Από το... ελικόπτερο στο τανγκό της σωτηρίας

«Καλώς ήλθατε στη Μεσαία Τάξη» αναγραφόταν σε ένα πανό στην είσοδο μιας παραγκούπολης στις παρυφές του Μπουένος Αϊρες, τον Δεκέμβρη του 2001. Ισως αυτή η εικόνα της τραγελαφικής ταύτισης των αργεντίνικων πολιτειών της μιζέριας (villas de la miseria) με την αστική τάξη να είναι η πιο ενδεικτική στιγμή του άγριου αφανισμού των Αργεντινών μεσοαστών πριν από δέκα χρόνια.

Νοέμβρης 2011. Επιστροφή στο Μπουένος Αϊρες. Το Παρίσι της Λατινικής Αμερικής, όπως αποκαλείται εναλλακτικά η αργεντίνικη πρωτεύουσα, δεν θυμίζει σε τίποτα την υπό κατάληψη πολιτεία, όπου ο ήχος της κατσαρόλας αντηχούσε στους δρόμους, ενώ τα εξαγριωμένα πλήθη λεηλατούσαν σούπερ μάρκετ και τράπεζες....

Κάνουν στην Ελλάδα αυτό που πρότειναν το 1999 στην Αργεντινή

Για τα κοινά χαρακτηριστικά, αλλά και τις διαφορές της κρίσης χρέους που αντιμετώπισε η Αργεντινή με αυτή της Ελλάδας μιλάει στη γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής Ρόμπερτ Λαβάνια.
«Αυτό που κάνει σήμερα η Ελλάδα είναι ό,τι προτάθηκε το 1999 από το ΔΝΤ στην Αργεντινή, δηλαδή μείωση μισθών και συντάξεων και αύξηση φόρων. Αλλά με τα χρήματα των δανείων πληρώνονται οι πιστωτές και ξεζουμίζεται ο λαός» δηλώνει χαρακτηριστικά.

Ο Λαβάνια, υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής το 2001 - 2002, όταν η χώρα βρισκόταν σε καθεστώς πτώχευσης, κατάφερε...

«Αυτά τα μέτρα θα σας σκοτώσουν»

 

ΟΙ ΓΑΛΛΟΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΕΧΟΥΝ ΕΥΘΥΝΗ, ΛΕΕΙ ΣΤΗΝ «Ε» Η ΛΑΟΥΡΑ ΜΟΝΤΕΡΟ, ΠΡ. ΥΠ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ

«Η Ευρώπη πρέπει να καταλάβει και να επανεξετάσει το ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Δεν μπορείτε να λάβετε περισσότερα δάνεια μόνο για να πληρώσετε το χρέος σας. Πρέπει να υπάρξουν καλύτερες προϋποθέσεις για την πληρωμή του εξωτερικού χρέους σας και οι γαλλογερμανικές τράπεζες να σας βοηθήσουν.

Εχουν μερίδιο ευθύνης γιατί σας έδωσαν χρήματα για ν' αγοράσετε προϊόντα από τις δικές...

Υπάλληλοι Β΄ κατηγορίας του διεθνούς τραπεζικού κεφαλαίου!

Γράφει ο Δευκαλίων

Ανακοινώθηκαν την Παρασκευή 20 Μαΐου από την Κεντρική Τράπεζα της Αργεντινής (αντίστοιχη της Τράπεζας της Ελλάδας), τα εξής στοιχεία για την οικονομική κατάσταση της Αργεντινής:

«Τον Απρίλιο 2011 το πρωτεύον πλεόνασμα της χώρας (από το οποίο εξαιρούνται οι πληρωμές τόκων) ανήρθε σε 1,97 δις πέσος, ενώ το Έλλειμμα (στο οποίο περιλαμβάνονται και οι πληρωμές τόκων) διαμορφώθηκε στα 411,8 εκατ. πέσος. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τον Απρίλιο 2010 το πρωτεύον πλεόνασμα ήταν 1,88 δις πέσος και το Έλλειμμα 1,02 δις πέσος.

Η μείωση του Ελλείμματος κατά 78 % τον Απρίλιο 2011 (σε σχέση με τον Απρίλιο 2010) οφείλεται στην αύξηση των εσόδων κατά 32 % καθώς και στην αύξηση κατά 27 % (6,82 δις πέσος) του πρωτογενούς πλεονάσματος το α’ τετράμηνο 2011.

Τέλος η βιομηχανική παραγωγή τον Απρίλιο 2011 σημείωσε αύξηση (σε σχέση με τον Απρίλιο 2010) ίση με 8 %»

Πως έφθασε η Αργεντινή σε αυτά τα εντυπωσιακά δημοσιονομικά αποτελέσματα;

Σε πολύ απλά Ελληνικά…

Το πείραμα της Αργεντινής...

Καθίκια δώστε μας πίσω την αξιοπρέπεια μας!

Δώστε μας πίσω την ζωή μας, την χώρα μας!

Ασφαλέστερο το χρέος της Αργεντινής έναντι του ελληνικού

Οι αγορές θεωρούν ασφαλέστερο το χρέος της Αργεντινής έναντι του ελληνικού, αναφέρει σε σημερινό του δημοσίευμα το πρακτορείο Bloomberg, τονίζοντας ότι η οικονομία της Λατινικής Αμερικής αναπτύσσεται πλέον με τους ταχύτερους ρυθμούς από το 1992.
Εντός της εβδομάδας τα κρατικά CDS της Αργεντινής έχουν υποχωρήσει κατά 15 μονάδες βάσης, στις 817 μ.β., ενώ τα αντίστοιχα ελληνικά έχουν ενισχυθεί κατά 24 μ.β. και βρίσκονται πλέον 27 μονάδες βάσης υψηλότερα από της Αργεντινής, όπως σημειώνεται.
Η Morgan Stanley εκτιμά σε 9,7% το ρυθμό ανάπτυξης της Αργεντινής φέτος, ενώ η Wells Fargo υπογραμμίζει τη σημαντική ώθηση στα φορολογικά έσοδα της χώρας λόγω της ανόδου των τιμών των εμπορευμάτων, σε μία περίοδο που η ελληνική οικονομία εκτιμάται ότι θα συρρικνωθεί......

Ο εφιάλτης της χρεοκοπίας - Αργεντινή οιμοιότητες και παραλληλισμοί...

Θεωρώντας ότι η κρίση της Αργεντινής, η οποία κατέληξε στη χρεοκοπία της (ένα κράτος, αντίθετα με τους ισχυρισμούς πολλών, μπορεί κάλλιστα να χρεοκοπήσει, ακόμη και σήμερα – όχι όμως να σταματήσει να λειτουργεί), είναι η μεγαλύτερη των τελευταίων ετών, καθώς επίσης ότι, η συγκεκριμένη χώρα έχει αρκετές ομοιότητες με τη δική μας, αλλά και με τα υπόλοιπα κράτη του «Ευρωπαϊκού Νότου» («αποικήθηκε» κυρίως από Ιταλούς και Ισπανούς), κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε αναλυτικά, έτσι ώστε να αξιοποιήσουμε «έγκαιρα» την εμπειρία της - χωρίς να «υποχρεωθούμε» στα ίδια λάθη.

Εμείς θα δούμε τα μέτρα που πήρε η Αργεντινή μετά την χρεοκοπία:

Ο νέος πρόεδρος την 1^η Ιανουαρίου του 2002, αναλαμβάνοντας τα καθήκοντα του την επόμενη ημέρα. Με υπόδειξη των ειδικών του οικονομικού επιτελείου του, αποφάσισε αμέσως (α) την υποτίμηση του «Πέζος», ενώ (β) απαγόρευσε το άνοιγμα των τραπεζών σε ολόκληρη τη χώρα, μεταξύ άλλων για να αποφύγει τις αγορές δολαρίων εκ μέρους των πολιτών, κάτω από συνθήκες πανικού.

Η υποτίμηση ορίσθηκε...

ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΣΠΑΣΩ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΣΗΚΩΣΩ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ; ΝΑΙ ΡΕ ΡΟΥΜΠΙΝΙ! ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ!

Από το www.taxalia.blogspot.com

Με έχουν ζαλίσει το κεφάλι τώρα με την κρίση. Ο κάθε παπαρίδης δήθεν οικονομολόγος βγαίνει και λέει τα δικά του, αλλά από ότι παρατήρησα τώρα τελευταία, όλοι καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα: η Ελλάδα θα γίνει Αργεντινή!
Το άκουσε και το φιλαράκι μου ο Μπάμπης, ο άρρωστος ποδοσφαιρόφιλος χούλιγκαν, και το εμπέδωσε: δηλαδή ρε συ και θα τα σπάσω την Άνοιξη όλα και το καλοκαίρι που θα πάω Αφρική θα σηκώσω το Παγκόσμιο Κύπελο;

ΝΑΙ ΡΕ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ!

Ξέρεις τι θα πει Παγκόσμιο Κύπελο; Δε πα να μείνει άνεργη όλη η Ελλάδα...[συνέχεια...]

Η εμπειρία της Αργεντινής

Του Αντώνη Καρακούση

Στις 19 Δεκεμβρίου 2001, ο κεντροαριστερής προέλευσης πρόεδρος της Αργεντινής Φερνάντο ντε λα Ρούα παραιτήθηκε, εν μέσω γενικευμένων ταραχών και λεηλασιών, με διάγγελμα σε εθνικό δίκτυο, όταν έγινε γνωστό ότι οι περονιστές απέρριψαν πρότασή του για σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας. Την ίδια ώρα, ο υπουργός Οικονομίας και εμπνευστής της «δολαριοποίησης» του πέσο, καθηγητής Ντομίνγκο Καβάγιο ζητούσε από τις αρχές ασφαλείας της χώρας να προστατεύσουν τον ίδιο και την οικογένειά του, καθώς το οργισμένο πλήθος απειλούσε τους πάντες και πάντα.

Τα πράγματα για την εμπνευσμένη, σύμφωνα με τα τότε σχόλια του διεθνούς Τύπου, κυβέρνηση της Αργεντινής εξελίχθηκαν κατά τρόπο απρόσμενο και δραματικό. Η προσπάθεια ανασυγκρότησης και ανάπτυξης της Αργεντινής, μετά την καταστροφική και σκανδαλώδη θητεία του λαϊκιστή Κάρλος Μένεμ, φάνταζε σπουδαία και ετύγχανε της έγκρισης των διεθνών οικονομικών οργανισμών. Ιδιαίτερα οι ιδέες και οι συλλήψεις του «τσάρου» της Οικονομίας Ντομίνγκο Καβάγιο θεωρούνταν ταιριαστές με τις συνθήκες της κυρίαρχης τότε παγκοσμιοποίησης, και πολλοί προφήτευαν ότι η «δολαριοποίηση» θα έφτιαχνε σχολή στη Λατινική Αμερική.

Οντως, μέχρις ενός ορισμένου σημείου, τα πράγματα έδειχναν να πηγαίνουν κατ΄ ευχήν, καθώς η Αργεντινή μείωνε τα ελλείμματά της και τα χρέη της, παρ΄ ότι σημαντικά, δεν ξεπερνούσαν το 50% του ΑΕΠ. Το 2001, όταν εκδηλώθηκε η κρίση, η χώρα δημιουργούσε πλεονάσματα στον προϋπολογισμό της και η κυβέρνηση Ντε λα Ρούα έδειχνε ότι μπορεί να ελέγξει τα οικονομικά προβλήματα που κληρονόμησε από τον Μένεμ. Ωστόσο προδόθηκε, χωρίς να το καταλάβει, από έναν ισχυρό κύκλο κερδοσκόπων επιχειρηματιών και κεφαλαιούχων, οι οποίοι σταδιακά άρχισαν να εκμεταλλεύονται τη «δολαριοποίηση» και να μεταφέρουν καταθέσεις σε ασφαλέστερους προορισμούς. Σταδιακά στις ΗΠΑ και αλλού, διαμορφώθηκε μια κρίσιμη μάζα αργεντίνικων κεφαλαίων, τα οποία είχαν κάθε λόγο να επενδύουν πια στην πτώχευση της χώρας. Τυχόν πτώχευση και υποτίμηση του «πέσο» θα τους παρείχε τεράστιες δυνατότητες εξαγοράς των πάντων. Ετσι κι έγινε.

Το κύμα εξόδου κεφαλαίων από την Αργεντινή γενικεύθηκε, φέρνοντας σε απόλυτο αδιέξοδο το τραπεζικό σύστημα της χώρας. Η πτώχευση της Αργεντινής το 2001 δεν επήλθε από τα ελλείμματα και τα χρέη, αλλά από τη μετανάστευση των κεφαλαίων και των καταθέσεων.

Εχει την αξία της η αναδρομή στην αργεντίνικη κρίση. Η υγεία και η ευρωστία του εγχώριου πιστωτικού συστήματος έχει εξαιρετική σημασία στις παρούσες συνθήκες της κρίσης. Και οφείλουν άπαντες να την προστατεύσουν, με πρώτη απ΄ όλους την κυβέρνηση. Οσο για τις όποιες διαφορές με τους τραπεζίτες, αυτές μπορούν να λυθούν μετά, αφού ξεπερασθεί η κρίση.