Στη ΔΕΘ μοιράζουν καφέ, κονιάκ και κόλλυβα

Γράφει ο Γιώργος Χαρβαλιάς

Κι άλλες φορές στη μεταπολιτευτική Ιστορία η παρουσία ενός πρωθυπουργού στην Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης σημάδεψε το κύκνειο άσμα μιας κυβέρνησης. Ποτέ όμως η ομιλία πολιτικού αρχηγού στο Βελλίδειο δεν πήρε χαρακτηριστικά κηδείας μιας ολόκληρης πολιτικής παράταξης και ταυτόχρονα μιας ολόκληρης κρατικής οικονομίας.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ κατόρθωμα ανήκει στον Γιώργο Παπανδρέου. Ο πρωθυπουργός απολογήθηκε ως ο αλαφροΐσκιωτος νεκροθάφτης της ελπίδας για την έξοδο από μία κρίση στην οποία ο ίδιος μας οδήγησε. Κι από δίπλα ο πρωθυπουργεύων αντιπρόεδρος, σε ρόλο τσουρουφλισμένης μοιρολογίστρας, βρίζει την ώρα και τη στιγμή που ανέλαβε να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά....

Η ημέρα των πολιτικών βρυκολάκων...

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου 

Tην 3^η Σεπτεμβρίου του 1974, πριν από 37 χρόνια, ιδρύθηκε το ΠΑΣΟΚ από τον λαοπλάνο και δημοκόλακα Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος διάλεξε την ίδια ακριβώς ημερομηνία, προκειμένου να εκμεταλλευτεί ακόμη και την ανατρεπτικότητα της συγκεκριμένης ημέρας, που το 1843 στην θέση της σημερινής πλατείας Συντάγματος, έλαβαν χώρα γεγονότα που δρομολόγησαν μετά από λίγους μήνες την δημιουργία Ελληνικού Συντάγματος και μετέτρεψαν το πολίτευμα της χώρας από  απόλυτη μοναρχία σε συνταγματική μοναρχία. Γιατί το ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια ύπαρξής του δεν άφησε ποτέ τίποτε μα τίποτε στην τύχη του και εκμεταλλευόταν πάντα όλες τις εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές συγκυρίες. Κυρίαρχα συνθήματα κατά την ίδρυσή του τα: «Εθνική Ανεξαρτησία», «Λαϊκή Κυριαρχία», «Κοινωνική Απελευθέρωση», «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», αλλά και το ανατρεπτικό σύνθημα, «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» (όπου ΕΟΚ η σημερινή Ε.Ε.) που αντιπολιτευόταν τις πολιτικές επιλογές της τότε Κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ωστόσο, αυτό το κόμμα σήμερα στηρίζει απόλυτα όλες τις επιλογές της υπερατλαντικής υπερδύναμης και είναι το περισσότερο φιλοαμερικανικό κόμμα της Ευρώπης....

Δεν έχει πια ελπίδες η κυβέρνηση Παπανδρέου

Σφίγγει ολοένα και περισσότερο ο πολιτικός βρόχος γύρω από το λαιμό της κυβέρνησης Παπανδρέου. Οι πιθανότητες να ολοκληρώσει την τετραετή θητεία της έχουν συρρικνωθεί, καθώς δεν έχει απομείνει πλέον κανένα κοινωνικό στρώμα που να συμφωνεί με την πολιτική της, αν εξαιρέσει κανείς τα πιο παρασιτικά τμήματα του κεφαλαίου. Αρχίζει να καταρρέει και η αυτάρεσκη ψευδαίσθηση του κυβερνώντος κόμματος ότι εν ανάγκη θα μπορούσε να καταφύγει....