Η Κεντροδεξιά πολυκατοικία, μια ομοσπονδία πολιτικών τζακιών

Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Τις τελευταίες ημέρες βλέπουμε μια επίπλαστη περιφερειακή κινητικότητα γύρω από την επανασυγκρότηση της λεγόμενης Κεντροδεξιάς πολυκατοικίας, η οποία κινητικότητα προβάλλεται από τα κεθεστωτικά ΜΜΕ στο έπακρον, χωρίς όμως αυτό να ενδιαφέρει τον βασικότερο ένοικο αυτής της λεγόμενης πολυκατοικίας, δηλαδή τη Νέα Δημοκρατία. Όμως για να αντιληφθούμε τι παίζεται ακριβώς, θα πρέπει πρώτα να πούμε μερικά πράγματα με το όνομά τους.

Η Νέα Δημοκρατία λοιπόν, από της ιδρύσεώς της μέχρι την 29-11-2009, δεν υπήρξε ποτέ ένα κόμμα ιδεολογικής καθαρότητας με σαφή στρατηγικό στόχο για μια συγκεκριμένη κοινωνική μορφή. Υπήρξε πάντα μια ομοσπονδία πολιτικών τζακιών, σε αγαστή συνεργασία με τα κρατικοδίαιτα παράσιτα του τόπου και από κάτω ένας εσμός συγγενών, κουμπάρων, φίλων και διαφόρων σαλταδόρων. Τα πολλά φωτεινά μυαλά που διέθετε η παράταξη, αποβάλλονταν από το οικογενειοκρατικό σύστημα και δεν...

Ο πολιτικός δικέφαλος ζει και βασιλεύει στη Ελλάδα

Γράφει ο Χρήστος Μαγγούτας, Τορόντο Καναδά

Είχαμε κάποτε ένα βασιλιά και τον διώξαμε – και καλά κάναμε – με το επιχείρημα ότι δε μπορεί η ηγεσία να είναι κληρονομική, θα πρέπει το παιδί μου και το παιδί σου και το παιδί κάθε Νεοέλληνα να έχει τις  ίδιες πιθανότητες να γίνει αρχηγός της χώρας. Σωστά;

Όχι, λάθος! Η κληρονομική διαδοχή ισχύει και τώρα στην Ελλάδα όπως ίσχυε επί δυναστείας Γκλύξμπουργκ. Είναι ελάχιστα διαφορετική, μια και τώρα έχουμε δύο αντί μιας δυναστείας για να διαλέξουμε: δηλαδή Coca Cola ή Pepsi Cola, που τελικά μπορεί να έχουν την ίδια γεύση.

Από τη μεταπολίτευση και μετά ο ελληνικός λαός ψηφίζει απαρασάλευτα μια από τις δυο δυναστείες: Καραμανλή ή Παπανδρέου (αν είστε αντιρρησίας, ναι στα 35 χρόνια του 4ου Ελληνικού Πολιτισμού, υπήρχαν και μερικά χρόνια που πέρασαν κάμποσοι μη κληρονομικοί ηγέτες, αλλά τελικά το καθεστώς ξαναβρήκε επιτυχώς την ισορροπία του και τους κληρονομικούς ηγέτες του).

Αλλά αν πρόκειται να εκλέγουμε τους ηγέτες μας με τον ίδιο τρόπο όπως (δεν εκλέγαμε) τους βασιλιάδες μας, γιατί χρειάζονται εκλογές; Γιατί δεν αποφασίζουμε....

Τα «ανίκανα» ελληνόπουλα και οι «ικανοί» πολιτικοί γόνοι.

 Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Δεν διορθωνόμαστε με τίποτα. Είμαστε λαός "καταραμένων".

Ακόμα και σήμερα, στα έσχατα σημεία του διεθνούς εξευτελισμού, του διεθνούς διασυρμού και της υποτέλειας της χώρα μας, εμείς εκεί, να αναζητούμε με μανία πολιτικούς γόνους, κουμπάρους, συζύγους και συγγενείς για να χρίσουμε υποψήφιους για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αντί να τους στείλουμε εκεί που πρέπει. Που να δείτε τι θα γίνει στις βουλευτικές εκλογές!!
Γι’ αυτό, αυτή εδώ η ταλαίπωρη χώρα δεν πρόκειται να δει ποτέ προκοπή. Γιατί το πολιτικό της σύστημα γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του όλα τα «ανίκανα» ελληνόπουλα αναδεικνύοντας μετά μανίας τους «ικανότατους» πολιτικούς γόνους.
Είναι αυτό που έχουμε πει κατ’ επανάληψη. Το πολιτικό σύστημα της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας ή επί το ορθότερο, της Προεδρευόμενης Κληρονομικής Ολιγαρχίας στη χώρα μας, χρησιμοποιείται από το κατεστημένο για την αναπαραγωγή μιας κλειστής πολιτικοοικονομικής ελίτ, αδιαφορώντας για τα παιδιά των υπόλοιπων Ελλήνων, τις ικανότητές τους και το μέλλον τους.
Όμως εμείς, κάτι πρέπει να κάνουμε γι' αυτό.