Γράφει ο Γιώργος Σαρρής
Tα σωματεία είναι εργαλεία όπως είναι το σφυρί, το μαχαίρι, η
ατμομηχανή ή το ηλ.ρεύμα, που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι ανακάλυψαν και τα
έκαναν ασπίδες απέναντι στην χωρίς όριο βία που ασκούσαν επάνω τους οι
καταπιεστές τους. Αν κάποιοι λοιπόν από λάθος ή πλάνη φοβερή τους
επιτίθενται θα έπρεπε πρώτα να βρούν άλλα εργαλεία-ασπίδες να τα
αντικαταστήσουν.
Καταλαβαίνω τη δυσπιστία που υπάρχει πρός κάθε παραδοσιακή μορφή οργάνωσης και συλλογικότητας. Ειναι πάρα πολλά τα παραδείγμτα που ειδικά σε επίπεδο κορυφής και ηγεσιών, συνδικάτα, κομματα και άλλες συλλογικότητες, δέχτηκαν με το αζημίωτο να παίξουν ρόλους που έιναι απαράδεκτοι.
Ομως έχω δύο ενστάσεις......
Καταλαβαίνω τη δυσπιστία που υπάρχει πρός κάθε παραδοσιακή μορφή οργάνωσης και συλλογικότητας. Ειναι πάρα πολλά τα παραδείγμτα που ειδικά σε επίπεδο κορυφής και ηγεσιών, συνδικάτα, κομματα και άλλες συλλογικότητες, δέχτηκαν με το αζημίωτο να παίξουν ρόλους που έιναι απαράδεκτοι.
Ομως έχω δύο ενστάσεις......