Αγαπημένο μου ΣΥΣΤΗΜΑ…

Του Αναστάσιου Καζαντζίδη

Σου γράφω αυτές τις τελευταίες γραμμές, λίγο πριν αποφασίσω να σηκωθώ από τον καναπέ μου. Ξέρεις εσύ πόση υπομονή έχω κάνει. Δεν μπορώ πια να ξεχαστώ με τα μεσημεριανά αποφάγια που με ταιζεις από την τηλεόραση. Το κλειστό μαγαζί μου ουρλιάζει και δε με αφήνει άλλο να με υπνωτίζουν οι τηλεκαφετζούδες των δελτίων ειδήσεων. Είμαι ο κάποτε καλός νοικοκύρης σου. Εκείνος που του χτυπούσες την πλάτη στις εκλογές και του έδινες υποσχέσεις για καλύτερες μέρες. Είμαι εκείνος που σου έδινε συνέχεια πίστωση χρόνου. Είτε λεγόσουν Παπανδρέου, είτε Καραμανλής είτε

Σημίτης. Ακόμη αν λεγόσουν και Μητσοτάκης…

Είμαι εκείνος που έβλεπε υπομονετικά να του καίνε το μαγαζί οι γνωστοί άγνωστοι στο κέντρο της Αθήνας. Εκείνος που δεν άνοιγε το στόμα του στην

Το «χριστουγεννιάτικο δέντρο» του συστήματος κλυδωνίζεται

Οι αρνητικές ειδήσεις που φτάνουν από κάθε σημείο του πλανήτη, και η διόγκωση που τους γίνεται μέσα από τα Μέσα Μαζικής …Αποβλάκωσης (ΜΜΕ), έχουν κάνει την κατάθλιψη να αποτελεί μεγαλύτερη επιδημία από αυτή της Νέας γρίπης ή «γρίπης των χοίρων». Δεν θα μου προκαλούσε έκπληξη, αν άκουγα σε λίγο ότι ο Π.Ο.Υ. ετοιμάζει και εμβόλιο κατά της …μαζικής κατάθλιψης.

Πέρα από την πλάκα όμως τα πράγματα είναι αρκετά σοβαρά. Σοβαρά όμως για ποιους; Αυτή τη φορά πιστεύω ότι το μεγαλύτερο «μούδιασμα» το έχουν οι «άνετοι» του Συστήματος, άσχετα από το αν το δείχνουν αυτό ή όχι, διότι είναι η πρώτη φορά που έχουν χάσει τον έλεγχο σε τέτοιο βαθμό.

Το μέλλον δεν δείχνει δυσοίωνο μόνο για τους μη προνομιούχους σήμερα. Το ίδιο σκοτεινό παρουσιάζεται και στα μάτια αυτών που πίστευαν, ότι ποτέ δεν θα κλονιστεί ο γυάλινος κόσμος της ευημερίας τους...[more...]