Τρελαθήκαμε;

 Του Βαγγέλη Παπαδόπουλου


Έχω την εντύπωση, ότι το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης συμπεριφέρεται και εκφράζεται ακριβώς με την ορολογία του Στέφανου Μάνου, του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, του Κώστα Σημίτη, του Γιώργου Αλογοσκούφη και του Γιάννη Παπαθανασίου. Σκληροί, άτεκτοι, ψυχροί, χωρίς συναίσθημα, χωρίς όραμα, χωρίς ανθρωπιά. Λες και απευθύνονται σε δούλους ή υποτακτικούς και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα νούμερα. Ψυχροί, λογιστές και εκτελεστές εντολών. Οι σημερινοί χαρακτηρίζονται επιπλέον για την άγνοια και την αμηχανία τους. Τρέμουν. Ζαλίζονται. Είναι μετέωροι. Και έχουν σκότος. Διότι εάν τους αφαιρέσουμε αυτό το ελαφρυντικό, τότε πρέπει να υποπτευθούμε μήπως υποκινούνται από ιδιοτελή κριτήρια. Είναι αδιανόητο να υπάρχει πολίτης που να δηλώνει, ότι πήρε 1.000.000 μάρκα από τη Siemens και να μένει ατιμώρητος. Είναι αδιανόητο να υπάρχουν πολίτες και πολιτικοί οι οποίοι παραβίαζαν το νόμο και έφαγαν τα λεφτά του ελληνικού λαού και να μένουν ατιμώρητοι επειδή…

Δείγματα μιας παλαιόθεν νέας εποχής

Ιδεόγραμμα για το Καφενείο

Την εποχή μας την παίρνεις έτσι όπως είναι. Ούτε οι κοινωνιολογικές αναλύσεις ωφελούν, ούτε οι φιλοσοφικές αναζητήσεις την εξηγούν ικανοποιητικά, και ακόμα χειρότερα όταν οι οικονομικοί δείκτες είναι εναντίον του κοινωνικού συνόλου, βλέπεις τα πιο παράταιρα πράγματα.
Πριν λίγες μέρες η γνωστή ξανθιά διαθέσιμη μας μετά χαρωπής συνοδείας πήγε στη Βουλή και ζήτησε ακρόαση πρωθυπουργού για να του πει κατ’ ιδίαν τα παράπονα της επειδή την κακοσχολιάζουν συνάδελφοι του πολιτικοί... Δίκιο δεν έχει;...Όταν βλέπει πολιτικούς που έχουν φάει το καταπέτασμα να κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσα μας και να γεύονται τους καρπούς των παρανομιών τους;...Τουλάχιστον η κοπέλα δεν ζημίωσε το κράτος. Έχει και ένα σκεπτικό ότι είναι δημοφιλής, προσφέρει κοινωνική υπηρεσία, και θα ήθελε να ακολουθήσει πολιτική καριέρα. Και γιατί όχι θα αναρωτηθεί κάποιος καλόπιστος. Ένας πολιτκός που πρωτοασχολείται με την πολιτική τί παραπάνω κάνει;. Δημοφιλία μπορεί να έχει αλλά μπορεί και να μην έχει;. Κοινωνικό έργο μπορεί να έχει ....

Τα αδιέξοδα και η διπλή κρίση

 Γράφει ο Βασίλης Τσάμης

H χώρα βρίσκεται εν μέσω μιας βαθιάς και πολύπλευρης κρίσης, με την κυβέρνηση να προσπαθεί να επιβάλλει πλήρη συσκότιση πίσω από την οποία κρύβεται.
Η δυνατή και περήφανη Ελλάδα των προεκλογικών λόγων έχει γίνει μπαλάκι των αγορών και των διεθνών οικονομικών κέντρων, τα πρόσκαιρα και ευχάριστα λόγια έχουν γίνει μια εξαιρετικά δυσάρεστη πραγματικότητα για όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες.
Η πρόσφατη πολιτική ιστορία, το πολιτικό σκηνικό όπως διαμορφώθηκε από τις πολιτικές  επιλογές της σημερινής πολιτικής ηγεσίας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην τελική έκβαση των πραγμάτων.
Η Ελλάδα έχει μπει σε έναν φαύλο κύκλο που οδηγεί στο πουθενά εξαιτίας της έλλειψης μιας στοιχειώδους οικονομικής- κοινωνικής πολιτικής από την μια πλευρά και μιας κρίσης εμπιστοσύνης από την άλλη που απειλεί να παρασύρει το σύνολο της κοινωνίας, παρατηρώντας την πραγματικότητα προκύπτει ότι χιλιάδες πολίτες που αδικούνται κοινωνικά και είναι και το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας έχουν επιλέξει να απέχουν συνειδητά από όλες τις πολιτικές διαδικασίες.
τα ερωτήματα που τίθενται είναι πολλά : ...

Η αποτροπή του καταστροφικού ξεπουλήματος της Ελλάδας από τον Γιώργο Παπανδρέου…

Γράφει ο Φώτης Μπόμπολας


…βρίσκεται στα χέρια των πολιτών!
“Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με την βία”
Άρθρο 120 (παραγρ.4) του ισχύοντος Συντάγματος της Ελλάδας (ακροτελεύτια διάταξη).
Για όσους δεν το γνώριζαν ή δεν το είχαν διαβάσει, αυτό το τελευταίο άρθρο του Συντάγματος αποτελεί το κλειδί για την αποτροπή της καταστροφής της Ελλάδας, καθώς δίνει τον τελευταίο λόγο στους ίδιους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες προκειμένου να πράξουν όπως οι ίδιοι κρίνουν, για να διασώσουν την πατρίδα που εκχωρείται άμεσα στις Ευρωπαϊκές δυνάμεις και το ΔΝΤ.
Πρέπει να διευκρινιστεί ότι το παρόν Σύνταγμα παρότι ανεπίκαιρο σε πολλά σημεία, εν τούτοις μας παρέχει αυτό το τεράστιας σημασία δικαίωμα, αλλά και την υποχρέωση και την ευκαιρία να σώσουμε οι ίδιοι τον εαυτό μας, την ζωή μας, το μέλλον των παιδιών μας και το μέλλον των επόμενων γενεών. Στο πλαίσιο των στοιχείων του Συντάγματος που πρέπει με την πρώτη ευκαιρία να επικαιροποιηθούν είναι και η έννοια της βίας, ειδικά στην ακροτελεύτια διάταξη, καθώς αποτελεί κοινό τόπο και συλλογική γνώση ότι η σύγχρονη βία αποτελείται από πολλές διαφορετικές μορφές βίας, πολύ χειρότερες, πολύ πιο ύπουλες και πολύ πιο αποτελεσματικές. Δομικά δε στοιχεία αυτών των μορφών βίας είναι η προπαγάνδα των ΜΜΕ, αντισυνταγματικοί νόμοι, κυβερνητικές αποφάσεις χωρίς νομιμοποίηση, φίμωση του πολίτη, παρακολούθηση, υποβολή και κατατρομοκράτηση του, και τελικά καταστολή της θέλησης και...

Τα «μυστήρια» των σεναρίων εξαρθρώνουν τη σκέψη

Του Θύμιου Παπανικολάου

Μας μαθαίνουν να σκεφτόμαστε με ένα τρόπο ο οποίος μας καθιστά ανίκανους να προσεγγίσουμε την αλήθεια των πραγμάτων.

Μας «εκπαιδεύουν» σε μια τέτοια «μέθοδο» σκέψης που
«σκεφτόμαστε» ανάποδα: αρχίζουμε από τα κεραμίδια και όχι από τα θεμέλια. Πελαγοδρομούμε, έτσι, στα άπειρα και αντιφατικά επεισόδια του «φαινομένου», σε «αναλύσεις» ασυνάρτητων «τεμαχίων» του «φαινομένου».

Αυτή η «μέθοδος» συνίσταται σε τούτο: Στο διαχωρισμό και απόσπαση των γεγονότων από την κοινωνική τους βάση, από τα «θεμέλια».
Αυτή είναι η κυρίαρχη καθεστωτική (αστική) «σκέψη».
Μια «σκέψη» που έχει πάρει, σήμερα, με τη δικτατορία των ΜΜΕ, ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ διάσταση.

Η δημοσιογραφική «λογική» αποτελεί την «ποίηση» αυτής της καθεστωτικής «μεθόδου» παραπλάνησης και δολοφονίας της Σκέψης: Διαλύει κάθε άρθρωση της σκέψης με το βομβαρδισμό ξεκάρφωτων επεισοδίων, με τον αχαλίνωτο τεμαχισμό και αυτών των εξωτερικών συμπτωμάτων των ξεκάρφωτων επεισοδίων.

Έτσι γράφονται και λέγονται σήμερα πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα για την επίθεση που γίνεται εναντίον της Ελλάδας από τους συμμάχους της και τους «νταβάδες» της. Όλοι θέλουν να μας τιμωρήσουν γιατί είμαστε το «κακό παιδί»!!!

Μένει, λοιπόν ανεξήγητο, μετέωρο αστυνομικό σενάριο, με αντιφατικά επεισόδια, το γιατί μας κήρυξαν τον πόλεμο:

α). Τα ιμπεριαλιστικά κέντρα εξουσίας των ΗΠΑ, τα οποία έχουν τους πολιτικούς υπαλλήλους τους (Πρωθυπουργό και τα επιτελεία του) στην κυβέρνηση.

β). Τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα της Ε.Ε. (με τη Γερμανία επικεφαλής). Επίθεση που «τορπιλίζει» την «ενότητα» του ευρώ και ενισχύει τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό σε βάρος της Ευρώπης.

Αυτά και πολλά άλλα αντιφατικά «μυστήρια» ξεστομίζονται, ξεκάρφωτα από την οικονομική και κοινωνική «λογική» και «λειτουργία» του καπιταλισμού, ιδιαίτερα σε εποχές θανάσιμης κρίσης του. Εμφανίζεται μια εικόνα δαιμονοποίησης της Ελλάδας που όλοι είναι εναντίον της και την «τιμωρούν» για την «κατάντιά» της…

Θα επιχειρήσουμε να θέσουμε τα μεθοδολογικά κριτήρια της ορθής προσέγγισης....[συνέχεια....]