Θεοτοκολατρεία και “Ορθόδοξη” ειδωλολατρία

της Μαρίας Σεφέρου

Δεκαπενταύγουστος και η Ελλάδα βράζει. Όχι τόσο λόγω ζέστης αλλά εξ αιτίας θρησκευτικού παροξυσμού, κοινώς έξαρσης της θρησκοληψίας και θεοτοκο-καπηλείας. Το παγανιστικό και απαράδεκτο με πνευματικά κριτήρια σκηνικό, λιτανείες εικόνων, στρατιωτικά αγήματα, κλπ., το έχουμε απολαύσει και στο παρελθόν, θα το ξαναδούμε και του χρόνου, και τον άλλο χρόνο, ζωή νάχουμε. Διότι, όπως λέει και η παροιμία, πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι. Αυτό ισχύει τόσο και για άτομα όσο και για λαούς.

Κι ενώ οι θρησκευτικές παραδόσεις τρέφουν το συναίσθημα, είναι άκρως επιζήμιες για την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου όταν αφήνουν το πνεύμα του να λιμοκτονεί. Αυτό έχει συμβεί στη χώρα μας, χώρα των ευφάνταστων θρησκευτικών παραδόσεων, που όμως δε μπορούν να λιώσουν τους πάγους του πνευματικού χειμώνα στην ψυχή. Αυτός είναι ο λόγος που καταπιάνομαι με το θέμα και σας διαβεβαιώνω δε μου είναι καθόλου ευχάριστο να συγκρούομαι με το θρησκευτικό συναίσθημα των πιστών...

Ας όψονται οι εγγράμματοι κληρικοί και οι θεολόγοι που έχουν παραπλανήσει τα λογικά πρόβατα, ώστε να τα μαντρώνουν ευκολότερα και να τα αρμέγουν κανονικά. Εκείνοι γνωρίζουν τις Γραφές – όφειλαν να τις γνωρίζουν, αφού πληρώνονται γι’ αυτό από τον ιδρώτα του λαού – και είναι εντεταλμένοι να καθοδηγούν πνευματικά το ποίμνιο, κι όχι να το βυθίζουν στο θρησκευτικό σκοταδισμό ρίχνοντάς του, αντί για άρτο, πέτρες. Είναι οι σύγχρονοι υποκριτές και Φαρισαίοι που κάνουν τους μακριούς σταυρούς ενώ εσωτερικά είναι λύκοι άρπαγες. Είναι αυτοί που από πνευματικοί ταγοί που είχαν ταχθεί να είναι, έχουν καταντήσει απλοί τεχνοκράτες για να τελούν μηχανικά βαφτίσια, γάμους, κηδείες και μνημόσυνα, ενώ οι παπαγαλίστικες "προσευχές" τους δε διαπερνούν ούτε το ταβάνι της εκκλησίας...διαβάστε τη συνέχεια