Αφού ... ΔΕΝ...

Να δείξει ο Γιώργος Παπανδρέου ότι ελέγχει την κατάσταση...

ΤΟΥ ΝΟΤΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ από τα ΝΕΑ.

Η κυβέρνηση, έπειτα από σηµαντικές επιτυχίες στον τοµέα της µείωσης των ελλειµµάτων – από15,4% το 2009 στο 10,5% το 2010! – αλλά και την ψήφιση γενναίων µεταρρυθµιστικών νόµων, όπως ο «Καλλικράτης» και το ασφαλιστικό, εµφανίζεται τους τελευταίους µήνες να έχει χάσει την πυξίδα της. Φαίνεται να ψάχνεται να βρει ποια πορεία θα πρέπει να ακολουθήσει και συγχρόνως να έχει χάσει τα ανακλαστικά της.

(Σημείωση Αντίλογου : Η κατά 4,9 πτώση στο Έλλειμμα όταν έχουν ληφθεί μέτρα πλέον των 7,2 μονάδων μάλλον δεν είναι θρίαμβος για την κυβέρνηση... Όσον αφορά την "γενναία μεταρρύθμιση" στο ασφαλιστικό σας καλώ να κάνετε μία επανάληψη στα άρθρα της εφημερίδας σας όταν η κυβέρνηση Καραμαλή προσπάθησε να σουλουπώσει λίγο την κατάσταση...)

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αργοπορία στην υπόθεση του «Spiegel».

Αντί η κυβέρνηση να αντιδράσει ακαριαία, διαψεύδοντας σε όλους τους τόνους το καταστροφικό και προβοκατόρικο σενάριο επιστροφής της χώρας στη δραχµή, µπέρδεψε τις γραµµές της µεταξύ Λουξεµβούργου και Αθήνας και απάντησε δυο ώρες αργότερα! 

Η Θεωρία των Δύο Κυβερνήσεων.

"Ἥμαρτον παραδοὺς αἷμα ἀθῷον οἱ δὲ εἶπον, Τί πρὸς ἡμᾶς σὺ ὄψει ..."
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 27
"ό,τι και να γίνει, δεν πρόκειται να υπάρξει καμία περαιτέρω επιβάρυνση μισθωτών και συνταξιούχων..."
Γ.Α. Παπανδρέου 20 Οκτωβρίου 2010
"Η Ελλάδα ενδεχομένως να χρειαστεί να λάβει και άλλα μέτρα λιτότητας..."
Olli Rehn.

Εγώ το είχα καταγράψει. Με ιδιαίτερο τρόπο βέβαια αλλά πιο ξεκάθαρα δεν γινόταν. Τι λέγαμε εδώ:"Εκεί όμως περί τις 17 με 20 Οκτωβρίου [...] θα πρέπει να προσέξει, [...] εκείνο το τριήμερο θα κριθούν πολλά σχετικά με τις εκλογές". Κατάλαβες; Πάει η επένδυση από το Κατάρ. Νά 'ταν κι άλλη! Και θα με ρωτήσεις: "καλά αυτό ήταν το πρόβλημά μας, τώρα;". Και θα σου απαντήσω.
Είναι σαφές ότι ένα οικονομικό πρόγραμμα τύπου και μεγέθους "Μνημονίου" δεν εξαρτάται - μόνο - από επιμέρους επενδύσεις. Εντούτοις, η εικόνα της όλης διαδικασίας σηματοδοτεί τρία πράγματα:

Αμαρτίες κυβερνήσεων παιδεύουσι πολίτες

Το ότι ανέκαθεν οι αμαρτίες των κυβερνήσεων παιδεύουν τους πολίτες είναι δεδομένο. Το ότι αυτό ισχύει σχεδόν σε κάθε κράτος επίσης. Οι αμαρτίες όμως κάποτε πρέπει να πληρώνονται από τις κυβερνήσεις που τις διέπραξαν και όχι από τους πολίτες.

 Βρισκόμαστε εν έτει λοιπόν 2010 να βλέπουμε τη μία ευρωπαϊκή χώρα μετά την άλλη να καταδικάζει τις «αμαρτωλές» προς το κοινωνικό συμφέρον κυβερνήσεις και να σηκώνουν κεφάλι στο ΔΝΤ, στην ΕΕ και σε όποιον προσπαθεί να τους επιβάλλει ανέχεια και όρους που θα την οδηγήσουν σε βέβαιη απαξίωση.

 Πρώτα η Ουγγαρία, τώρα η Ισλανδία. Η οικονομική κρίση και η αγανάκτηση του κόσμου από τα σκληρά μέτρα που υπαγορεύουν μηχανισμοί του ΔΝΤ και της ΕΕ οδηγούν σε ανατροπές πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων.  Οι κοινωνίες ξεσηκώνονται και αναγκάζουν τις κυβερνήσεις τους να προβούν σε δραστικές αναπροσαρμογές της πολιτικής τους για να...