Προς Νέα Δημοκρατία. Ενταύθα.

Άρθρο του Πέτρου Χασάπη.

Φίλοι της Νέας Δημοκρατίας.

Θα πρέπει το ταχύτερο να συνειδητοποιήσετε τις τεράστιες αλλαγές που συντελούνται αυτή τη στιγμή στην κοινωνική δομή της χώρας, στο πολιτικό σύστημα αλλά και μέσα στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Η πτώση της Νέας Δημοκρατίας με τη διαφορά των 10,5 εκατοστιαίων μονάδων σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η μη ταυτόχρονη άνοδο του ΠΑΣΟΚ, που παρέμεινε στους ψήφους που είχε συλλέξει το 2004, δείχνει τη μεγάλη αποστροφή και απογοήτευση μιας μεγάλης μερίδας του Κεντροδεξιού κυρίως χώρου προς τη Νέα Δημοκρατία. Στη συνέχεια η άνοδος του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία του κόμματος, με τον τρόπο που επιτεύχθηκε και με την πρωτοφανή συμμετοχή – ξέσπασμα των Νεοδημοκρατών, έστειλε και πιστεύω να το λάβατε το μήνυμα, της εδώ και τώρα αλλαγής σε όλα τα επίπεδα.

Επομένως και εν όψει των εσωκομματικών διαδικασιών και του επερχόμενου Τακτικού Συνεδρίου, αν επιμείνετε να διατηρήσετε μέσα στις τοπικές σας οργανώσεις τους ίδιους μηχανισμούς των ίδιων μέχρι σήμερα φθαρμένων προσώπων, η Νέα Δημοκρατία θα οδηγηθεί σε περαιτέρω συρρίκνωση και πλήρη επικράτηση του ΠΑΣΟΚ για πολλά χρόνια, χωρίς καν να το αξίζει.
Ανοίξτε τη Δημοκρατία προς τα κάτω. Θα πρέπει να αποκτήσουν λόγο όλα τα απλά μέλη του κόμματος παλιά και νέα και θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στο Συνέδριο του κόμματος και να μιλήσει, οποιοδήποτε μέλος κατορθώσει να πείσει ότι κάτι έχει να πει στο Συνέδριο και ότι αξίζει να αντιπροσωπεύσει τα υπόλοιπα μέλη του κόμματος. Όμως, λυπάμαι πολύ που θα το πω, αλλά...[more...]

Ένας Σαμαράς δεν φέρνει την Άνοιξη

του Πάνου Ψυρίλλου

Στη πολιτική, μάλλον, συμβαίνει ό,τι και στην φύση. Γι’ αυτό είναι ευθυνόφοβο να πιστεύεται ότι το πολιτικό πρόβλημα της χώρας θα λυθεί από ένα νέο μεσσιανισμό. Έχει πολύ πιο σοβαρές πιθανότητες όμως να λυθεί από την συνειδητοποίηση της αποτυχίας των μεσσιανισμών. Διότι με την ευθύνη συμβαίνει ακριβώς αυτό που δεν συμβαίνει με τα θύματα. Είναι πάντοτε μοιρασμένη.
Μέρος αυτής της ευθύνης ανέλαβαν όσοι ψήφισαν στις εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου στην Ν.Δ. Το ζήτημα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πολύ σοβαρό για όλους –εντός κι εκτός Ν.Δ.-, αλλά κατά την γνώμη μου η Ν.Δ. ούτε έπασχε ούτε πάσχει από την έλλειψη ηγέτη αλλά από την έλλειψη πολιτικής ταυτότητας. Και πολιτική ταυτότητα δεν αποκτάται με τους ανά την επικράτεια δεκάρικους για την μεγάλη «κεντροδεξιά» «μας».
Η περίπτωση του κ. Ψωμιάδη ανήκει περισσότερο στον χώρο του θεάματος και πολύ λιγότερο της πολιτικής, αν και τα ποσοστά που κατόρθωσε στην προαιρετική εσωκομματική διαδικασία, που προηγήθηκε, θα πρέπει να αποτιμηθούν με σοβαρότητα και όχι να προσπεραστούν ως μια γραφική περίπτωση.
Η κ. Dora Μητσοτάκη – Κούβελου, οι σχέσεις της με τα εξωθεσμικά κέντρα και η υπακοή της στις υπερατλαντικές προτεραιότητες καθιστούσαν την υποψηφιότητά της μια αυτοκτονική επιλογή για τη Ν.Δ. Παρά τα ερείσματά της στους μηχανισμούς χειραγώγησης και στον κομματικό στρατό –ερείσματα που οικοδομήθηκαν συστηματικά και για αρκετά χρόνια- δεν κατάφερε να πείσει ούτε για την ειλικρίνεια των προθέσεών της ούτε για την ευκρίνεια των θέσεών της....[...]

"Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν χαμένοι και κερδισμένοι"

"Οι εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας υπήρξαν μια ιστορική στιγμή για την παραταξή μας διότι έδωσαν την ευκαιρία στην βάση του κόμματος να εκφράσει την επιλογή της για την μελλοντική πορεία του κόμματος μας.

Πιστεύουμε οτι η διαδικασία αυτή θα κάνει την παραταξή μας ακόμα πιο δυνατή στο μέλλον.

Η ομάδα αυτή ( http://www.facebook.com/group.php?gid=348277130105&ref=mf ) δημιουργήθηκε απο τους διαχειριστές δύο ομάδων, μια υπερ του Αντώνη Σαμαρά και μια υπερ της Ντόρας Μπακογιάννη,...ενωθήκαμε σε μία ομάδα για να δώσουμε ένα μήνυμα ενότητας στα μέλη της περήφανης αυτής παράταξης και να σηματοδοτήσουμε τις νέες προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας.

Φίλοι συναγωνιστές!

Κάποτε ο Παυλος Μπακογιάννης σωστά είπε ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Σκοπός μας σήμερα είναι να πούμε ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχουν ούτε χαμένοι ούτε κερδισμένοι. Κάθε μέλος αυτής της παράταξης από οποιαδήποτε θέση πρέπει να συνεχίσει τους αγώνες στο μέλλον για το καλό της χώρας μας.

Αντίπαλός μας είναι ο χειρότερος εαυτός μας, εχθρός μας είναι η κακή λειτουργία της σημερινής κυβέρνησης.

Ήρθε η ώρα να δώσουμε συγχαρητήρια τόσο στον Αντώνη Σαμαρά όσο και στην Ντόρα Μπακογιάννη και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη για την εξαιρετική πορεία τους και να τους ευχηθούμε καλούς αγώνες."

http://www.facebook.com/group.php?gid=348277130105&ref=mf


Αναγνώστης

Το τελικό δίλλημα του Νεοδημοκράτη

Το πρόσωπο που επέλεξε με την «πολιτική ρητορεία» του ν’ αναδείξει ως μέγιστο πολιτικό κριτήριο, για την επιλογή του επόμενου πρόεδρου της Νέας Δημοκρατίας, την κομματική συνέπεια και συνέχεια ως εγγύηση της ενότητας, κατάφερε τελικά τον αυτεγγλοβισμό του.

Κατάφερε, εξ αιτίας της απώλειας της ψυχραιμίας του, να μετατρέψει τον πολιτικό συναγωνισμό, που υπό κανονικές συνθήκες, με κλίμα ομόνοιας, θα αναδείκνυε τις λεπτές πολιτικές-ιδεολογικές διαφοροποιήσεις των διεκδικητών (που είναι τρεις), σε προσωπική κόντρα (ανάμεσα σε δύο).

Σήμερα, λίγες ώρες πριν την πρώτη ψηφοφορία, με βάση την προαναφερθείσα «πολιτική ρητορεία» και την υποβόσκουσα – εκφοβιστική ή/και εκβιαστική – διχαστική λογική, που επικοινωνείται ως φήμη «Ντόρα ή χάος» (δηλ. διάσπαση), ο ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας καλείται να επιλέξει μεταξύ ενός πρώην «αποστάτη» και μιας μέλλουσας αποστάτριας.

Τα καταφέρατε πάλι κύριε επικοινωνιολόγε! Αλλά δε φταίτε εσείς, αυτοί που σας πληρώνουν φταίνε…

http://massmedia-gr.blogspot.com

Η ΝΔ με το βλέμμα στο μέλλον

Από το http://www.4politix.com/

Του Δημήτρη Καμάρα*

Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα της 5ης Δεκεμβρίου, για την παράταξη της ΝΔ ξεκινά μία νέα εποχή. Τουλάχιστον αυτό πρέπει να γίνει, προκειμένου να ξεπεραστούν τα προβλήματα που οδήγησαν την ελληνική κεντροδεξιά να απωλέσει 19 μονάδες εκλογικής διαφοράς από τον έτερο ανταγωνιστή του δικομματισμού, από την άνοιξη 2004 έως το φθινόπωρο 2009. Οι παράμετροι της αλλαγής σε κάθε λεπτομέριεα έχουν ειπωθεί, γραφεί και επικοινωνηθεί εντός και εκτός των κομματικών τοιχών από το Φθινόπωρο 2007 ακόμη, όταν το εκλογικό αποτέλεσμα, αν και νικηφόρο, είχε ήδη φανερώσει αυτά που ακολούθησαν.

Σε κωδικοποιημένη μορφή, αυτό που απαιτεί η σημερινή πολιτική συγκυρία – η οποία, σημειωτέον δεν είναι καθόλου ευανάγνωστη, παρά το πρόσφατο σκληρό εκλογικό αποτέλεσμα – είναι η ανασύσταση της ικανότητας της ΝΔ να παράγει πολιτικό έργο σε τρεις καίριους άξονες: πρώτον, την προσαρμογή και εξειδίκευση βασικών αρχών και θέσεων στα σύγχρονα δεδομένα, δεύτερον, την οργάνωση και παραγωγή έργων και λόγων στον χώρο της πολιτικής καθημερινότητας, τρίτον, την άρτια και σύγχρονη οργάνωση δομών επικοινωνίας με τους πολίτες.

Η σαφής αποδοκιμασία του οργανωμένου κόμματος (και όχι της κεντροδεξιάς παράταξης) από τους πολίτες στις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και η εκλογική δύναμη που συγκέντρωσε η κεντροαριστερά και οδήγησε το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση ήταν δύο ξεχωριστά γεγονότα. Η κρίση στον χώρο της κεντροδεξιάς ήταν καθαρά θέμα αναποτελεσματικής δράσης (φυσικά και άλλων τινών) του συστήματος διακυβέρνησης, κάτι που οδήγησε μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων στην αντίδραση (ή την αποχή), με το γνωστό εκλογικό αποτέλεσμα.

Αυτή καθεαυτή η κοινωνική αντίδραση ως πολιτική προίκα δεν αρκεί για να εδραιωθεί η σημερινή κυβέρνηση. Αυτό φάνηκε από την πρώτη στιγμή, ενώ, σε συνδυασμό με την επιφανειακή και – όπως αποδείχθηκε – μάταιη καινοτομία που προωθεί ο Γιώργος Παπανδρέου έχει οδηγήσει σε μηδενικό αποτέλεσμα, ήδη στα μέσα του «Σχεδίου των 100 ημερών». Έτσι, το πολιτικό πεδίο παραμένει ανοικτό για την κεντροδεξιά παράταξη για να ασκήσει αντιπολίτευση ουσίας, αποφεύγοντας τους λαϊκισμούς, με σοβαρές προτάσεις και ισχυρές δόσεις αυτοκριτικής.

Από την έκβαση της εσωκομματικής αναμέτρησης στη ΝΔ θα εξαρτηθούν πολλά για τη χώρα στα κρίσιμα χρόνια που έρχονται. Η νέα ηγεσία, η ανασυγκρότηση του κόμματος, ο εκσυγχρονισμός των δομών αποτελούν δομικά στοιχεία του νέου τύπου αντιπολίτευσης που έχει ανάγκη ο τόπος. Όταν συμπληρωθούν οι πρώτες 100 ημέρες της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου θα πρέπει η Νέα Δημοκρατία να έχει ήδη σταθεί στα πόδια της πολιτικά και ουσιαστικά. Το στοίχημα δεν είναι πολιτικό, είναι πρωτίστως εθνικό...



Δημήτρης Καμάρας, PhD
Πρώην Διευθυντής Πολιτικού Σχεδιασμού και Προγράμματος της ΝΔ (Ιαν. 2006 – Ιούλ. 2009).

Όποιος και να βγει, πλέον δεν με ενδιαφέρει ούτε Ντόρα, ούτε Σαμαράς, ούτε Ψωμιάδης

Ντόρα δεν θα ψήφιζα με τίποτα γιατί απλά δεν μου κάνουν οι μηχανισμοί,
Ψωμιάδη δεν θα ψήφιζα γιατί οι εκλογές γίνονται για την προεδρεία της ΝΔ και ο άνθρωπος μπορεί να είναι συνεπής, μπορεί να χαρακτηριστεί αγωνιστής, αλλά ταιριάζει περισσότερο στο Ελλάδα έχεις ταλέντο είχα καταλήξει πως θα ψηφίσω Σαμαρά και ως ένα σημείο το θεωρούσα χρέος μου μήπως και αλλάξει τίποτα σε αυτό το κόμμα στο κόμμα που υποστηρίζω εδώ και χρόνια
Αλλά από την μέρα που φάνηκε πως το πράγμα γυρνάει και πως ο Αντώνης μπορεί να κερδίσει κάποιοι καβάλησαν το καλάμι
ξαμολυθήκαν κάτι τύποι όπως ο Τράγκας και ο Παπαγιάννης ( βλέπε fimotro) που αφήνουν σε κάθε ευκαιρία αιχμές και πληροφορίες πως με το που θα αναλάβει ο Σαμαράς θα ξεκινήσουν εκκαθαρίσεις πως αν αναλάβει θα αρχίσει να καθαρίζει αυτούς που δεν τον στήριξαν (βλέπε Κακλαμάνης και όσους δημάρχους και στελέχη δεν είναι "δικοί" του και είναι με την Ντόρα και τον Ψωμιάδη)και μαζί με αυτούς έσκασαν μύτη και κάτι άλλοι τραγικοί γκρούεζες που πάντα εμφανίζονται με τις κομματικές κουκούλες -κάθε φορά σε άλλο στρατόπεδο- ως άλλοι καταδότες να δείχνουν με το δάχτυλο ποιός δεν υποστήριξε τον "δικό" τους υποψήφιο και να προσδοκούν να στήσουν νέους μηχανισμούς αντικαθιστώντας τους παλιούς.
Με λίγα λόγια "ερχόμαστε για να διώξουμε τους άλλους" και όχι "ερχόμαστε για να ενώσουμε"
Δεν αμφισβητώ τις προθέσεις κανενός υποψηφίου
αλλά με έχουν απογοητεύσει πλήρως οι περί αυτών και βλέπω πως δεν μαζεύονται αντιθέτως μέρα την μέρα γίνονται και πιο προκλητικοί και εκτός ελέγχου
Δυστυχώς πίστεψα πως θα αλλάξει κάτι
αλλά δεν θα τίποτα όπως τρωγόμασταν έτσι θα συνεχίσουμε και το χειρότερο είναι πως για αυτό δεν φταίει και δεν έφταιγε ποτέ η βάση και τις περισσότερες φορές ούτε και αυτοί που βρίσκονται στην ηγεσία τα προβλήματα τα δημιουργούν οι "τριγύρω"
αυτοί που περιμένουν πως και πως να κερδίσουν από την ΝΔ και όχι να βοηθήσουν την παράταξη όποιος και να βγει, πλέον δεν με ενδιαφέρει ούτε Ντόρα, ούτε Σαμαράς, ούτε Ψωμιάδης όταν θα τελειώσετε με αυτό το πολύ κουραστικό παιχνίδι σας αν θυμηθείτε, ρίξτε και καμμιά ματιά στον κόσμο γιατί αλλιώς οι μόνοι που θα χαίρονται θα είναι οι γεμάτοι ιδιοτέλεια "τριγύρω" και χαμένοι θα είστε και εσείς και εμείς και κυρίως η πατρίδα μας

...ένας πρώην ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας



* Citypress-gr.admin:

Αγαπητέ φίλε ίσως να έχεις και δίκιο. Άλλα την Κυριακή για το κόμμα σου είναι μια μεγάλη στιγμή, προσωπικά πιστεύω ότι είναι η γιορτή της Δημοκρατίας είναι η ώρα που θα μιλήσει η βάση και πρέπει να μιλήσετε και να εκλέξετε εσείς τον αρχηγό σας δεν θα υπάρξει άλλη ευκαιρία στο μέλλον.

Τα κόμματα - λεωφορεία!

Του Γιώργου Φακίτσα

Γεια σας,

προσπαθώντας να παρακολουθήσω τις διαδικασίες για την διαδοχή στην ΝΔ και έχοντας μνήμες από την αντίστοιχη διαδικασία του ΠΑΣΟΚ λίγο καιρό πριν, άρχισα να σκέφτομαι τι είναι αυτό που φταίει και τα δύο μεγάλα κόμματα "εξουσίας" δυσκολεύονται να βρουν τι τους φταίει.

Όλοι μας υποστηρίζουμε ή τείνουμε να είμαστε πιο κοντά σε κάποιο κόμμα, όχι κατ' ανάγκη το ίδιο σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Αυτός είναι ένας γενικός κανόνας. Όμως ο κανόνας ολοκληρώνεται και από την διαπίστωση ότι κανένας δεν είναι 100% ικανοποιημένος από το κόμμα που υποστηρίζει ή υποστήριξε. Αυτό δεν είναι κακό, αφού το καλύτερο είναι ο εχθρός του καλού.

Αυτό που νομίζω ότι έχουν χάσει τα κόμματα σήμερα, είναι η επαφή τους με τις ανάγκες της εποχής ή ακόμα και με την πραγματικότητα, σε ορισμένες περιπτώσεις. Έτσι βλέπουμε η διαμάχη για την διαδοχή στην ΝΔ να μην στηρίζεται σε πλατφόρμες ιδεολογίας, αλλά σε ιστορικές αναδρομές.

Την ιστορία όλοι την γνωρίζουμε, ανάλογα με το συμφέρον μας κάθε φορά. Αυτό όμως που μας απασχολεί είναι τι θα γίνει και ακόμα περισσότερο, ΠΩΣ θα γίνει.

Τα κόμματα μοιάζουν με τα λεωφορεία! Οι επιβάτες - μέλη και υποστηρικτές - δεν έχουν τον ίδιο προορισμό, αλλά την ίδια κατεύθυνση, που μας αρέσει να την λέμε "το καλό του τόπου", αλλά εννοούμε "το συμφέρον το δικό μας". Όλα τα λεωφορεία - κόμματα πάνε στον ίδιο προορισμό, όμως από διαφορετικές διαδρομές!

Οι πολίτες καλούμαστε να επιλέξουμε...[...]

Αφιερωμένο στους απολίτικους της Νέας Δημοκρατίας

Η είδηση που θα διαβάσετε πιο κάτω είναι σημερινή (21-11-09) κι αφορά στην πολιτική σκηνή της Κύπρου. Επειδή στη Νέα Δημοκρατία περισσεύουν οι απολίτικες σκέψεις, που δεν μποούν να αντιληφθούν τι σημαίνει διάρρηξη της ψυχικής ενότητας των στελεχών, τους αφιερώνουμε την παρακάτω είδηση, για να καταλάβουν ότι αυτός που θα ηττηθεί στη ΝΔ δεν θα φύγει, διασπώντας το κόμμα, αλλά θα υποχρεώσει τον νικητή των εκλογών να τον στείλει σπίτι του. Οι απολίτικοι της Νέας δημοκρατίας δεν αντιλαμβάνονται ότι το αποτέλεσμα είναι εξίσου ολέθριο για το κόμμα τους. Κι ούτε πιστεύουμε ότι αν διαβάσουν την είδηση που ακολουθεί θα αποκτήσουν έστω και στοιχειώδη πολιτική σκέψη. Αλίμονο! Νέοι ήμασταν και γεράσαμε μέσα στην αποπολιτικοποίηση και τον ερασιτεχνισμό των ΝεοΔημοκρατών. Αλλά ας δούμε την είδηση:

Προς πιθανή εσωτερική κρίση οδεύει το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο μετέχει στην Κυβέρνηση, με αφορμή απόρριψη από στελέχη του κόμματος απόφασης για τερματισμό δηλώσεων αντιπαράθεσης και την προειδοποίηση του προέδρου του Κόμματος Μάριου Καρογιάν ότι δεν θα ανεχθεί ανταρσίες. Ο κ. Καρογιάν δήλωσε ότι είναι αποφασισμένος να θέσει τέρμα σε όσα συμβαίνουν στο ΔΗΚΟ, λέγοντας ότι έχουν εξαντληθεί τα όρια της υπομονής τόσο του ιδίου όσο και του κόμματος.

Το θέμα ανέκυψε ύστερα από δηλώσεις του δεύτερου τη τάξει στο κόμμα, αντιπροέδρου του ΔΗΚΟ Γιώργου Κολοκασίδη,ότι θεωρεί ταπεινωτική και φιμωτική απόφαση που πήρε το Εκτελεστικό Γραφείο και η κοινοβουλευτική ομάδα για τερματισμό δηλώσεων εναντίον των χειρισμών του Προέδρου Χριστόφια στο Κυπριακό. “Είναι δικαίωμά τους να κάνουν δηλώσεις, αλλά είναι και δικαίωμα του προέδρου του ΔΗΚΟ να προστατεύσει αυτό το κόμμα και τον κόσμο του, που παρακολουθεί με αγωνία όσα έχουν συμβεί.Δεν πρόκειται να ανεχθώ οποιαδήποτε νοοτροπία και καμώματα από οποιονδήποτε»,ήταν η απάντηση του κ. Καρογιάν.

Ο Εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Φώτης Φωτίου δήλωσε ότι με τη στάση τους, τα διαφωνούντα στελέχη του κόμματος «επιχείρησαν να υποσκάψουν, να ροκανίσουν και να γελοιοποιήσουν», την απόφαση του Εκτελεστικού Γραφείου, η οποία λήφθηκε με 20 ψήφους υπέρ και 8 εναντίον. Ο κ. Φωτίου είπε ότι «τα όρια της υπομονής και της ανοχής έχουν τελειώσει» και ανήγγειλε ότι τις επόμενες ημέρες θα συνέλθουν τα αρμόδια όργανα του κόμματος για να ληφθούν σημαντικές αποφάσεις.

Ο κ. Κολοκασίδης αντέδρασε λέγοντας ότι η απόφαση για τερματισμό των δηλώσεων «έχει πλήξει συνειδήσεις και προσωπικότητες και έχει καταρρακώσει το ηθικό των Δηκοϊκών». Επίσης έθεσε το ερώτημα ποιοι θα διαγράψουν στελέχη που έχουν εκλεγεί από τα μέλη του κόμματος. Σημειώνεται ότι ο κ.Κολοκασίδης ήταν ένα από τα στελέχη του ΔΗΚΟ που κατηγόρησαν τον Πρόεδρο Χριστόφια ότι υπέβαλε προτάσεις στον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, που είχαν υποβληθεί για πρώτη φορά από το Ραούφ Ντενκτάς,
όπως η εκ περιτροπής προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας και αξίωσε την απόσυρσή τους.-


Τα Πράματα

Η στρατηγική του μεσαιοχωριτισμού και η επόμενη ημέρα στη ΝΔ

Του Θεόδωρου Κουτρούκη

Ο εκλογικός κόλαφος της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ) έφερε στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα αίτια της συρρίκνωσης της πολιτικής επιρροής του μεγάλου αυτού κόμματος στο χαμηλότερο σημείο της μεταπολιτευτικής ιστορίας.

Ένα από τα ακανθώδη προβλήματα από την ίδρυση της ΝΔ ήταν η έλλειψη σαφούς ιδεολογικού στίγματος. Ο περίφημος ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός ήταν μάλλον αόριστος και εύπλαστος, ενώ η έννοια του καραμανλισμού, αντανακλούσε περισσότερο μια φιλοσοφία διακυβέρνησης παρά ένα ιδεολογικό σύστημα πολιτικών θέσεων. Οι ιδεολογικές ζυμώσεις ποτέ δεν βρέθηκαν στο βαρύκεντρο της εσωκομματικής ζωής της ΝΔ, καθώς ως προτεραιότητα τέθηκε η προσπέλαση της εξουσίας.

Όταν το πηδάλιο της αρχηγίας πέρασε στα χέρια του Κ. Καραμανλή του νεώτερου, η ΝΔ υιοθέτησε την περίφημη πια ιδεολογία του μεσαίου χώρου ή/και του κοινωνικού κέντρου. Ωστόσο, το εγχείρημα αυτό δεν ήταν τόσο μία ιδεολογική προσέγγιση αλλά περισσότερο μια πολιτική στρατηγική ηγεμονίας στον παραδοσιακό χώρο του κέντρου, με την επίγνωση του πολιτικού αξιώματος ότι όποιος κερδίζει τις κεντρώες ψήφους, κερδίζει και την εξουσία.

Με αυτόν τον τρόπο ο «μεσαιοχωριτισμός» αποτέλεσε το «εν τούτω νίκα» στα λάβαρα της ΝΔ και σε συνδυασμό με τα ηγετικά χαρακτηριστικά του τελευταίου αρχηγού της οδήγησε στην επανάκτηση της εξουσίας το 2004.

Όμως, παρά τις συνεχόμενες εκλογικές επιτυχίες, το ευφυές ιδεολόγημα του μεσαίου χώρου κατέληξε, στην πράξη, να σηματοδοτεί την έλλειψη πολιτικού στίγματος και –εκ των πραγμάτων- σε άλλοθι απραξίας. Αυτή την έλλειψη πολιτικής ήρθε να καλύψει η επικοινωνία. Επικοινωνισμός είναι μια στρατηγική που προτάσσει το οπτικοακουστικό ερέθισμα, θεωρώντας πως οι υστερήσεις στον τομέα της διακυβέρνησης μπορούν να αναπληρωθούν από μια άρτια οργανωμένη επικοινωνιακή παρέμβαση. Με αυτό τον τρόπο η ανάγκη τροφοδότησης του ραδιοτηλεοπτικού ρεπορτάζ επικράτησε του διόλου αμελητέου κυβερνητικού έργου, καθώς το τελευταίο δεν προσφερόταν για αντικείμενο της «παραθυρολογίας», σε σύγκριση με τις πικάντικες λεπτομέρειες των ανθρώπινων αδυναμιών ορισμένων κυβερνητικών στελεχών.

Είναι γεγονός ότι ο τομέας της επικοινωνίας ήταν το πιο αποτελεσματικό εργοτάξιο της γαλάζιας διακυβέρνησης τουλάχιστον για την πρώτη τετραετία. Ωστόσο, η κυβέρνηση Καραμανλή -μετά από ένα χρονικό σημείο- έθεσε χαμηλά τον πήχη της αποτελεσματικότητας της αρκούμενη απλώς να διαδηλώνει ότι οι επιδόσεις της ήταν καλύτερες από εκείνες των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Ακόμη, η κυβέρνηση της ΝΔ άσκησε μια ιδιότυπη αντιπολίτευση προς τη διακυβέρνηση Σημίτη, προσανατολίστηκε στην εξιστόρηση εν είδει ρεπορτάζ των «ανείπωτων προβλημάτων» που κληροδότησε η προηγούμενη διακυβέρνηση και επιχείρησε να εμφανίσει ως δικαιολογία για όλες τις κακοδαιμονίες της χώρας τη «λαίλαπα του ΠΑΣΟΚ».

Αν και αυτές οι προσεγγίσεις λειτούργησαν επιτυχώς για ένα χρονικό διάστημα, στην ύστερη αποτίμηση επέφεραν καίρια πλήγματα στην εικόνα της ΝΔ, ιδιαίτερα όταν η επικοινωνία χρησιμοποιήθηκε καταχρηστικά.

Το κύκνειο άσμα της επικοινωνιολαγνείας ήρθε όταν επιχειρήθηκε μια δικολαβική προσέγγιση των ποικίλων αναδυόμενων «σκανδάλων», που συνοδεύτηκε από το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να παρέμβει γιατί η διερεύνησή τους ανήκει στην αρμοδιότητα της τρίτης εξουσίας. Αργότερα, βέβαια, οι παραβάτες της πρωθυπουργικής εντολής «σεμνά και ταπεινά» τελικά απομακρύνθηκαν από τους εκλογικούς συνδυασμούς δίχως δικαστική μέριμνα αλλά ήταν πλέον αργά. Η κεκτημένη ταχύτητα για την επικοινωνιακή διευθέτηση των προβλημάτων λειτούργησε και πάλι, αλλά εμφανώς αναποτελεσματικά και το τελικό αποτέλεσμα είναι γνωστό.

Η Νέα Δημοκρατία κέρδισε τις εκλογές του 2004 διακηρύσσοντας την επανίδρυση του κράτους, την ηθική της υπεροχή, την απόφαση της να καταπολεμήσει τη διαφθορά και εν γένει να μετουσιώσει σε πολιτική πρακτική τις επιταγές του μεσαίου χώρου. Ωστόσο, η ιδεολογικοπολιτική ένδεια που εν πολλοίς συνοδεύτηκε από δυσανεξία στην ιδεολογική ζύμωση και τον προσανατολισμό στον κυβερνητισμό μακροχρόνια υπέσκαψε τις επιδόσεις της γαλάζιας διακυβέρνησης.

Την 29η Νοεμβρίου ή έστω λίγες ημέρες αργότερα, η αξιωματική αντιπολίτευση θα έχει πλέον νέο αρχηγό. Ωστόσο, η ΝΔ δεν έχει ακόμη συζητήσει για το ιδεολογικό της στίγμα, μια και οι γενικόλογες διακηρύξεις περί των ποικιλώνυμων φιλελευθερισμών είναι αρκετά ασαφείς. Άλλωστε, η πολιτική στρατηγική του «μεσαιοχωριτισμού», αν και συντέλεσε στις δυο διαδοχικές εκλογικές επιτυχίες, απονεύρωσε ιδεολογικά την ΝΔ και στάθηκε τροχοπέδη στην εμπέδωση μιας εμβριθούς ιδεολογικής συζήτησης στους κόλπους του κόμματος. Η ΝΔ δεν φρόντισε να διαδηλώσει το πολιτικό της στίγμα παρά το γεγονός ότι ο φιλελευθερισμός μάλλον στέφθηκε νικητής της αντίστοιχης σύγκρουσης στην παγκόσμια κονίστρα των ιδεών, η εγχώρια πολιτική του έκφραση πολλές φορές δίστασε να τον διαδηλώσει ή προσπάθησε να τον καμουφλάρει με επίθετα που θα έκαναν το φιλελευθερισμό πιο εύπεπτο. Ακόμη, η συζήτηση για τα αίτια της ήττας, δεν έχει καν αρχίσει. Αντίθετα, οι παροικούντες τη ραδιοτηλεοπτική Ιερουσαλήμ συχνά αναφέρονται σε «κάποιους» που έβλαψαν την παράταξη, όμως οι τελευταίοι ατυχώς δε διαθέτουν ονοματεπώνυμο. Αντίθετα, οι συζητήσεις περί των λαθών τράπηκαν -φευ- προς μια ψυχαναλυτική ατραπό. Η προσέγγιση περί των «πληγωμένων οπαδών» είναι αποπροσανατολιστική: δεν συζητώνται τα όποια λάθη της γαλάζιας διακυβέρνησης και των προσώπων που τα διέπραξαν, απλά επιχειρείται η αντιμετώπιση των ψυχολογικών προβλημάτων της βάσης!

Τέλος, η ατέρμονη συζήτηση για τις διαδικασίες που κάλυψε τα νευραλγικά ζητήματα συνδράμει την απομάκρυνση της ΝΔ από την πραγματική πολιτική: το κρίσιμο διακύβευμα για τη ΝΔ δεν είναι το ποιοι θα αποκτήσουν το δικαίωμα ψήφου για τον αρχηγό αλλά κυρίως ποιο θα είναι το σχέδιο της ΝΔ για το αύριο της παράταξης και της χώρας. Κι αν σε μερικές ημέρες το κονκλάβιο της Ρηγίλλης αναφωνήσει «habemus papam», αυτό θα είναι μόνο η αρχή μιας ανηφορικής διαδρομής προς την επαναπροσέγγιση της εξουσίας. Η διαδρομή αυτή καλό θα ήταν πρωτίστως να συνοδευτεί από την εγκατάλειψη του οποίου αλάθητου, αλλά και την επικέντρωση της υπό ανάδειξη ηγεσίας της ΝΔ στην περίφημη βυζαντινή προσταγή: «Νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν».

* Ο κ. Κουτρούκης είναι Επικ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

Το ηγετικό πορτρέτο του Σαμαρά και της Ντόρας.

Αν ήμουν νεοδημοκράτης, με ανεξαρτησία σκέψης και βούλησης, δεν θα είχα κανένα δίλημμα.

Είναι τόσο τεράστια η διαφορά του ηγετικού μεγέθους του Αντώνη Σαμαρά από αυτό της Ντόρας που δεν προκαλεί κανένα δίλημμα.

Σε ηγετικό προφίλ, σε οραματισμό, αυθεντικότητα και ζωντάνια ιδεών και Λόγου, ο Αντώνης Σαμαράς, ομολογουμένως, απέχει έτη φωτός από την Ντόρα.

Ο Λόγος τού Αντώνη Σαμαρά ήταν εμπνευσμένος από ιδεαλιστικό όραμα, πολιτική προοπτική και πάθος Ιδεών: το πάθος, η συνθετική ικανότητα και η ευρηματικότητα του Λόγου που χαρακτηρίζει πολιτικούς με χαρισματικές, ηγετικές ικανότητες, αλλά κυρίως πολιτικούς που πιστεύουν (ή που ξέρουν να πείθουν ότι πιστεύουν) σε αυτά που λένε.

Μπορεί η όλη φιλοσοφία του Αντώνη Σαμαρά, για μας να είναι μια ιδεαλιστική ουτοπία και απάτη, μπορεί η ιδεολογία του και οι απόψεις του να κινούνται ΕΝΤΟΣ της καπιταλιστικής βαρβαρότητας (που με ωραία λόγια θέλει να εξωραΐσει), μπορεί ο κόσμος του Σαμαρά να μας είναι «ξένος» και ασυμφιλίωτα «εχθρικός» (κοινωνικά, ιδεολογικά και πολιτικά), αλλά μίλησε με πίστη σε αυτά που έλεγε, με ρωμαλεότητα και πάθος, με συνθετική ρητορική δεινότητα και ευρηματικότητα, σαν χαρισματικός ηγέτης του κόσμου του…

Απαιτούνται, π.χ. ιδιαίτερες ηγετικές ικανότητες, πλούσια και πολυεδρική μόρφωση, για είσαι σε θέση, όπως έκανε ο Σαμαράς, να συνθέτεις, σε ένα καλοδουλεμένο θεωρητικό σχήμα, το «εθνικό» με τον «κοσμοπολιτισμό», την εθνική, δηλαδή «έδρα» και «ταυτότητα», με το οικονομικό σύστημα που ισοπεδώνει την «εθνική έδρα» και «εθνική ταυτότητα».

Και το πιο «συγκλονιστικό» της υπόθεσης (χαρακτηριστικό χαρισματικής ηγετικής στόφας), είναι ότι ο Αντώνης Σαμαράς «κεντούσε» πάνω σε αυτό το στημόνι της κοινωνικής και πολιτικής ουτοπίας, με το πάθος και τη φρεσκάδα του ανθρώπου που πιστεύει αυτά που λέει…

Και όχι μόνο: Η ζωντάνια και η πολιτική ρωμαλεότητα του Σαμαρά αντανακλούσε και τις «πηγές» που την τροφοδοτούσαν και πυροδοτούσαν: Το «ρεύμα» ελπίδας που απηχεί και δημιουργεί μέσα σε μεγάλα λαϊκά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας…

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το «μυστικό» του: Οραματίζεται Ιδέες και τις εκθέτει με το πάθος της πίστης, για ένα κόσμο (το σύστημα που υπηρετεί) που βρίσκεται σε γεροντική κατάπτωση, αποσύνθεση και απελπισία…

Αυτή τη γεροντική κατάπτωση αποτύπωνε η Ντόρα: Ένα πολιτικό μέγεθος μικρό, φυλακισμένο μέσα στις ορειχάλκινες πλάκες του αραχνιασμένου παλαιοκομματισμού και των μηχανισμών, σαρακοφαγωμένο από τον επαρχιώτικο πολιτικαντισμό και τις δουλικές εξαρτήσεις.

Ένα κακέκτυπο του πατέρα της, του Μητσοτάκη!!!

Σφετερίστηκε και «έγλειψε» τα πάντα και τους πάντες. Μίλαγε για τον εαυτό της και τους… αγώνες της. Για τις απειλές εναντίον της, ακόμα και τα ισχυρά συμφέροντα, μας είπε, ότι την κυνηγούσαν!!!

Διωκόμενη «αγωνίστρια» μας βγήκε…

Μια και δεν μπορούσε να οικοδομήσει ένα ηγετικό προφίλ ιδεών και πολιτικής αυθεντικότητας, αναλώθηκε σε ένα «γουργουρητό» καραμπινάτων υποκρισιών και «ρηχού» ψεύδους (ακόμα και τα «χρώματα» του προσώπου της το αποτύπωναν), κολακειών προς τους Μηχανισμούς και τα ιστορικά πρόσωπα της Ν.Δ. (ιδιαίτερα «έγλειψε» τον Κώστα Καραμανλή), καθώς και σε «οπαδικά» συνθήματα…

Η Ντόρα έμοιαζε όχι με πολιτικό ηγέτη, αλλά με παλιάτσο πωλητή. Νωθρός, στείρος, άχρωμος και ρουτινιέρικος ο λόγος της. Χωρίς πνευματική ζωντάνια, χωρίς ευρωστία και «έρωτα» (πάθος), χωρίς έμπνευση και όραμα, χωρίς νεύρο και Πίστη. Ένα χαλασμένο γραμμόφωνο με κοινότοπα και «άψυχα» ρεφρέν. Μια παπαγαλία νεοφιλελεύθερων στερεοτύπων και μια κακή απομίμηση, σε λόγια, υποκριτική και χειρονομίες, του Μητσοτάκη…

Τεράστια η ηγετική απόσταση μεταξύ των δύο αυτών διεκδικητών: Ο Αντώνης Σαμαράς, φάνταζε σαν ηγέτης μακράς πνοής, και η Ντόρα, σαν ένα συνηθισμένο στέλεχος ενός γερασμένου κόμματος…

Ρεσάλτο

Ο Σαμαράς περνάει μπροστά (τα δακτυλίδια της διαδοχής χάθηκαν μαζί με την μπάλα)

Από το Antinews.gr

«Ζούμε ιστορικές στιγμές» είπε μεταξύ άλλων χθες το βράδυ ο Αντώνης Σαμαράς, απευθυνόμενος σε πλήθος συνέδρων που συγκεντρώθηκαν σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνα, προκαλώντας αδιαχώρητο. «Δεν θα το ξεχάσω ποτέ το αποψινό» πρόσθεσε.

Την ίδια στιγμή οι δημοσκοπήσεις που θα δημοσιευτούν στα αυριανά φύλλα δείχνουν ότι πλέον ο Αντώνης Σαμαράς παίρνει κεφάλι στην μονομαχία με τη Ντόρα Μπακογιάννη για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

Δημοσκόπηση που θα δημοσιευτεί στο Πρώτο Θέμα δείχνει τη Ντόρα Μπακογιάννη να υπερέχει στον πρώτο γύρο, αλλά τον Αντώνη Σαμαρά να προηγείται καθαρά στο δεύτερο γύρο.

Άλλη δημοσκόπηση, του ΕΘΝΟΥΣ φέρνει τη Ντόρα Μπακογιάννη να προηγείται μόλις με 1,5 % (40,9 – 39,4%), τον Σαμαρά να αναπτύσσει δυναμική προς την κορυφή και τον Π. Ψωμιάδη να κινείται στο 12%.

Ο Σαμαράς προηγείται και στα πρώτα αποτελέσματα και της τρίτης κυλιόμενης ανοικτής διαδικτυακής Ψηφοφορίας από την «zougla.gr». (http://www.antinews.gr/?p=22019) που θα παρουσιάσει το «VETO».

Φυσικά θα είναι μια πολύ σκληρή μάχη. Αλλά ποιος την κερδίζει μέχρι στιγμής είναι ολοφάνερο.

Θυμάστε, την πρώτη δημοσκόπηση της GPO που γνωστοποιήθηκε από το Mega στις 20 Οκτωβρίου και έδινε στην κ. Μπακογιάννη το 40,7%, στον κ. Σαμαρά το 29,8, στον κ. Αβραμόπουλο το 20,4 % και στον κ. Ψωμιάδη το 4,5% (Πύρρειο προβάδισμα της Ντόρας);

Μέσα σε 15 ημέρες ο Σαμαράς κάλυψε το έδαφος που τον χώριζε από την κ. Μπακογιάννη, ανέτρεψε το κλίμα και τώρα φεύγει μπροστά.

Το ίδιο διάστημα το στρατόπεδο της κ. Μπακογιάννη έκανε αλλεπάλληλα λάθη τακτικής που εξηγούνται κυρίως από το γεγονός ότι η αποδοχή του αιτήματος της βάσης να εκλέξει αυτή τον νέο πρόεδρο ανέτρεψε τους αρχικούς σχεδιασμούς τους για σύντομες διαδικασίες και εκλογή του νέου προέδρου από περιορισμένο εκλογικό σώμα.

Η κ. Μπακογιάννη νόμισε ότι θα κάνει περίπατο και τώρα προφανώς έχει χάσει την ψυχραιμία της, όπως επιβεβαιώνεται και από τους ατυχέστατους χειρισμούς του Μεϊμαράκη και από τα υπόγεια (και ανόητα) κτυπήματα που κάνουν προσκείμενα σε αυτήν μέσα ενημέρωσης.

Το γεγονός άλλωστε ότι οι άνθρωποί της εμμένουν στα σενάρια της «διάσπασης» και του «1993» δείχνουν απλώς ότι έχουν χάσει την μπάλα.

Δείτε κι αυτό: Προβάδισμα του Αντώνη Σαμαρά δείχνουν τα πρώτα αποτελέσματα

Εκλογή προέδρου από τη βάση

Εως τις 6 Δεκεμβρίου θα στηθούν κάλπες σε όλη τη χώρα για την εκλογή προέδρου της ΝΔ, ενώ εάν χρειαστεί θα υπάρξει β' γύρος, όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συνεδρίου, Δημήτρης Σιούφας.

Ο κ. Σιούφας ανέφερε ότι υπήρξε συμφωνία των τεσσάρων υποψηφίων.

Ανέφερε ακόμη, ότι η ψηφοφορία θα είναι ανοιχτή, θα δημιουργηθούν εκλογικά τμήματα σε όλη τη χώρα, όπου θα στηθούν κάλπες και τα μέλη θα προσέρχονται για να επιβεβαιώσουν την ταυτότητά τους, ενώ θα υπάρχει και η δυνατότητα σε πολίτες, να καταθέσουν αίτηση εκείνη την ώρα για να γίνουν μέλη.

Ο κ. Σιούφας είπε ακόμη, ότι για να γίνει η ψηφοφορία απαιτείται να υπάρξουν ορισμένες καταστατικές αλλαγές, τις οποίες θα εισηγηθεί η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, η οποία θα συνέλθει μια εβδομάδα πριν από το έκτακτο συνέδριο, το οποίο έχει οριστεί για τις 7 Νοεμβρίου.

Ενα ακόμη σημείο, στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Σιούφας, είναι ότι εκτός από τις τέσσερις υποψηφιότητες για την προεδρία που έχουν υποβληθεί μέχρι σήμερα, δίνεται η δυνατότητα και σε άλλους ενδιαφερόμενους να υποβάλλουν την υποψηφιότητά τους μέχρι την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, που θα συνοδεύονται από πενήντα υπογραφές συνέδρων.

Σημειώνεται, ότι ο κ. Καραμανλής αποδέχθηκε την πρόταση να παραμείνει στην προεδρία του κόμματος, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία για την εκλογή νέου προέδρου.

Ο κ.Σούφιας είχε και χθες σειρά συναντήσεων με τους υποψήφιους για την ηγεσία της ΝΔ.

Η κα Μπακογιάννη, μιλώντας σε δημοσιογράφους μετά τη συνάντηση, εξέφρασε την ικανοποίησή της για την πορεία των διεργασιών προς το συνέδριο του κόμματος.

Από την πλευρά του ο κ. Αβραμόπουλος δήλωσε ότι η συνεργασία και η συνεννόηση είναι συστατικό στοιχείο αυτής της παράταξης. Σε όλα έχουμε συμφωνήσει, πρόσθεσε και τόνισε ότι πάμε σε μια συντεταγμένη πορεία, ενώ εκτίμησε ότι η ΝΔ θα βγει πιο δυνατή από το συνέδριο. Ολοι μας διασφαλίζουμε την ενότητα της παράταξης, κατέληξε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος.

Τέλος, ο κ. Σαμαράς, μετά τη συνάντηση, δήλωσε ότι η πρωτοβουλία του κ. Σιούφα για εκλογή αρχηγού κόμματος από τη βάση εξελίσσεται ομαλά. Τόνισε ότι συμφώνησε με όλα όσα άκουσε στη συζήτηση, ενώ ερωτηθείς για το αν το συνέδριο θα γίνει στις 7 Νοεμβρίου, απάντησε: «Προφανώς».


Την προσεχή Δευτέρα, 19 του μήνα θα πραγματοποιηθεί η πρώτη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας μετά τις εκλογές. Στην συνεδρίαση, η οποία θα γίνει στις 11.30 π.μ. στην αίθουσα Γερουσίας της Βουλής, θα μιλήσει ο πρόεδρος του κόμματος κ. Κ. Καραμανλής.

Στην ίδια συνεδρίαση θα γίνει και η εκλογή του νέου Γενικού Γραμματέα της ΚΟ και των πέντε αναπληρωτών του, θέσεις για τις οποίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα - όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση - μέχρι την Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου και ώρα 10 μ.μ.