Ίσως να είμαστε από τους 2-3 λαούς στον κόσμο που έχουν την ίδια γλώσσα για τρεις χιλιάδες χρόνια και ο σημερινός Νεοέλληνας να μπορεί να διαβάσει μια αρχαία ελληνική επιγραφή, έστω και αν δεν την καταλαβαίνει πλήρως. Την αρχαία ελληνική ψυχή τη διαβάζει όμως;
Περάσαμε τη Ρωμαιοκρατία. Χάσαμε την ελευθερία και τη δημοκρατία και τη δημιουργικότητα του πνεύματος, αλλά επιζήσαμε. Στην ουσία οι Ρωμαίοι όχι μόνο δεν κατέστρεψαν τα μνημεία μας αλλά έχτισαν και άλλα για μας.
Το Βυζάντιο ήταν μια σχιζοφρενική εποχή. Από τη μια είχε την ελληνική ως επίσημη γλώσσα και από την άλλη έκανε το παν να καταστρέψει οτιδήποτε ελληνικό: ναούς, αγάλματα, βιβλία, ολυμπιακούς αγώνες, μαντεία. Χρειάστηκαν αιώνες μέχρι αργότερα Έλληνες σαν τον Πατριάρχη Φώτιο, τον Σουΐδα, τον Πλήθωνα να κάνουν το παν να διασώσουν ό,τι ελληνικό απόμεινε και τελικά να το μεταφέρουν στη δύση, ουσιαστικά ανάβοντας το φυτίλι της Αναγέννησης.
Η Τουρκοκρατία ήταν σίγουρα σκληρή σκλαβιά, αλλά την ξεπεράσαμε κι αυτή καταφέρνοντας να διατηρήσουμε τη γλώσσα και την κουλτούρα μας. Και αντίθετα με το....
