Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συναίνεση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συναίνεση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 25 Μαΐου 2011

Φάσκελα να σας δώσουμε όσα θέλετε, συναίνεση όμως ΟΧΙ!

Γράφει ο Δευκαλίων

Όπως ήταν αναμενόμενο οι συναντήσεις του Γιώργου Παπανδρέου με τους ηγέτες της αντιπολίτευσης στέφθηκαν από πλήρη αποτυχία. Ακόμα και οι γνωστοί έμμεσοι υποστηρικτές της πολιτικής του Γιώργου Παπανδρέου (Γιώργος Καρατζαφέρης και Φώτης Κουβέλης), διαφώνησαν. Και πως ήταν δυνατόν άλλωστε να συμφωνήσει κάποιος ελάχιστα λογικός και άνθρωπος, με τον απόλυτο παραλογισμό που διέπει την πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου;
Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Εχθές στο Υπουργικό Συμβούλιο ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, παρουσίασαν μία “νέα” οικονομική πολιτική, στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση και λογική με αυτή που είχαν παρουσιάσει πριν ακριβώς ένα....

Τρίτη 24 Μαΐου 2011

Τελικά κε Σαμαρά ποιος δουλεύει ποιον,συναινείτε η δεν συναινείτε;;;

Τι συμβαίνει κε  Σαμαρά εσείς μας είπατε ότι δεν συναινείτε στο λάθος,σε ομιλία του σήμερα το βράδυ στη συνέλευση του ΣΕΒ ο κύριος Παπανδρέου μας λέει άλλα..

Επιμένει στη συνεννόηση με τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις ο κ. Γ. Παπανδρέου, παρά την άρνηση του κ. Αντ. Σαμαρά να παράσχει πολιτική συναίνεση στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που καταρτίζει η κυβέρνηση. Μιλώντας στην ετήσια γενική συνέλευση του ΣΕΒ ο Πρωθυπουργός επισήμανε ότι «με τη ΝΔ, για παράδειγμα, συμφωνούμε και ήδη υλοποιούμε μία σειρά από όσα προτείνουν ή και που μπορούμε να τις εξετάσουμε». Και ανέφερε τα ακόλουθα παραδείγματα:.....

Κυριακή 22 Μαΐου 2011

ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ: Ανοικτό πολιτικό πραξικόπημα

«Συναίνεση»: Η μαγική αυτή λεξούλα αποτέλεσε, μετά το «βρώμικο ‘89», νεοκαντιανό αξίωμα, το καθεστωτικό ευαγγέλιο της πολιτικής ύπνωσης και ιδεολογικής ισοπέδωσης με στόχο την ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΒΟΛΗ των λύσεων που ΑΠΑΙΤΟΥΝ τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα.
Σήμερα αυτό το «αξίωμα» («συναίνεση») αποτελεί την ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ του καθεστωτικού λόγου: Του λόγου των διεθνών και εγχώριων «συνδικάτων» του χρήματος.
Αυτό που ΑΠΑΙΤΟΥΝ σήμερα οι «νταβάδες» (εγχώριοι και διεθνείς) και που διατυμπανίζουν σε όλους τους τόνους, με νεροποντές καθημερινές και τρομοκρατικές, τα προπαγανδιστικά τους φερέφωνα (οι βιομηχανίες των ΜΜΕ) είναι: Συμφωνία και επιστράτευση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων πάνω σε ένα κοινό στόχο!

Ποιος είναι συγκεκριμένα αυτός ο στόχος; ......

Παρασκευή 20 Μαΐου 2011

Συναίνεση μόνο για προσφυγή στις κάλπες

Του Οδυσσέα Αρβανίτη


Σε ελιγμούς επιδίδεται τις τελευταίες ημέρες ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Αντώνης Σαμαράς προκειμένου να αποφύγει τη μέγκενη κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης που του ζητούν να αυτοχειριαστεί και να βάλλει την υπογραφή του κάτω από ένα δεύτερο μνημόνιο πιο σκληρό από το πρώτο.
Από κοντά πιέσεις όμως ασκούν και οι γνωστοί αθηναϊκοί επιχειρηματικοί και εκδοτικοί κύκλοι ενώ ευήκοα ώτα τείνουν αρκετοί στο εσωτερικό της γαλάζιας παράταξης. Νεοφιλελεύθεροι και μεσαιοχωρίτες δεν αντιλαμβάνονται ότι η εφαρμογή του μνημονίου τελειώνει ιστορικά το ΠΑΣΟΚ ως σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με κοινωνικό και πατριωτικό χαρακτήρα και ότι αν συναινέσει η ΝΔ θα κλείσει και εκείνη τον ιστορικό της κύκλο. Η ΝΔ μπορεί να αποτελέσει τη μόνη συστημική λύση στην κρίση αν την βοηθήσουν οι διεθνείς....

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Σιωπή: προϋπόθεση για συναίνεση;

“Όταν ο πρωθυπουργός της χώρας βρίσκεται στην Ευρώπη για εθνική αποστολή, πρέπει να σιωπούμε” δήλωσε χθες ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ στη Βουλή. Και ο κ. Πάγκαλος πήρε την πάσα για να σχολιάσει ότι “οι δύσκολες στιγμές επιτάσσουν να συνταχθούμε με το καλώς εννοούμενο συμφέρον της χώρας”.
Βρίσκεται ο πρωθυπουργός σε εθνική αποστολή στις Βρυξέλλες; Κάθε συμμετοχή στο Συμβούλιο Κορυφής μπορεί να θεωρηθεί εθνική αποστολή. Να υποθέσουμε ότι κάθε τρεις μήνες επιβάλλεται αναστολή στην ελευθερία έκφρασης; Χθες ποιο ήταν το διακύβευμα για το οποίο εμείς, οι περιλειπόμενοι εν Αθήναις, οφείλουμε να σιωπούμε; Ποιο είναι, άραγε, το καλώς εννοούμενο συμφέρον της χώρας; Να υποθέσουμε ότι υπάρχει και το κακώς εννοούμενο εθνικό συμφέρον, το οποίο κάποιοι υπηρετούν, προφανώς, στην Αθήνα; .....

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Το χθεσινό σώου των αρχηγών: Προδικτατορικό σκηνικό

Παίχτηκε μια ακόμα θεατρική παράσταση του πολιτικού κόσμου με τη δραματοποιημένη συνάντηση του κατοχικού πρωθυπουργού και των κομματικών αρχηγών του καθεστώτος, το οποίο τελεί υπό την κατοχή των διεθνών μηχανισμών του χρήματος.
Καταρχήν το πολιτικό αυτό σώου ήταν επί της ΟΥΣΙΑΣ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΟ!!!
Το να συμμετέχεις στο πρωθυπουργικό μελόδραμα-θέαμα της συνάντησης, αυτό και μόνο νομιμοποιεί το κυβερνητικό καθεστώς των «συμβολαίων θανάτου» που εκτελεί αυτή η κυβέρνηση εναντίον της ελληνικής κοινωνίας.
Αυτή η κυβέρνηση δεν έχει αφήσει τίποτα όρθιο και εκτελεί με υπερβάλλοντα ζήλο και...

Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010

Της συναινέσεως

Λίγο πριν την ελεγχόμενη πτώχευση έρχεται η ανεξέλεγκτη υποτίμηση. Των μισθών, των συντάξεων και των εργατικών δικαιωμάτων.

Η μείωση του εισοδήματος θα είναι τουλάχιστον 30%. Ανάλογη θα είναι η αύξηση των προϊόντων και των αγαθών.

Οπότε θα πρέπει να καταφέρουμε να ζήσουμε με ένα 60% λιγότερα χρήματα. Εδώ με τον...

Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010

Πολιτική φάρσα η «συναίνεση»

Απολύτως κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο δεν έχουν οι σημερινές συναντήσεις του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με τον Αντώνη Σαμαρά και την Αλέκα Παπαρήγα. Πρόκειται για πολιτική φαρσοκωμωδία προπαγανδιστικού χαρακτήρα για όλες τις πλευρές. Δεν υπάρχει βέβαια η παραμικρή περίπτωση να αποφασίσουν οι δύο ηγέτες της αντιπολίτευσης να στηρίξουν έστω και κατ’ ελάχιστο την κυβέρνηση Παπανδρέου στην απόφασή της να επιβάλει τα πιο αντεργατικά μέτρα που εφάρμοσε ποτέ κυβέρνηση στην ιστορία του ελληνικού κράτους.
Αναφορικά με το ΚΚΕ δεν χρειάζεται η παραμικρή ανάλυση. Η ιδεολογία, η πολιτική και η πρακτική στάση του κομμουνιστικού κόμματος μέχρι τώρα δεν επιτρέπει ούτε στον πιο άσπονδο εχθρό του να ισχυριστεί ότι θα συναινούσε ποτέ το ΚΚΕ σε τέτοια μέτρα λεηλασίας των εισοδημάτων των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Ο Γ. Παπανδρέου κάλεσε την Α. Παπαρήγα για να μην κατηγορηθεί ότι...

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010

Η ψευδαίσθηση γύρω από τη συναίνεση

Γράφει ο Γιάννης Μοίρας

Η συναίνεση «ναυάγησε» απλά διότι η αξιωματική αντιπολίτευση αποφάσισε να την προσφέρει σε μία κυβέρνηση και σε ένα κόμμα που ουδέποτε θα εκ-τιμούσαν μία τέτοια στάση.

Το ΠαΣοΚ μας έχει συνηθίσει να αποφασίζει και να πράττει μονομερώς όταν κυβερνά, χωρίς να επενδύει σοβαρά στη λογική της πολιτικής συνεννόησης και του δημοκρατικού διαλόγου για κρίσιμα ζητήματα και από την άλλη μεριά, να εγείρει στείρα άρνηση απέναντι στους πάντες και πάνω στα πάντα όταν αντιπολιτεύεται. Για παράδειγμα, στο ζήτημα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, ο κος. Κώστας Σημίτης δε δέχτηκε κανενός είδους συνδιαλλαγή ούτε με την αξιωματική αντιπολίτευση ως πολιτικό και κοινοβουλευτικό συνομιλητή, ούτε και με την Εκκλησία ως θεσμικό παράγοντα. Αλλά και ο κος. Γιώργος Παπανδρέου γύρισε πεισματικά την πλάτη στις απανωτές εκκλήσεις του προκατόχου του στη θέση του πρωθυπουργού για συναίνεση και αντί να προσφέρει τη σύμφωνη γνώμη του για την έγκαιρη λήψη περιοριστικών μέτρων που θα αναχαίτιζαν την ορμή της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε τώρα, αντέτεινε μία παρελκυστική επιχειρηματολογία σχετικά με τις δυνατότητες της Οικονομίας και ζητούσε επιτακτικά εθνικές εκλογές, παρουσιάζοντάς τες ως τη μόνη ενδεδειγμένη λύση.

Ακόμη όμως κι εάν η Νέα Δημοκρατία αντιμετώπιζε το ΠαΣοΚ χωρίς ίχνος προκατάληψης και ο πρόεδρός της πίστευε με ειλικρίνεια στη διαμόρφωση μίας υγιούς πολιτικής σχέσης με το νυν πρωθυπουργό, θα έπρεπε τα πρώτα δείγματα συμπεριφοράς του κου. Παπανδρέου από τη θέση του κυβερνώντος, να αξιολογούνταν κατά δυσμενή τρόπο.
Η πρώτη κίνηση στην οποία προέβη μετεκλογικά το ΠαΣοΚ, ήταν να αποσύρει τον ισχυρισμό πως «λεφτά υπάρχουν», επικαλούμενο ως δικαιολογία ότι η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας βρισκόταν σε χειρότερο επίπεδο απ’ ότι την είχε υπολογίσει. Για την ακρίβεια, η παρούσα κυβέρνηση διόγκωσε τεχνηέντως τα μεγέθη, προκειμένου να επιδείξει μία δήθεν αποτελεσματικότητα στην πολιτική δημοσιονομικής ανάκαμψης που ούτως ή άλλως θα εφήρμοζε υποχρεωτικά....[συνέχεια...]

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

Στην Ε.Ε. με στήριξη Σαμαρά

Tου Aθανασιου Eλλις

Ο Γιώργος Παπανδρέου συναντάται σήμερα στις Βρυξέλλες με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες οπλισμένος με τη στήριξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία δηλώνει αρωγός στις δύσκολες αποφάσεις που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση και στα επώδυνα μέτρα που πρέπει να εφαρμοστούν τα επόμενα χρόνια. Η στάση αυτή της Ν. Δ. προσφέρει προοπτική συνέχειας και συνέπειας στα μάτια των δύσπιστων εταίρων και των κυνικών αγορών. Η στάση του Αντώνη Σαμαρά αποτελεί ένδειξη πολιτικής ωριμότητας, οικονομικής σοβαρότητας και, στη σημερινή συγκυρία οπότε διακυβεύεται η βιωσιμότητα του κράτους, κοινωνικής υπευθυνότητας.

Είναι μια στρατηγική επιλογή του έτερου κόμματος εξουσίας της χώρας, την οποία ουσιαστικά είχε προαναγγείλει ο Κώστας Καραμανλής κατά τη διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων, τον Οκτώβριο. Τότε ο κ. Καρατζαφέρης είχε καταγγείλει παρασκηνιακές συμφωνίες, ακόμη και για εκλογή του κ. Καραμανλή στην προεδρία της Δημοκρατίας, αλλά προφανώς τα αίτια της υπεύθυνης γραμμής που επιλέγει να υιοθετήσει και ο κ. Σαμαράς είναι βαθύτερα, πολύ πιο ουσιαστικά, και έχουν να κάνουν πρωτίστως με το μέλλον της χώρας.

Στο πλαίσιο της προσπάθειας που θα καταβάλει για να πείσει τους εταίρους, ο κ. Παπανδρέου έχει κάθε λόγο να αναδείξει και την πτυχή της στήριξης που έχει από τη Ν. Δ. Να εξηγήσει ότι οι πολιτικές δυνάμεις που εκπροσωπούν το 80% του ελληνικού λαού κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση και στηρίζουν το Πρόγραμμα Σταθερότητας, άρα δεν υφίσταται κίνδυνος ανατροπής του. Συνηθισμένοι στη λαϊκίστικη αντίδραση της εκάστοτε αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα καλωσορίσουν την ωριμότητα του πολιτικού μας συστήματος, η οποία διασφαλίζει συνέχεια στην εφαρμογή των μέτρων σε βάθος χρόνου, είτε επανεκλεγεί το ΠΑΣΟΚ είτε έρθει στην εξουσία η Ν. Δ., ενώ περιορίζει το ενδεχόμενο δημοσιονομικής «χαλάρωσης» στις προεκλογικές περιόδους. Σε αυτό το πνεύμα κινήθηκε και ο πρόεδρος της Ευρ. Επιτροπής, Ζοζέ Μπαρόζο, κατά την πρόσφατη τηλεφωνική του συνομιλία με τον Αντώνη Σαμαρά.

Ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση, τη γιγάντωση του δημόσιου τομέα, την εκτίναξη των ελλειμμάτων και του χρέους, αλλά και την αναξιοπιστία των στοιχείων, έχουν και τα δύο κόμματα εξουσίας. Ακόμη και η Αριστερά, στο ελάχιστο διάστημα που βρέθηκε στην εξουσία, στην κυβέρνηση Τζαννετάκη και στην Οικουμενική, συνέβαλε και αυτή όσο μπορούσε στη διολίσθηση της χώρας στον δημοσιονομικό κυκεώνα των τελευταίων δεκαετιών.

Αποφεύγοντας, προς το παρόν τουλάχιστον, τις σειρήνες του λαϊκισμού, που τόσα δεινά έχουν προκαλέσει στη χώρα, ο Αντώνης Σαμαράς δίνει ένα θετικό δείγμα γραφής που θα τύχει επιβράβευσης από τον διεθνή παράγοντα, ενώ δεν θα περάσει απαρατήρητο από τους σκεπτόμενους ψηφοφόρους του μεσαίου χώρου, οι οποίοι «βγάζουν κυβέρνηση». Οι τελευταίοι γνωρίζουν ότι αυτήν τη στιγμή η πλέον υπεύθυνη στάση είναι η συναίνεση, παρά την κριτική που ασκείται για τον επιλεκτικό, προσωρινό και ενίοτε πλασματικό τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται αυτή στη χώρα μας.

Δυστυχώς, ο Κώστας Καραμανλής δεν ευτύχησε να έχει ανάλογη κατανόηση όταν πριν από ένα χρόνο ζητούσε συναίνεση σε έξι βασικούς άξονες που παραπέμπουν ευθέως στα δύσκολα μέτρα που αναγκάζεται να λάβει σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου: αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης, περιορισμό του χρέους και του ελλείμματος, άσκηση κοινωνικής πολιτικής εντός των δημοσιονομικών ορίων, ειδικές δράσεις για κλάδους και ομάδες πληθυσμού που πλήττονται από την κρίση, και αυτοσυγκράτηση όλων ως προς τις διεκδικήσεις τους. Τότε ο κ. Παπανδρέου ήταν αρνητικός και απρόθυμος να στηρίξει «αντιλαϊκά» μέτρα. Σήμερα η Ν. Δ. το κάνει.