Η ιστορία του μεταπολιτευτικού συστήματος σε 10 λεπτά

«Η Ελλάδα ανήκει σε αυτούς, που στην ψυχή τους είναι Έλληνες»

Από το πολύ καλό http://anti-ntp.net

Κ. Παπούλιας: Η νέα γενιά είναι η πρώτη που θα περάσει χειρότερα από την προηγούμενη

Τα 37α γεννέθλιά της γιορτάζει η σήμερα η μεταπολιτευτική Ελληνική Δημοκρατία, με την κρίση χρέους να υπενθυμίζει τα λάθη και τις παθογένειες της λειτουργίας της. Η επέτειος από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και της πτώσης της χούντας των συνταγματαρχών εκτός από ημέρα μνήμης είναι και μια μέρα που μας εγκαλεί να θωρακίουμε περισσότερο τους θεσμούς και να μην αφεθούμε έρμαια του λαϊκισμού και των ολοκληρωτικών απόψεων.

Σύνταγμα Μεταπολίτευσης 1974 (video)

Ανήμερα της επετείου ας θυμηθούμε κάποια πράγματα.

Το χρονικό της μεταπολίτευσης του 1974 (video)

«Όπως έστρωσαν…»

Του Θανάση Νικολαΐδη
ΕΠΕΣΕ το Κράτος στα χέρια τους (ήταν να μην… πέσει). Στους εκλεγμένους κι απ’ αυτούς στους διορισμένους. Κι ήταν η δημοκρατία το άλλοθί τους, πριν τη σφίξουν από… αγάπη και της βγουν τα μάτια. Η μια κυβέρνηση μετά την άλλη και με πραγματικές διαφορές, στην αρχή, μιας και το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα δεν θύμιζε ΕΡΕ, ούτε… εκσυγχρονισμό. Ύστερα έγινε ο κόσμος επίπεδος, με τα «κάστρα» που έπεσαν, για να κόβει βόλτες ανενόχλητος ο καπιταλισμός.

ΔΕΙΛΑ, στο ξεκίνημα κι ύστερα πιο τολμηρά. Η Ελλάδα στα χέρια μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων. Με την «ιδεολογία» της εκάστη, με τον αρχηγό, τους οπαδούς, τα «στελέχη» και με το αίσθημα της απελευθέρωσης απ’ τα δεσμά της Χούντας. Με το «νενικήκαμεν», έσπευδαν να καταλάβουν θέσεις. Απ’ τον παρατρεχάμενο του αρχηγού, μέχρι τον τελευταίο αφισοκολλητή κι όλοι τους καμάρωναν με την…

Η Μεταπολίτευση σάπισε

Ψυχοφθόρο το πολιτικό κλίμα στη χώρα. Ενας λαός ολόκληρος βυθισμένος στην οργή, στην ανησυχία, στον φόβο, στην κατάθλιψη. Eνας λαός που έχει δεχτεί ένα βίαιο χτύπημα που τον πέταξε προς τα πίσω και προς τα κάτω. Μαύρες σκέψεις προκαλεί η χθεσινή επέτειος της κατάρρευσης της χούντας. Τριάντα έξι χρόνια τώρα, ποτέ άλλοτε η επέτειος της Μεταπολίτευσης δεν είχε «γιορταστεί» μέσα σε τόσο πένθιμη ατμόσφαιρα. Τίποτα πλέον δεν έχει απομείνει από την αισιοδοξία και τις ελπίδες που είχε γεννήσει πριν από εννέα μόλις μήνες η σαρωτική εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ στην τεράστια πλειοψηφία του ελληνικού λαού - και όχι μόνο στους ψηφοφόρους του κυβερνώντος κόμματος.

Το όραμα της Μεταπολίτευσης ήταν η δημοκρατία, η εθνική ανεξαρτησία, η κοινωνική δικαιοσύνη και ευημερία όλου του ελληνικού λαού. Μέχρι την αρχή αυτού του «δίσεκτου» 2010 η πρόοδος ήταν συνεχής λίγο - πολύ και στους τρεις προαναφερθέντες τομείς. Ξαφνικά, με την υπογραφή από την κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου του μνημονίου με το ΔΝΤ, η οπισθοχώρηση και στα τρία αυτά μέτωπα είναι ραγδαία.

Οι «Φον Φούφουτοι» της τρόικας ΔΝΤ, ΕΕ και Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι οποίοι επιδιώκουν «να συμπεριφέρονται σαν πρωθυπουργοί και να κάνουν μίνι υπουργικά συμβούλια» κατά τον πάντα γλαφυρό στις εκφράσεις αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Θόδωρο Πάγκαλο, έχουν ήδη καταρρακώσει κάθε έννοια εθνικής ανεξαρτησίας της πατρίδας μας. Εχουν υποκαταστήσει την κυβέρνηση στην οικονομική διακυβέρνηση της Ελλάδας, η οποία

Κ.Παπούλιας - Η νέα γενιά,θα υποφέρει περισσότερο από όλους, καθώς «της παραδίνουμε μια χώρα που έφθασε στα όρια της χρεοκοπίας»

Στην πολιτική τάξη αλλά και σε όσους εκφράζουν την διαμαρτυρία τους «με συντεχνιακό αυτισμό» απέδωσε την «κύρια ευθύνη για την ελληνική παρακμή» ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας στην ομιλία του για την 36η επέτειο από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Ο κ. Παπούλιας κάλεσε το κράτος, «τον μεγαλύτερο παραβάτη» όπως είπε, να αποδείξει ότι «η ισονομία ισχύει για όλους, χωρίς εξαιρέσεις για τους ισχυρούς».
«Η ευθύνη για την ελληνική παρακμή βαρύνει κυρίως την πολιτική τάξη που έχει την υποχρέωση να καθοδηγεί τις εξελιξεις και η αποδοκιμασία που δέχεται σήμερα το πολιτικό σύστημα είναι πολλές φορές ακατέργαστη μέσα στη γενίκευσή της, αλλά στον πυρήνα της δίκαιη», δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι «η διαμαρτυρία είναι δίκαιη και δικαιολογημένη, όχι όμως όταν εκφράζεται με συντεχνιακό αυτισμό και αδιαφορία για την κοινωνική πλειοψηφία».
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κάλεσε επίσης την ελληνική πολιτική τάξη «να κάνει τη δημοκρατία να λειτουργήσει, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, με αλλαγές που δεν έγιναν για δεκαετίες, στις οικονομικές και διοικητικές δομές, στη σκέψη και στις στάσεις ζωής».
Ο κ.Παπούλιας αναφέρθηκε στην οικονομική κρίση επισημαίνοντας ότι.....

36 Χρόνια από την μεταπολίτευση video ντοκουμέντο...

....η πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια στο Piazza del Popolo

Από τη μεταπολίτευση …στο ΔΝΤ!

Ένα οδοιπορικό στην σύγχρονη Ελλάδα!

Αγνώστου Συγγραφέως

Στα μέσα του 1970, μετά την επαναδημοκράτιση είδα τον Φώντα να σουλατσάρει από καφενείο σε καφενείο με δυο τρεις  εφημερίδες στη μασχάλη. Όλες στο πρωτοσέλιδο είχαν τη  φωτογραφία του ««εθνάρχη» με τα ατάσθαλα φρύδια. Κοτλέ  καμπάνα παντελόνι, πουκαμισάκι ξεκούμπωτο με την τρίχα  βιτρίνα και τον παχύ σταυρό από τα βαφτίσια του.
Έλεγε ιστορίες στους θαμώνες για την εξορία που τον έστειλε  η χούντα. «Αυτοεξορισμένος»  κι αυτός στη Σουηδία.  Δεν ήταν κι άσχημα τελικά. Έλεγε και ξανάλεγε την ιστορία για τα κορόιδα τους σουηδούς που του αγοράσανε αμάξι επειδή είχε κάνε δήλωση πως το δικό του κάηκε.  Κρατική ασφάλεια, κοινωνικό κράτος εκεί. Ένα πλαστό χαρτί απώλειας και να ο δικός σου με το καινούριο  volvo.
Mε το volvo ήρθε στην Ελλάδα το 1976 και με την ιδιότητα του αντιστασιακού, αυτοεξόριστου, κατατρεγμένου  αντιφρονούντα, κι αμέσως έπιασε δουλειά. Ένας κολλητός του δούλευε στη νομαρχία. τμήμα πολεοδομίας. Κάτι μαγειρέψανε με ένα οικόπεδο, κάτι άδειες πλαστογραφήσανε και με μια αντιπαροχή βρέθηκε με δυο τρία διαμερίσματα στην κατοχή του. Νοίκιασε τα τρία σε φοιτητές της σχολής που άνοιξε στην πόλη και κάαααθονταν. Τώρα είχε χρόνο να σώσει τους συμπολίτες του από την κατάρα της αντιπαροχής που τσιμέντωσε τα πάντα. Στις αρχές του 1980 το…

Η μεταπολίτευση είναι εμφανές ότι θα κλείσει όπως άνοιξε...με αίμα!!!

Ο νέος κύκλος τρομοκρατίας που άνοιξε προχθές υπό το πρίσμα αυτό θα κλείσει μαζί με τον κύκλο της μεταπολίτευσης και αυτή τη φορά θα υπάρξουν νικητές και ηττημένοι.

Του Μενέλαου Τασιόπουλου


Το εκρηκτικό πακέτο που έφθασε στο κτίριο όπου στεγάζονται όλες οι υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας του ελληνικού κράτους, στη λεωφόρο Κατεχάκη, είχε στόχο την καρδιά του συστήματος, τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Μ. Χρυσοχοΐδη. Η βόμβα έσκασε στα χέρια του υπασπιστή του και ο υποδιευθυντής, Γ. Βασιλάκης, αποτέλεσε ένα ακόμη θύμα της τρομοκρατίας από την πλευρά των ενστόλων. Πολλοί μιλούν για πόλεμο. Εχει ξεκινήσεις από το 2002, όταν εξαρθρώθηκαν οι παλιές οργανώσεις "17 Νοέμβρη" και "ΕΛΑ", επί υπουργίας Χρυσοχοΐδη, συνεχίσθηκε πρόσφατα με την εξάρθρωση επιχειρησιακών πυρήνων του "Επαναστατικού Αγώνα", που αποτέλεσε την εξέλιξη της ελληνικής τρομοκρατίας στα γκρεμίσματα της παλιάς τρομοκρατίας, αλλά και εμπλεκόμενων στους "Πυρήνες της Φωτιάς", οργάνωσης που φιλοδοξούσε να αποτελέσει και τη συνέχεια του "Ε.Α.". Οι αρχές ασφαλείας της χώρας, όμως, είχαν και άλλες επιτυχίες, όχι πλέον στο επίπεδο των ένοπλων οργανώσεων, αλλά στη "μήτρα" τους, που όλες τις προηγούμενες δεκαετίες αποτελούσε η περιοχή της πλατείας Εξαρχείων και τα στέκια των αριστεριστών, αντιεξουσιαστών και ναρκομανών που βρίσκονταν εκεί. Τα στέκια των αντιεξουσιαστών, αυτό το "κράτος εν κράτει" στα χρόνια της μεταπολίτευσης, διαλύθηκαν και σήμερα πλέον οι κάτοικοι και τα παιδιά τους μπορούν να...

Τέλος εποχής. ΔΝΤ και Νέμεσις.

Ο κύκλος της μεταπολίτευσης έκλεισε. Όχι απλά τραυματίζοντας αλλά κυριολεκτικά ακρωτηριάζοντας τις ελπίδες και τα όνειρα των Ελλήνων πολιτών.
Των Ελλήνων πολιτών που εμπιστεύτηκαν ένα σαθρό πολιτικό σύστημα, όπως διαμορφώθηκε μετά την πτώση της χούντας, και την παράδοση της διακυβέρνησης στον Καραμανλή αρχικά και σε ένα ΠΑΣΟΚ αργότερα που φρόντισε να αλλοιώσει την ριζοσπαστικοποίηση της Ελληνικής κοινωνίας.
Γιατί ο Ελληνικός λαός μπορεί να μην αντιστάθηκε ιδιαίτερα στην δικτατορία - οι φωτεινές εξαιρέσεις δυστυχώς επιβεβαιώνουν την παθητική αποδοχή των συνταγματαρχών - αλλά βγήκε στην μεταπολίτευση με έντονα αντιιμπεριαλιστικές, αντικαπιταλιστικές και σοσιαλιστικές θέσεις.
Και εμπιστεύτηκε αρχικά την σιγουριά του νεοκαραμανλισμού και αμέσως μετά την σοσιαλιστικές επαγγελίες του Ανδρέα Παπανδρέου.
Και χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε τις κατακτήσεις που ανύψωσαν αρχικά το βιωτικό επίπεδο της εργατικής τάξης και των μικρομεσαίων θα πρέπει σταθούμε επικριτικά στην ανοχή που επιδείχτηκε μετέπειτα στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Ο σοσιαλισμός μετατράπηκε σε σοσιαλδημοκρατία. Και ο λαός άρχισε να περιθωριοποιείται και πάλι ανοίγοντας το παιχνίδι σε διαπλοκή, κομπίνες και επανάκαμψη από ισχυρότερες θέσεις της ....

Το νέο "αφεντικό' είναι το τίμημα....

Γράφει ο Μενέλαος Γκίβαλος 

To τέλος τnς μεταπολίτευσnς φτάνει με γοργούς ρυθμούς ως ένα ανεστραμ­μένο είδωλο, ως ένας πολιτικός εφιάλτης, που ουδεμία σχέση έχει με τiς ελπίδες και τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν.

Η πολιτική εξουσία, το πολιτικό σύστημα της χώρας, καταρρέει με ορυμαγδό. Ένα σοβαρό τμήμα της πολιτικής εξουσίας, του πολιτικού και εθνικού «κεφαλαίου», εκχωρείται στο ΔΝΤ και στα ευρωπαϊκά οι­κονομικά κέντρα εξουσίας, τα οποία από δω και πέρα θα καθορίζουν άμεσα τις οικονομικές εξελίξεις, θα δρομολογήσουν ένα νέο κοινωνικό και θεσμικό «χάρτη» και θα περιορίσουν το πεδίο άσκησης της διακυβερνητικής πολιτικής στα όρια μιάς υπάλληλης, εντολοδόχου, διαχειριστικής εξουσίας.

Η συμβολική εκφορά των όσων συντε­λούνται σήμερα προσλαμβάνει χαρακτή­ρα ιστορικής τραγωδίας. 0 πρόεδρος της Σοσιαλιστικής/Σοσιαλδημοκρατικής Διεθvoύς, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και υιός του Ανδρέα Παπανδρέου εκχωρεί την πο­λιτική...