Ελάτε να το κάνουμε όπως οι Ισλανδοί. Καιρός για λίγη δράση.

Εντάξει, τα είπαμε τα ξαναείπαμε, τα γράψαμε τα ξαναγράψαμε. Ξέρουμε τι και ποιοι έφταιξαν, τι και ποιος φταίει, αλλά ας πάμε παρακάτω. Καιρός για λίγη δράση πλέον.

Όπως σας είχαμε πει και σε άλλες αναρτήσεις, μαζεύτηκε μια μικρή ομάδα 12 απλών πολιτών, άγνωστοι προηγουμένως μεταξύ τους, κυρίως μέσα από το διαδίκτυο, χωρίς κομματικά καπέλα και άλλα συστημικά τεχνάσματα και αποφάσισε να....

Γιατί το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να κάνει κάθαρση.

Ο Κλεισθένης γράφει.

Το αίτημα των Ελλήνων για κάθαρση του πολιτικού συστήματος είναι παλιό και ανεκτέλεστο. Οι μεγαλύτεροι ζήσαμε την περίοδο του ’89 και τα όσα συνέβησαν, δυστυχώς στα γεγονότα εκείνης της περιόδου η αδυναμία των πολιτικών κομμάτων να καθαρίσουν την «κόπρο» του Αυγεία στο εσωτερικό τους, επιβεβαιώθηκε τότε και δυστυχώς επιβεβαιώνεται και σήμερα. Γιατί όμως τα κόμματα δεν έχουν κάνει τίποτε στον τομέα της κάθαρσης;

Το πολιτικό σύστημα «δίνει» παλιά μέλη του για να γλιτώσει.

Πανικόβλητο το πολιτικό σύστημα αναμένεται, από στιγμή σε στιγμή, να «δώσει» παλιά και τελειωμένα πολιτικά μέλη του για να γλιτώσει το ίδιο τα χειρότερα. Βουϊζουν τα ΜΜΕ, βουϊζει ολόκληρο το διαδίκτυο ότι γίνεται ένα τεράστιο αλισβερίσι μεταξύ των μελών της ενεργού πολιτικής ελίτ, για το ποιους από τους παλιούς και μη ενεργούς πλέον συνάδελφους του θα ρίξουν στην πυρά. Αυτό πάλι το «θα ρίξουν στην πυρά», εντάξει, μη το παίρνετε και τόσο τοις μετρητοίς. Εμείς αντίθετα, διαβλέπουμε.... πίσω από αυτή την πρεμούρα του πολιτικού συστήματος, μια τεράστια....

Αυτό το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί. Ας το βοηθήσουμε λοιπόν να καταρρεύσει.

Αυτό το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να δώσει τίποτα πλέον στον ελληνικό λαό.

1) Αδυνατεί να τιμωρήσει τα μέλη του. Δεν έχει κάν τις ασφαλιστικές εκείνες δικλείδες ανεξαρτησίας και ελευθερίας που θα το επέτρεπαν.

2) Είναι δέσμιο των χρηματοδοτών του. Τα κόμματα είναι χρεωμένα στις τράπεζες με εγγύηση τις....

Ο λαός ξεπέρασε το πολιτικό σύστημα.

Όπως και να το κάνουμε, κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει ότι υπάρχουν τουλάχιστον τρία πρακτικά συμπεράσματα που βγαίνουν, σχετικά με την συμπεριφορά του εκλογικού σώματος στις χθεσινές εκλογές.

Αυτά είναι:
1) Στην ουσία μετείχαν στην ψηφοφορία, μόνο τα κομματικά μέλη των διαφόρων κομμάτων του πολιτικού συστήματος μαζί με τις οικογένειές τους, κάποιους παρατρεχάμενους και κάποιους ελάχιστους πολίτες που έχουν ακόμα κομματικές παρωπίδες.

2) Ο υπόλοιπος λαός αποσύρθηκε από την εκλογική διαδικασία, ή....

Ο εγκλωβισμένος λαός, το φαινόμενο του «κανένα» και ο ρόλος του νέου Ηγέτη.

Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Ερώτημα: Είναι ο πολίτης ελεύθερος να κάνει τις πολιτικές επιλογές του ή είναι εγκλωβισμένος; Εκ πρώτης όψεως το ερώτημα μοιάζει άστοχο. Αφού έχουμε υποτίθεται δημοκρατία και ψηφίζουμε ότι θέλουμε και όποιον θέλουμε, γιατί να είμαστε εγκλωβισμένοι; Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Η πραγματική ουσία της ελεύθερης δημοκρατικής επιλογής δεν είναι μόνο η ίδια η επιλογή, αλλά το πραγματικό αποτέλεσμα που μπορεί να επιφέρει αυτή η επιλογή και εδώ δυστυχώς εντοπίζεται το πρόβλημα του εγκλωβισμού. Γιατί, αν ψηφίζουμε χωρίς να μπορούμε να επηρεάσουμε τίποτα, τότε είμαστε πολιτικά εγκλωβισμένοι. Σύμπτωμα αυτού του εγκλωβισμού,για τους πιο ψαγμένους, είναι το φαινόμενο του «κανένα». Δηλαδή, μια μεγάλη μερίδα πολιτών προτιμούν την αποχή ή άλλη λύση που δεν την προσφέρει όμως το σύστημα. Προσέξτε τη φράση "δεν την προσφέρει το σύστημα". Δηλαδή μόνο λύσεις που δέχεται και προσφέρει το ίδιο το πολιτικό σύστημα μπορούμε να επιλέξουμε. Όχι άλλες δικές μας επιλογές.

Είναι γνωστή σε όλους μας η φράση «ο λαός φταίει που τους ψηφίζει» ή «εμείς φταίμε που τους ψηφίζουμε». Όταν όμως ο απλός πολίτης το λέει αυτό, το λέει εντελώς άδολα και το...

«Να καούν τα κάρβουνα» !

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Έντονα ενοχλήθηκε ο σεβαστός μου Λεωνίδας Κύρκος από το σύνθημα «να καεί, να καεί το μπουρδέλο η βουλή», διότι προφανώς δεν μπήκε στον κόπο να το καταλάβει ή το αντελήφθη βαθύτερα και τρόμαξε! Το ζήτημα σε κάθε περίπτωση δεν είναι το σύνθημα, αλλά ο τρόπος που το αντιλαμβάνεται και το εσωτερικεύει ο αποδέκτης. Αν θέλουμε να κατανοήσουμε την πολιτική δυναμική ενός συνθήματος δεν προσεγγίζουμε το σύνθημα αυτό καθαυτό, αλλά το νόημα που παράγεται από τη σχέση σημαίνοντος-σημαινομένου. Η σχέση αυτή είναι που υποδηλώνει την πραγματική μορφή εξουσίας και την αντίληψη σχέσεων εξουσίας, που αποτελεί τον μηχανισμό για την παραγωγή συγκεκριμένου νοήματος.
Ο Λεωνίδας Κύρκος, λοιπόν, και σύμπασα η κατεστημένη δομή ....

Το πολιτικό μας σύστημα. Μια ιεραρχία ανεύθυνων.

Το μεγάλο πρόβλημα αυτής της χώρας, η βασική αιτία όλων των δεινών της είναι το ίδιο το πολιτικό της σύστημα της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Οι πολίτες αρχίζουν σιγά σιγά πλέον να το συνειδητοποιούν.

Όμως, τα θεμέλια πάνω στα οποία οικοδομήθηκε και στηρίζεται αυτό το πολιτικό σύστημα είναι το Σύνταγμα της χώρας. Ένα Σύνταγμα, που μέσω της νομιμοποίησης των γενικών βουλευτικών εκλογών, ουσιαστικά μεταβιβάζει όλες τις εξουσίες της κοινωνίας σε έναν «μονάρχη» και νομικά ανεύθυνο πρωθυπουργό. Αντί λοιπόν....

Το πολιτικό σύστημα σαπίζει

Αναβρασμός επικρατεί σε όλα τα κόμματα της Βουλής. Την ώρα που η οικονομική κατάσταση της χώρας οδηγείται σε τραγωδία εξαιτίας των μέτρων του ΔΝΤ και της ΕΕ, οι κομματικές ηγεσίες νομίζουν ότι βρήκαν την ευκαιρία και την κατάλληλη στιγμή για να εξοντώσουν τους εσωκομματικούς τους αντιπάλους.
Στο ΠΑΣΟΚ, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου συναισθάνεται ότι πολύ σύντομα θα βρεθεί σε πολιτικά δύσκολη θέση εξαιτίας της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζει και έτσι επιχειρεί να εξουδετερώσει εκ των προτέρων οποιαδήποτε εστία εσωκομματικής αμφισβήτησης.
Επιλέγοντας ως στόχους παρωχημένης χρήσης "πολιτικούς συνταξιούχους", που βαρύνονται με υποψίες ή κατηγορίες σκανδάλων, ο Γ. Παπανδρέου έχει στείλει ήδη μηνύματα τόσο προς τους πάλαι ποτέ "εκσυγχρονιστές" του Κ. Σημίτη όσο και προς τους αλήστου μνήμης "προεδρικούς" του ανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ, όπως έδειξε η χθεσινή διαγραφή του Ακη Τσοχατζόπουλου, ο οποίος συμβολίζει το ΠΑΣΟΚ σε προσωπικό επίπεδο πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στέλεχος του Κινήματος.
Η άρνηση των τριών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν τα μέτρα του ΔΝΤ και η εξαιτίας....

Η αξιοπρέπεια να θεωρείς την αξιοπρέπεια πολιτική

 Του Κώστα Βαξεβάνη

Δεν έχω ακούσει κάποιον που να μην θέλει να αλλάξει το πολιτικό σύστημα. Αλλά η διέξοδος μοιάζει με την απαίτηση από έναν εξαρτημένο να σταματήσει να παίρνει ουσίες επειδή αυτό του κάνει κακό. Πώς θα αλλάξει το πολιτικό σύστημα λοιπόν; Αν η Ντόρα κάνει κόμμα; Αν ο Παπανδρέου δείξει πολιτική γενναιότητα; Ή αν ο Σαμαράς πάρει την απόφαση να καθαρίσει στο κόμμα του πρώην υπουργούς, που στεναχώρησαν όπως λέει το κόμμα και την Ελλάδα (λες και το πρόβλημα της Ελλάδας είναι η κατάθλιψη και όχι το χρέος); Θα μπούμε αυτόματα έτσι στην θεραπευτική κοινότητα της πολιτικής; Δεν το πιστεύω.
Στους διαχειριστές της πολιτικής, στους πολιτικούς ,μπορείς να καταλογίσεις διάφορα. Μερικές φορές αρκεί να ξέρεις κάποιον πολιτικό. Αναξιοπιστία,ρεμούλα, υποκρισία, βόλεμα, πολλά...

Η κρίση είναι θεσμική. Είναι κρίση του Συντάγματος της χώρας.

Του Πέτρου Χασάπη

Όπως είπαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, όταν λέμε πολιτικό σύστημα, πρέπει ξέρουμε ότι αυτό είναι το συνταγματικό θεσμικό πλαίσιο. Επομένως όταν μιλάμε για κρίση του πολιτικού συστήματος, πρέπει να αντιλαμβανόμαστε ότι μιλάμε για κρίση των συνταγματικών θεσμών.

Όταν λοιπόν συμβούν, «ό μη γένοιτο», άσχημες καταστάσεις, θα πρέπει να ξέρουμε ακριβώς τι θέλουμε να αλλάξουμε.

Ας δούμε ορισμένες μόνο από τις δυσλειτουργίες του Συντάγματός μας:

1) Το πολίτευμά μας της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας έχει έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας (τον εκάστοτε), αποψιλωμένο από οποιαδήποτε αρμοδιότητα. Δεν μπορεί ούτε ένα διάγγελμα προς το λαό να απευθύνει χωρίς την προσυπογραφή του πρωθυπουργού. Δεν μπορεί από μόνος του ούτε ένα δημοψήφισμα να κηρύξει όταν κρίνει ότι πρέπει. Αν είναι δυνατόν!!! Ο Ανώτατος Άρχων, δεν μπορεί να κάνει τίποτα το ουσιαστικό στη χώρα. 

Φταίει άραγε το πρόσωπο του εκάστοτε ΠτΔ ή φταίει το θεσμικό πλαίσιο;

2) Έχουμε έναν πρωθυπουργό (τον εκάστοτε), που δεν αισθάνεται σιγουριά στην άσκηση της εξουσίας του και στη λήψη σοβαρών μέτρων, αλλά τον απασχολεί συνεχώς...

ΝΔ. Η οικογενειοκρατία αντεπιτίθεται.

Του Πέτρου Χασάπη

 

Όπως διαπιστώνουμε πλέον, τα πολιτικά τζάκια μέσα στη Νέα Δημοκρατία πήραν την οριστική απόφαση να μην εξέλθουν από το κόμμα, αλλά να συνασπιστούν και να κάνουν αντεπίθεση εναντίον του Αντώνη Σαμαρά, προκειμένου να διατηρήσουν τα προνόμιά τους και την ασυλία τους, γράφοντας στα παλιότερα των υποδημάτων τους 800.000 ανθρώπους που στήθηκαν όλη μέρα στις 29-11-2009 προκειμένου να στείλουν οργισμένοι το δικό τους μήνυμα.

 

Απ’ ότι φαίνεται η αντεπίθεση θα αναπτυχθεί σε τρία μέτωπα:

1) Το πρώτο θα είναι εσωκομματική αναμέτρηση με φόντο το Συνέδριο και κύριο στόχο τον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά και τις προτάσεις του. 

2) Το δεύτερο θα είναι οι δημοτικές και νομαρχιακές ή περιφερειακές εκλογές, όπου από τώρα έχουν αρχίσει δίκην χιονοστιβάδας να σκάνε μύτη, οι αυτοχριζόμενοι υποψήφιοι, αγνοώντας παντελώς τον 

 

Αντώνη Σαμαρά και ...