Από το http://antipolon.blogspot.com
Συνεχίζουμε ...να είμαστε ο πιο ηλεκτρονικά αναλφάβητος λαός της Ευρώπης μαζί με την Ρουμανία!
Θεραπεία για εθισμένους στο διαδίκτυο εφαρμόζει από αυτήν την εβδομάδα το Policlinico Gemelli της Ρώμης, μια εξάρτηση που παρατηρείται όλο και συχνότερα στους νέους, οι οποίοι βυθίζονται στον εικονικό κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών και των chat σε σημείο που να χάνουν την επαφή τους με την πραγματικότητα.«Ο εθισμός στο Ιντερνετ τείνει να γίνει μάστιγα της εποχής και σύμφωνα με ορισμένες έρευνες μπορεί να οδηγηθεί σ΄αυτόν ως και το 40% των χρηστών του διαδικτύου», εξηγεί ο υπεύθυνος του προγράμματος απεξάρτησης των εθισμένων στο διαδίκτυο, ψυχίατρος Φεντερίκο Τονιόνι.Διαταραχές ύπνου, απώλεια της αίσθησης του χώρου και του χρόνου, δυσκολίες στην επικοινωνία με το περιβάλλον, άγχος και κατάθλιψη: τα συμπτώματα του εθισμού στο διαδίκτυο, όρος τον οποίο υιοθέτησε πρώτος ο νεοϋορκέζος ψυχίατρος Ιβαν Γκόλντμπεργκ, μοιάζουν με αυτά του εθισμού στα ναρκωτικά ή το αλκοόλ.
«Περνάω όλο μου το χρόνο στο ίντερνετ, δε σταματώ παρά μόνο για φαγητό και ύπνο», δήλωσε ο 25χρονος Μάρκο, ένας από τους πρώτους ασθενείς που κατέφυγαν στον Δρ. Τονιόνι.
«Αυτό έγινε σταδιακά. Αφιέρωνα σιγά σιγά όλο και περισσότερο χρόνο στο Facebook, στο MSN και σε βιντεοπαιχνίδια ώσπου έγινε η μοναδική μου ασχολία», δήλωσε ο νεαρός αυτός φοιτητής των Οικονομικών.
Η ιδέα να επιστρέψει στην παλιά του ζωή, όταν παρακολουθούσε τα μαθήματά του και έπαιζε ποδόσφαιρο με τους φίλους του τού δημιουργεί έντονο στρες, όπως εξομολογείται ο ίδιος κρατώντας σφιχτά στα χέρια του ένα πακέτο τσιγάρα.
Η θεραπεία που προτείνει το νοσοκομείο Policlinico Gemelli, το μοναδικό στην Ιταλία, εφαρμόζεται σε στάδια. Αρχικά, ο ψυχίατρος εξετάζει, ύστερα από μια ή περισσότερες συνεδρίες με τον πάσχοντα, εάν ο εθισμός συνδέεται με μια άλλη λανθάνουσα ψυχιατρική νόσο που απαιτεί τη λήψη φαρμάκων. Στη συνέχεια, οι ασθενείς συμμετέχουν δυο φορές την εβδομάδα σε ομαδικές συνεδρίες μιάμισης ώρας.
«Η ανταλλαγή συναισθημάτων μεταξύ των ασθενών είναι πρωταρχικής σημασίας για τη θεραπεία. Τούς δίνει τη δυνατότητα να μάθουν και πάλι να επικοινωνούν. Το Ιντερνετ είναι ένας εικονικός κόσμος πλούσιος σε αισθήσεις, αλλά φτωχός σε συναισθήματα.
Στο Ιντερνετ έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι ελέγχει τους άλλους και την εικόνα που στέλνει. Και δεν μπορεί να προδοθεί από τη γλώσσα του σώματος», εξηγεί ο Τονιόνι.
Τα άτομα ηλικίας από 15 ως 40 ετών είναι πιο επιρρεπή στην εξάρτηση αυτή.
«Οι πιο νέοι, που έχουν μεγαλώσει με το Ιντερνετ, έχουν αναπτύξει νέους τρόπους σκέψης και αντίληψης της πραγματικότητας. Για πολλούς από αυτούς, η ιδέα εξάρτησης από το Ιντερνετ είναι αδιανόητη. Το βρίσκουν πολύ φυσιολογικό να περνούν το χρόνο τους στο διαδίκτυο», δηλώνει ανήσυχος ο δρ. Τονιόνι.
Από το Παπατζήδες
Θα γράφατε ποτέ στην «μπάρα» του browser σας «www.ιντερνετ.κομ»; Προφανώς όχι. Και όμως, αν όλα πάνε καλά, στα μέσα της ερχόμενης χρονιάς, το Διαδίκτυο θα ανοίξει τις πύλες του και στα υπόλοιπα αλφάβητα του κόσμου, εγκαινιάζοντας μια πολύγλωσση ιντερνετική Βαβέλ.
Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ζούμε στην εποχή της πληροφορικής και της πληροφόρησης
(που κατά το δοκούν και απροσδόκητα
Μέσα στο “ πνεύμα της εποχής “ ( οι Γερμανοί το αποκαλούν
Οπως συμβαίνει και με κάθε άλλη μορφή εξέλιξης και υπέρβασης των συνόρων της ανθρώπινης γνώσης Τεχνογνωσία και η Τεχνολογία εξελίσσονται και προχωρούν πολύ πιό γρήγορα από την αναγκαία παράλληλη εξέλιξη των πλαισίων ηθικής και δεοντολογίας και της θέσπισης κάποιων, έστω άγραφων, κανόνων συμπεριφοράς απέναντι στον πλούτο πληροφοριών και της χρήσης τους.
Με άλλα λόγια η πρόσβαση και η χρήση των πληροφοριών και των
Οπως αποδεικνύεται στην καθημερινή πρακτική της εποχής των σούπερ- ταχυτήτων των ηλεκτρονικών μας υπολογιστών εικόνες και πληροφορίες που ΔΕΝ θα ήταν βατές σε ανήλικα πρόσωπα γίνονται βατές με την πληκτρολόγηση του κομπιούτερ μας. Και άν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς πρέπει να παραδεχθούμε ότι τα σημερινά παιδιά έχουν και μεγαλύτερη οικειότητα και καλύτερες γνωσεις χειρισμού Η/Υ απ΄ότι πολλά άτομα που θεωρούνται νομικά “ώριμα” έχοντας διαβεί το 18ο έτος της ηλικίας τους προ πολλού...
Υπάρχουν, όμως, πέραν των ηθικών προβλημάτων που εγείρονται και κάποιοι άλλου είδους “κίνδυνοι” από τη χρήση αυτών των πληροφοριακών δικτύων ακόμη και για τα ώριμα από νομικής απόψεως άτομα; Η απάντηση μοιάζει να είναι μαλλον ΝΑΙ !...
Τα τελευταία χρόνια οι προσπάθειες των επιστημόνων συμπεριφοράς επικεντρώνονται ΚΑΙ στο χώρο της επίδρασης που μπορεί να έχει η πολύωρη και μακρόχρονη χρήση δικτύων πληροφόρησης στον ψυχοσυναισθηματικό κόσμο και την κοινωνική συμπεριφορά του
Μεσόκοπες κυρίες και άνεργα άτομα
Χωρίς να οδηγηθούμε σε υστερικές αντιδράσεις μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει κάποια συγκεκριμένη συμπτωματολογία που προδίδει προβλήματα στη γένεση ή την εξέλιξή τους; Η απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι ότι κάποια άτομα μπορεί να θεωρηθούν εξαρτημένα από το διαδίκτυο ή «ιντερνετομανείς» εφόσον η συμπεριφορά τους περιλαμβάνει τουλάχιστον 4 από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά :
1) Το ιντερνέτ βρίσκεται διαρκώς στη σκέψη τους,
2) Αναλώνουν αυξανόμενα χρονικά διαστήματα για να αντλήσουν ικανοποίηση από τη χρήση του ιντερνετ
3) Παρουσιάζουν αδυναμία ελέγχου της επιθυμίας για χρήση του ιντερνετ
4) Αισθάνονται νευρικότητα και δείχνουν ευερεθιστικότητα όταν προσπαθούν να περιορίσουν ή να κόψουν εντελώς τη χρήση του διαδικτύου
5)Χρησιμοποιούν το ιντερνέτ ως “μέθοδο φυγής” από προβλήματα που τα απασχολούν ή για να ξεπεράσουν μια άσχημη ψυχική διάθεση
6) Αναγκάζονται να πουν ψέμματα σε συγγενείς και φίλους για το χρόνο που αναλώνουν στη χρήση του ιντερνετ
7) Θέτουν σε κίνδυνο μιά προσωπική σχέση ή επαγγελματικά ενδιαφέροντα καριέρας καθώς εμπλέκονται στον κόσμο του διαδικτύου
8) Εξακολουθούν να παίζουν στο ιντερνέτ μολονότι έχουν ήδη ξεπεράσει τον προύπολογισμό στα έξοδα των τηλεφωνικών συνδέσεων
9) Αισθάνονται συμπτώματα στερητικού συνδρόμου όταν αδυνατούν να έχουν πρόσβαση στο δίκτυο
10) Ασχολούνται με το δίκτυο περισσότερο χρόνο από αυτόν που αρχικά προγραμματίζουν
Οι “ιντερνετομανείς” μοιάζουν στις δομές προσωπικότητας, στον χαρακτήρα και το συναισθηματικό τους φάσμα με τους κλασικούς παθολογικούς παίκτες, αυτούς που αποκαλούμε τζογαδόρους διαφόρων μορφών ακριβώς επειδή τους διακρίνει η γνωστή αποτυχία ελεγχου της συμπεριφοράς τους χωρίς να βρίσκονται υπό την επίδραση ψυχοτρόπων ουσιών. Κυρίως για το λόγο αυτό και η θεραπευτική αντιμετώπισή τους στην γλώσα της ψυχοθεραπείας έχει εμφανή υποδομή ψυχοκοινωνικής δυναμικής
Τι κρίμα, που μέσα στο γενικότερο
Νατοι πάλι με τις ηλεκτρονικές μυθοπλασίες ... Πλάκα μας κάνετε υπουργέ και σεις...Το ηλεκτρονικό έγκλημα υπουργέ δεν είναι το αλατοπίπερο της κοινωνικής και ροζ ειδησεογραφίας.
Τα κυκλώματα εξαπάτησης του Ίντερνετ έχουν αναπτύξει εκλεπτυσμένους τρόπους ώστε να μη γίνονται αντιληπτοί, σύμφωνα με νέα έκθεση. 
Η ανάλυση της εταιρείας Finjan περιγράφει τον τρόπο που μια συμμορία με έδρα την Ουκρανία κατάφερε να υποκλέψει 300.000 ευρώ μέσα σε 22 ημέρες. Η συμμορία χρησιμοποίησε κώδικα λογισμικού που κατάφερε να ξεγελάσει τα συστήματα προστασίας τραπεζών για να καλύψει τις κλοπές των χρημάτων, μέχρι και τους αναλυτικούς λογαριασμούς κίνησης που εξέδιδαν.Η συγκεκριμένη επίθεση, που συνέβη τον περασμένο Αύγουστο, είχε στόχο κυρίως τους πελάτες διάφορων τραπεζών στη Γερμανία. Ο server που χρησιμοποιήθηκε από τη συμμορία είναι σήμερα ανενεργός, χωρίς ωστόσο να έχει γίνει γνωστό αν η σπείρα εξαρθρώθηκε.
Συγκεκριμένα κριτήρια
Ο ιός που χρησιμοποίησαν τα μέλη της συμμορίας βασίστηκε σε μολυσμένες και ψεύτικες ιστοσελίδες τις οποίες επισκέφτηκαν οι χρήστες και, εν αγνοία τους, τον εγκατέστησαν στον υπολογιστή τους, δίνοντας στην ουσία απομακρυσμένη πρόσβαση σε όποιον το επιθυμούσε.
Ο ιός έλαβε συγκεκριμένες οδηγίες για τον τρόπο που θα έκλεβε χρήματα από τους λογαριασμούς κάθε κατόχου μολυσμένου υπολογιστή, αλλά και τις λεπτομέρειες των εικονικών λογαριασμών στους οποίους μεταφερόταν τα χρήματα. Ο επικεφαλής τεχνολογίας της Finjan, Γιούβαλ Μπεν-Ιτζάκ, επεσήμανε την έκπληξη του για το υψηλό επίπεδο και την πολυπλοκότητα του ιού που κατασκεύασε η ουκρανική συμμορία.
Ο κώδικας περιελάμβανε πολύ συγκεκριμένα κριτήρια για να βεβαιωθεί ότι οι λογαριασμοί των θυμάτων δεν ήταν άδειοι και για να εξασφαλίσει ότι το ποσό που θα αποσπούσε δεν ήταν τόσο μεγάλο που να κινήσει τις υποψίες των συστημάτων ασφαλείας των τραπεζών.
Για να θολώσει ακόμη περισσότερο τα νερά, ο ιός μπορούσε να επέμβει στα στοιχεία κίνησης λογαριασμού που εμφανιζόταν στην οθόνη του χρήστη. Ο μόνος τρόπος για να αντιληφθεί την εξαπάτηση το θύμα ήταν αν έβλεπε την κίνηση λογαριασμού από κάποιον υπολογιστή που δεν είχε μολυνθεί με τον ιό. «Ήθελαν να βεβαιωθούν ότι τα θύματα δεν θα ανακάλυπταν την απάτη από την κίνηση λογαριασμού. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, συγκεκριμένες κινήσεις εξαφανιζόταν τελείως», εξήγησε ο Μπεν-Ιτζάκ. Τα συστήματα ασφαλείας των τραπεζών εξάλλου, στηρίζονται ακριβώς στην πραγματοποίηση ασυνήθιστων κινήσεων και παράξενων συμπεριφορών από την πλευρά του κατόχου του λογαριασμού.
Ακόμη πιο εκλεπτυσμένο ήταν το σύστημα μεταφοράς των χρημάτων. Συγκεκριμένα, η συμμορία χρησιμοποιούσε τους λογαριασμούς ατόμων που είχε προσλάβει ως υπαλλήλους σε μια υποτιθέμενη νόμιμη εταιρεία. Τα χρήματα που κατέληγαν στους λογαριασμούς των υπαλλήλων ήταν υποτίθεται πληρωμές, ενώ στην πραγματικότητα επρόκειτο για τα κλεμμένα χρήματα. Πρόκειται για μια συνηθισμένη σήμερα πρακτική, ειδικά αφού η ύφεση έχει οδηγήσει πολλούς να αναζητούν εργασία χωρίς να ζητούν πολλές πληροφορίες για τον εργοδότη.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες BBC
Το διευκρινιστικό ερώτημα της ΑΔΑΕ τέθηκε μετά την γνωμοδότηση (9/2009) του τέως εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά με την οποία τάχθηκε υπέρ της άρσης του απορρήτου της επικοινωνίας μέσω Internet σε περίπτωση που διαπράττουν τα αδικήματα της εξύβρισης, δυσφήμισης κλπ.
Ο Ι.Τέντες αναφέρει στη γνωμοδότησή του ότι για την επικοινωνία μέσω Διαδικτύου «δεν συντρέχει δικαιολογητικός λόγος προστασίας του απορρήτου» στις περιπτώσεις που αναρτούν υβριστικά, απειλητικά ή εκβιαστικά δημοσιεύματα.
Ειδικότερα, ο Ι.Τέντες αναφέρει, μεταξύ των άλλων, στη γνωμοδότησή του ότι «οι περιπτώσεις στις οποίες οι ανακριτικές αρχές για την εντόπιση του δράστη εξυβριστικών, συκοφαντικών, απειλητικών, εκβιαστικών τηλεφωνικών κλήσεων ή μηνυμάτων, κατά την διενέργεια προκαταρκτικής εξετάσεως, προανακρίσεως ή κυρίας ανακρίσεως, κατόπιν εγκλήσεως κατά κανόνα του παθόντος, δέκτη των εν λόγω κλήσεων κλπ, ζητούν την ανακοίνωση εκ μέρους των παρόχων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών στοιχείων σχετικών με την ταυτότητα ή τη θέση της συνδέσεως ή του χρήστη, εκφεύγουν του προστατευτικού πεδίου της διατάξεως του άρθρου 19, παράγραφος 1 του Συντάγματος».
«Στις προαναφερόμενες περιπτώσεις» αναφέρει η γνωμοδότηση, «δεν πρόκειται για επικοινωνία ή ανταπόκριση κατά την έννοια της συνταγματικής διατάξεως. Οι επαφές αυτές ως, εκ του σκοπού και του περιεχομένου τους, το οποίο είναι ευθέως εγκληματικό, αφενός δεν συνιστούν ανταλλαγή απόψεων, διανοημάτων κλπ, και αφετέρου δεν γίνονται στο πλαίσιο σχέσεως οικειότητας και εμπιστευτικότητας».
Ο Ι.Τεντές συνεχίζει λέγοντας ότι «οι ανακριτικές αρχές, ανταποκρινόμενες στο προστατευτικό καθήκον του Κράτους, εκδηλούμενο ως θετική υποχρέωση αυτού προς διασφάλιση της ανεμπόδιστης και αποτελεσματικής ασκήσεως των δικαιωμάτων του ατόμου, κατ’ άρθρο 25, παράγραφος 1 του Συντάγματος, και ενεργούσες σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή για παροχή έννομης προστασίας (άρθρο 20 του Συντάγματος) και τιμωρήσεως των εγκλημάτων (άρθρα 96§1 και 87§1 του Συντάγματος) μπορούν, στα πλαίσια του δικαιώματός τους να συγκεντρώνουν τα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία για τη βεβαίωση του εγκλήματος, να ζητούν τα προαναφερόμενα στοιχεία, χωρίς την προηγούμενη τήρηση της διαδικασίας άρσεως του απορρήτου του εκτελεστικού της διατάξεως του άρθρου 19 § 1 εδ. β΄ του Συντάγματος Ν. 2225/1994, αφού, όπως ελέχθη, δεν πρόκειται για απόρρητο».
«Είναι αυτονόητο» καταλήγει η γνωμοδότηση, «ότι πρέπει να διενεργείται κυρία ανάκριση ή προκαταρκτική εξέταση ή προανάκριση μετά από παραγγελία εισαγγελέα καθώς και ότι ο τακτικός ανακριτής ή ο παραγγέλλων εισαγγελέας, σύμφωνα με βασική αρχή ισχύουσα επί των ανακρίσεων, θα ζητήσει τα στοιχεία για τα οποία γίνεται λόγος αφού, μετά τήρηση των αρχών της αναλογικότητας, κρίνει ότι, βάσει των στοιχείων που μέχρι τη στιγμή εκείνη διαθέτει, είναι δυνατόν να υποτεθεί ευλόγως ότι μόνο με αυτό το μέσο θα γίνει δυνατή η βεβαίωση του εγκλήματος και η ανακάλυψη του δράστη».
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
