Του Θανάση Νικολαΐδη
ΤΟΤΕ,
πούλαγες το χωράφι
σου για μιαν εγχείρηση.
Ο βουλευτής σου
εξασφάλιζε κρεβάτι
σε νοσοκομείο και
ο λεφτάς πήγαινε
στο Λονδίνο. Σ
‘εκείνον τον ζόφο
της έλλειψης και
των ανισοτήτων, γεννήθηκε
το ΕΣΥ. Για τον
ασθενή και όχι
για τον γιατρό κι
αυτό το νιώσαμε όταν
γέμισαν τα νοσοκομεία
«διευθυντές», προσωπικό
και …ενθουσιασμό!
Με ενθουσιασμό δούλεψε
το σύστημα στα πρώτα
χρόνια, πριν ενηλικιωθεί
πριν την ώρα του, πριν
γεράσει πρόωρα και
πέσουν πάνω του γιατροί,
λαός και νοσοκόμοι.
ΕΝΙΩΣΕ
σαν σπίτι του
το νοσοκομείο ο γιατρός,
έριξε μια ματιά
στην κλινική του
συναδέλφου του, τον
είδε να τα ‘κονομάει
σε συνθήκες ελεύθερου…
