παλιούς ΚΚέδες (τουλάχιστον αυτοί που έχω γνωρίσει εγώ) πάσχουν από διαταραχή του συναισθήματος και ειδικότερα οι πολιτικοί τους. Δεν ξέρω αν αυτό είναι βιολογικά προγραμματισμένο, αλλά δεν γελούν, δείχνουν πως δεν ευχαριστιούνται! Αντίθετα, φωνάζουν πολύ όπως και γενικά όλοι αυτοί που τοποθετούνται στα άκρα (-είναι γιατί λόγω θέσης νιώθουν επισφαλείς και θέλουν να επιβληθούν για να μην αποβληθούν τελείως;-είναι γιατί ακριβώς λόγω της εσωτερικής τους έντασης διαχωρίζουν τη θέση τους από τους περισσότερους και έτσι ρέπουν προς τις ακραίες θέσεις;-είναι κάτι άλλο;) και επιδίδονται σε ακατάσχετους θεατρινισμούς (όχι ότι ξεφεύγει κανένας από τους πολιτικούς μας από αυτή τη μανιέρα).
Επίσης πολλές φορές αδυνατούν να νιώσουν καλά με τους εαυτούς τους. Και έχουν και παράξενα συνθήματα: π.χ. "Μην τους αφήνεις να σε φοβίσουν, φόβισε τους εσύ, και κάτι άλλα αμφιλεγόμενα..." Έχουν και αυτό τον ξύλινο λόγο, τον αποπροσωποποιημένο, που αρνείται το δικαίωμά του καθενός στη διαφορετικότητα και στην ιδιαιτερότητα. Όλο κάτι κουραφέξαλα για το λαό, για το εργατικό κίνημα, για τα συμφέροντα και κάτι ελαστικοποιήσεις, εντατικοποιήσεις κ.ο.κ. Όλα ξερά, όλα αποστασιοποιημένα. Παρόλη όμως την ολοκληρωτική έλλειψη συναισθήματος, μπορώ να πω πως η θέση τους ότι αυτή η υποτιθέμενη κρίση δεν είναι δικό μου καπέλο που πρέπει να πληρώσω, με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο… και μου διακινεί και το συναίσθημά μου…
Το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ Zeitgeist σε ένα από τα θέματά του προβλέπει και εξηγεί την κρίση 3 χρόνια πριν! Όλοι αυτοί που έκλεψαν το κράτος κρύβονται πίσω από νόμους που τους τοποθετούν στο απυρόβλητο, ή βρίσκονται στο εξωτερικό και απολαμβάνουν τα χρήματά μας! Οι εταιρείες που είτε φοροδιαφεύγουν είτε έχουν για οποιοδήποτε λόγο πάρει πρόστιμα δεν πληρώνουν! Σε κάποιο γνωστό που δούλευε σε μεγάλη τράπεζα, τους πρότειναν πριν ένα χρόνο να τους κόψουν το 14ό μισθό και να τον ενσωματώσουν στην μηνιαίες αποδοχές τους ώστε να μην χάσουν χρήματα, προφανώς ξέροντας πως λίγο αργότερα θα τεθεί τέτοιο ζήτημα! Κάπου επίσης διάβαζα (και κρατώ επιφυλάξεις για την αλήθεια του άρθρου) ότι από τα 28 δις ευρώ που είχε αποφασίσει να δώσει ως βοήθεια η κυβέρνηση στις τράπεζες αυτές έχουν απορροφήσει μόνο τα 8! Τα υπόλοιπα κάθονται και περιμένουν, τη στιγμή που το επιπλέον έλλειμμα είναι 20 δις! Και οι στρόφιγγες των δανείων έχουν κλείσει! Ας μου τα εξηγήσει κάποιος όλα αυτά!
Και ήρθε και το κωλοδάχτυλο του Focus για να μας δείξει κατάματα πλέον αυτό που παριστάνουμε ότι δεν βλέπουμε: Ότι μερικοί εδώ στην Ελλάδα μας έχουν βάλει αυτό το δάχτυλο βαθιά στον κώλο και σκοπεύουν να το αφήσουν εκεί εσαεί. Εκεί φτάσαμε. Να προσπαθούν να μας αφυπνίσουν οι Γερμανοί οι οποίοι δεν τα βγάζουν πέρα με εμάς!
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
Άτιμη κρίση
Σήμερα, σκεφτόμενος όλες αυτές τις μπούρδες που μας βομβαρδίζουν τους τελευταίους μήνες για κρίση, για το ότι τα λεφτά δεν μας φτάνουν, για την ΕΕ που θα μας βάλει χοντρό χέρι και το Νομισματικό ταμείο που θα μας χουφτώσει βαθιά στα ιδιαίτερα μας, ξαφνικά μου ήρθε η φώτιση, μετά από επίμονο ξύσιμο του κεφαλιού μου!
Σκέφτηκα, λοιπόν την καθημερινότητα μου και την κατάσταση των γύρω μου όπως αυτή εξελίσσεται… Υπάρχει υποτίθεται μία κρίση, καλά ως εδώ. Υπάρχει επίσης η καλή μας χώρα, η οποία ξοδεύει περισσότερα από αυτά που βγάζει. Καλά ως εδώ; Το μεγάλο ερώτημα όμως δεν είναι μόνο ότι τα ξοδεύει, αλλά ΠΟΥ τα ξοδεύει.
Εν τω μεταξύ, την κρίση αυτή θα την πληρώσουν για άλλη μία φορά κυρίως οι δημόσιοι υπάλληλοι, μέσω των επιδομάτων, του μισθού, του δέκατου τρίτου μισθού αλλά και της φορολόγησης από την οποία δεν μπορούν να ξεφύγουν. Οι υπόλοιποι, δηλαδή οι μικροί- μικρομεσαίοι επαγγελματίες ίσως να αρχίσουν να πληρώνουν, ίσως όχι, ανάλογα με την εξυπνάδα και την κωλοφαρδία του καθενός. Οι μεγάλοι, ίσως δεν μπορούν να βγάζουν όσα έβγαζαν παλιά, αλλά αυτά που έχουν ήδη βγάλει (τα καλά τους λεφτουδάκια) τώρα ξεκουράζονται στο εξωτερικό. (Οι Έλληνες είναι από τους κορυφαίους καταθέτες στην Ελβετία…).
Η αγορά χωρίς την υποστήριξη των μικρομεσαίων υπαλλήλων, θα βυθιστεί ακόμα περισσότερο, και εκεί θα πεθάνει ο μικρομεσαίος επαγγελματίας. Ο μεγάλος όμως δεν θα πάθει τίποτε. Ο τζίρος του Mall τελευταία μπορεί να έχει ψιλοανέβει κι όλας. Ακόμα όμως και αν δεν είναι έτσι, ο μεγάλος θα έχει το περιθώριο να επιβιώσει από την κρίση, να περιμένει να κλείσει ο μικρός επαγγελματίας και μετά να του πάρει τους πελάτες: πάλι κερδισμένος θα είναι.
Και γυρνάω στο παρελθόν, όταν ήμουν μικρό παιδί. Τότε, παρόλο που η τεχνολογία ήταν σαφώς υποδεέστερη, οι τεχνικές παραγωγής σε οτιδήποτε χειρότερες, οι πρώτες ύλες πιο δύσκολα εκμεταλλεύσιμες και γενικώς όλα πιο δύσκολα, τότε λοιπόν τι συνέβαινε; Το μίκυ μάους έκανε 12 δρχ, το ψωμί 15, η τσίχλα 1 δρχ, ένα τετράδιο 15 δρχ, ένα βιβλίο 150 δρχ, ένα αυτοκίνητο 15000 δρχ. Τι άλλαξε; Και όλα ανέβηκαν 20-100 φορές πάνω; Αν τείνω να πιστέψω αυτά που γράφω στην αρχή της παραγράφου είναι πως αυτό που άλλαξε είναι πως ο μεσάζοντας, όποιος και να είναι αυτός, αποφάσισε να αυξήσει το κέρδος του. Και αυτό το κέρδος καλούμαστε να πληρώσουμε όλοι.
Τα τελευταία χρόνια δεν θυμάμαι κανένα μεγάλο ή μεσαίο σκάνδαλο όπου να μπορείς να δείξεις κάποιον με το δάκτυλο και να πείς: Ναι αυτός το έκανε και τώρα είναι στη φυλακή… Επίσης ενώ κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου τα ωραία μας λεφτά φεύγουν σε offshore και σε καταθέσεις στο εξωτερικό.
Οι δαπάνες μας για εξοπλισμούς είναι τρελές, ο αριθμός των στρατοπέδων το ίδιο. Τους δρόμους που φτιάχνουμε με φρενήρεις ρυθμούς και που δεν έχουν σταματήσει καθόλου, τους πληρώνουμε αρκετές φορές την αξία που πληρώνουν όλοι οι άλλοι, και μετά καλούμαστε και να τους πληρώνουμε στο διηνεκές με διόδια κάθε δεκαπέντε μέτρα. Το ίδιο με το καλό μας αεροδρόμιο, με το μετρό.
Υπάρχει μία καινούργια Mercedes νομίζω ότι ανήκε στην σειρά SL, δεν είμαι σίγουρος. Ξέρετε, είναι αυτή με το πίσω μέρος που τελειώνει σαν τραπέζιο, και είναι και ελλειψοειδές. Είναι χαρακτηριστική, την έχετε δεί σίγουρα, γιατί έχει βρωμίσει ο τόπος από δαύτες. Ωραίο αμάξι, δε λέω, και πίστευα πως θα κάνει καμιά εξηνταριά χιλιάδες ευρώ και λέω, μπράβο, που βρήκε ο κόσμος τόσα λεφτά. Μέχρι που είδα την τιμή στο site της Merc. Και η φτηνότερη ξεκινά από 150.000 ευρώ και φυσικά παθαίνω νταμπλά. Και μου λέτε κύριοι της κυβέρνησης ότι δεν υπάρχει χρήμα…
Στην υγεία, υπερβολικά έξοδα στα Νοσοκομεία, στις προμήθειες. Σε ορισμένα χειρουργεία, ένα ράμμα κοστίζει 1000 ευρώ. Πιστέψτε με, αυτό συμβαίνει μόνο εδώ. Μία ορθοπεδική βίδα 150-200 ευρώ, τη στιγμή που αλλού τόσο κοστίζει ένα ολόκληρο κουτί με δέκα. Ένα νευροχειρουργικό χειρουργείο που στο εξωτερικό χρησιμοποιεί ένα με δύο μοσχεύματα κοκκάλου, εδώ μπορεί να γίνεται με τέσσερα, πέντε, ή οκτώ (κόστος έκαστης συσκευασίας από 1200-2000 ευρώ αν θυμάμαι καλά κ.ο.κ)
Να ξέρουμε λοιπόν ότι αυτή είναι η κρίση. Αυτός που αποφάσισε να βγάλει περισσότερα λεφτά απ’ ότι έβγαζε ως τώρα. Και που απαιτεί από τους πολλούς, από εμάς να τον πληρώσουμε. Εκείνο το μπαμ δεν ξέρω πότε θα γίνει. Και είμαι σίγουρος πως δεν το έχει υπολογίσει . Η αλαζονεία είναι πολύ κακό πράγμα, αυτό όμως η Μαρία η Αντουανέτα και ο Λουδοβίκος το κατάλαβαν λίγο αργά, στην γκιλοτίνα.
Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010
Στις ρίζες της κρίσης.....
του Τάκη Μαχαίρα Πολιτικού Επιστήμονα
Η σημερινή Ελληνική κρίση, δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι ταυτόχρονα (αν όχι πρωτίστως) ηθική και πολιτική. Και φυσικά, δεν προέρχεται μόνο, ή έστω κυρίως, από τις αστοχίες, τα λάθη και τις παραλείψεις της 5,5/ετούς πρόσφατης διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.
Οι ρίζες της σημερινής Ελληνικής κρίσης είναι βαθύτατες. Πάνε τρείς, πλέον, 10/ετίες πίσω. Τότε που το (και σήμερα) κυβερνών ΠΑΣΟΚ, ευαγγελιζόμενο την «Αλλαγή», αποβιομηχανοποιούσε τη χώρα, διεσπάθιζε αφρόνως τον δημόσιο πλούτο κάνοντας «κοινωνική πολιτική» με δανεικά, άνοιγε τη «μαύρη τρύπα» στα δημοσιονομικά διορίζοντας ασύστολα στο Δημόσιο, και (το χειρότερο) αποσαθρώνοντας με το «ήθος» της τότε εξουσίας ηθικά την Ελληνική κοινωνία.
Ήδη από τότε (πολύ πριν οι πολιτικοί συνεχιστές εκείνων που βύθισαν τον τόπο στην κρίση, ανακαλύψουν σήμερα με υποκριτική έκπληξη την ύπαρξή της, ρίχνοντας με θράσος «χιλίων πιθήκων» τις ευθύνες ... [συνέχεια...]
Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009
ΣΟΚ: Κολασμένες διαστάσεις πέρνει πλέον η κρίση.
Αποκλειστική ανταπόκριση από την Τρολυμπία.Ήταν θέμα χρόνου να καταρρεύσουν και οι ισχυρότερες οικονομίες μετά τη λαίλαπα που πλήττει το χρηματοοικονομικό σύστημα. Φαίνεται όμως ότι η μειωμένη ζήτηση που οδήγησε στην υπερπροσφορά αγαθών, αγγίζει και το μεγαλύτερο ίδρυμα, γνωστό μέχρι πρότινος για τη μοναδική ικανότητα απορόφησης “αγαθών”. Έτσι, με έκτακτο δελτίο απ’ ευθείας από την κόλαση, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της δήλωσε ευθέως ότι: Λόγω της υπερπροσφοράς των τελευταίων ετών, θέλουμε να ενημερώσουμε τους ενδιαφερομένους ότι για άγνωστο χρονικό διάστημα δεν θα είμαστε σε θέση να αγοράσουμε άλλες ψυχές.
Η είδηση προκάλεσε σοκ στον πολιτικό κόσμο παρότι ήταν αναμενόμενη αφού είχε προηγηθεί μία άνευ προηγουμένου μείωση τιμών, αφού το κόστος πώλησης της ψυχής είχε φτάσει σε εξευτελιστικά επίπεδα.
Ξένοι αναλυτές κατηγορούν την Ελλάδα ως κύρια υπαίτιο αυτής της δυσμενέστατης για την παγκόσμια οικονομία εξέλιξης. Σύμφωνα με τους οίκους bitch, foodies, standar tha meineis poor, η υπερπροσφορά ψυχών από την χώρα μας, κλυδώνισε ολόκληρο το σύστημα φέρνοντας τους ξένους προμηθευτές σε τραγική κατάσταση. Ήδη η διεθνής κοινότητα μελετά την επιβολή πλήθους κυρώσεων όπως του βίαιου εξισλαμισμού των πολιτών, τη νέα Οθωμανική κατοχή αλλά και την συνέχιση της γενοκτονίας, πρακτική που στο παρελθόν είχε φέρει αποτελέσματα.
Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να εξαγγείλει νέα μέτρα για να εγγυηθεί στη διεθνή κοινότητα ότι αυτός ο φαύλος κύκλος θα κλείσει, έστω και αν χρειαστούν “θυσίες” από την κοινωνία. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες εκτός από την άμεση παροχή ιθαγένειας σε ανθρώπους εγνωσμένης ηθικής, Μουτζαχεντίν, Ταλιμπάν ή ανθρώπους που δεν έχουν τίποτα άλλο να πουλήσουν (σκοπιανούς, κοσοβάρους κλπ), προβλέπονται και πιό τολμηρά μέτρα: ...[more]








