Φταίω και για το φόνο;

Πέθαναν από ασφυξία μέσα σ’ ένα κατάστημα τράπεζας που πούλαγε, μεταξύ άλλων, στους πελάτες του τη νεοκλασική του κομψότητα. Μόνο που η αισθητική αντίληψη και το υψηλό ενοίκιο ξεχνούν  μερικές φορές να συμπεριλάβουν στα δεδομένα τους την πρόβλεψη του κινδύνου. Πέθαναν από ασφυξία ενώ ήδη ασφυκτιούσαν μέσα σε κοστούμια με βάτες, δεμένοι με γραβάτες και ορκισμένοι στην ευαίσθητη σύμβαση εργασίας τους να μοιράζουν χαμόγελα σε ξινούς, καχύποπτους, μονόχνωτους, προκατειλημμένους και λοιπούς πελάτες…

Το έγκλημα, οι εγκληματίες και ο κυνισμός

Από το Ανεμογκάστρι
 

Το πρώτο που οφείλει ένας νουνεχής άνθρωπος σε δολοφονημένους συνανθρώπους του είναι η σιωπή. Το δεύτερο ο σεβασμός στη μνήμη τους. Το τρίτο η απαίτηση για κολασμό των δολοφόνων τους.

Στην περίπτωση των τριών δολοφονημένων της Marfin ένα είναι βέβαιο: ότι η δολοφονία τους δυστυχώς δεν μπορεί να χαρακτηριστεί τυχαία. Κανείς δεν μπορεί να μασάει τα λόγια του όταν ένα διαρκώς εκφασιζόμενο σκύβαλο με τον μανδύα της «επανάστασης», με δηλωμένη την αντικοινωνικότητά του – για την ακρίβεια το μίσος για την κοινωνία και ό,τι δεν του μοιάζει – καταλήγει τη μια στιγμή να απειλεί έξω από βιβλιοπωλείο «θα σε κάψω» και ύστερα από λίγο, μερικά μέτρα δίπλα, να υλοποιεί την απειλή του δολοφονώντας τρεις ανθρώπους μέσα στην τράπεζα.

Τα προμηνύματα ήταν αρκετά την τελευταία περίοδο. Ας μείνουμε όμως σε τρία:...